شاید حق با "پروانه کوچک"باشد.او که معتقد است:«آنقدر که آموزش رک و راست بودن با دیگری مهم است آموزش این مسایل[روابط جنسی]نمیتواند مهم باشد».ولی من کاری را باید انجام بدهم که می توانم.باور کنید که آموزش رک و راست بودن از عهده من خارج است.اگر کسی باشد که بتوان آموزش دهد من نیز خواهان یادگیریم.
البته هر کدام مان به مقتضی روحیات و خلقیاتمان بهره ای از آن برده ایم.اما آنچه شما-پروانه کوچک- می خواهید،ظاهرا بسیار فراتر از اینهاست.بیان حقایق محض بدون در نظر گرفتن مصلحتهاکه اتفاقا کار مشکلی است.البته من نگاه ضد مردی را که در نوشته هایتان هست نمی پسندم و انتظار دارم منصفانه قضاوت کنید هر چند مردان منصفانه عمل نکنند.
در جای دیگری گفته اید:« اگر زوجی با توجه به علاقه ای که دارند به نقطه ای برسند که احساس کنند دچار عدم تفاهم جنسی! شده اند ،بهترین راه بیان کردن موضوع و ابراز خواسته منطقی خود میباشد.چه خیلی از مردان فقط برای داشتن یک ارتباط همیشگی و بدون دردسرو خداپسندانه! ازدواج میکنند بدون در نظر گرفتن اینکه این مساله چه عواقب خطرناکی دارد.»
که این مورد نیز آکنده از بدبینی به جنس مذکر است.امایک موضوع دیگر.پیش فرض رابطه ی جنسی کامل،رسیدن به حس مشترک دوست داشتن است.و شما که بهترین راه حل مشکل "عدم تفاهم جنسی" را صحبت کردن می دانید پس آن چه پیشنهادی دارید؟مرحله ی بعد از صحبت کردن چیست؟در اینجاست که آگاهی به کمک دو طرف می آید و خواستها با توانمندیها سازگار میشود.و این آگاهی حاصل نمی گرددمگر با یادگیری.آموزش به کار می آید و ضرورتش حس.
می دانم که شما از چیزی عمیق تر و مبنایی تر از بحث من سخن می گویید.به آن احترام می گذارم اما اعتراف می کنم آموزش و یا اشاعه آن را در توان خودم نمی بینم.نمی توانم بر منبر اشاعه اخلاقیات تکیه بزنم و بر کوس هدایت بدمم.که آنان که اینچنین کردند بیشتر بر کوس رسواییخود دمیدند،مگر بندگان خاص حضرتش.
متن کامل نظر پروانه کوچک:
من احساس میکنم اصلا منظور مرا متوجه نشدید .ولی به هر حال باید یادآوری کنم آنقدر که آموزش رک و راست بودن با دیگری مهم است آموزش این مسایل نمیتواند مهم باشد.بخصوص قبل از ازدواج باید دو طرف به علاوه تمام اطلاعاتی که از هم کسب میکنند ،سر مهریه چانه میزنند ... به میزان احساسی که طرف مقابل ازین موضوع دارد حتما پی ببرند و اگر زوجی با توجه به علاقه ای که دارند به نقطه ای برسند که احساس کنند دچار عدم تفاهم جنسی! شده اند ،بهترین راه بیان کردن موضوع و ابراز خواسته منطقی خود میباشد.(چه خیلی از مردان فقط برای داشتن یک ارتباط همیشگی و بدون دردسرو خداپسندانه! ازدواج میکنند بدون در نظر گرفتن اینکه این مساله چه عواقب خطرناکی دارد.)
شاید بعد هم به وبلاگهایی که این مسایل را آموزش میدهند سری بزنند بد نباشد!اینکه شما چه مینویسید و چه میگویید به خود شما مربوط است.همانطور که من چون درمسایل سیاسی تخصصی ندارم هیچوقت وارد مقولات سیاسی شما نشدم و نظری هم ندادم ولی در این یک مورد خاص گمان میکنم ،مساله تابو بودن بحث نیست و من مخالف آزاد سخن گفتن هم به هیچ عنوان نیستم و آزادانه نظر دادم ولی به نظر من درد جامعه و خانواده این مسایل نیست .
ما یاد گرفته ایم حرف نزنیم .خواسته مان را نگوییم. به امید اینکه شاید کسی پیدا شود و به ما زبان اشاره یاد بدهد .اگر احساس میکنید آموزش شما بسیار مفید خواهد بود ،شما هم حرف بزنید و ساکت نمانید. هر که خواست نخواند(مثل من) . به خصوص اگر با تجربه (شخصی خودتان) و تخصص در این زمینه همراه میباشد.باز هم عذر میخواهم.
که این مورد نیز آکنده از بدبینی به جنس مذکر است.امایک موضوع دیگر.پیش فرض رابطه ی جنسی کامل،رسیدن به حس مشترک دوست داشتن است.و شما که بهترین راه حل مشکل "عدم تفاهم جنسی" را صحبت کردن می دانید پس آن چه پیشنهادی دارید؟مرحله ی بعد از صحبت کردن چیست؟در اینجاست که آگاهی به کمک دو طرف می آید و خواستها با توانمندیها سازگار میشود.و این آگاهی حاصل نمی گرددمگر با یادگیری.آموزش به کار می آید و ضرورتش حس.
می دانم که شما از چیزی عمیق تر و مبنایی تر از بحث من سخن می گویید.به آن احترام می گذارم اما اعتراف می کنم آموزش و یا اشاعه آن را در توان خودم نمی بینم.نمی توانم بر منبر اشاعه اخلاقیات تکیه بزنم و بر کوس هدایت بدمم.که آنان که اینچنین کردند بیشتر بر کوس رسواییخود دمیدند،مگر بندگان خاص حضرتش.
متن کامل نظر پروانه کوچک:
من احساس میکنم اصلا منظور مرا متوجه نشدید .ولی به هر حال باید یادآوری کنم آنقدر که آموزش رک و راست بودن با دیگری مهم است آموزش این مسایل نمیتواند مهم باشد.بخصوص قبل از ازدواج باید دو طرف به علاوه تمام اطلاعاتی که از هم کسب میکنند ،سر مهریه چانه میزنند ... به میزان احساسی که طرف مقابل ازین موضوع دارد حتما پی ببرند و اگر زوجی با توجه به علاقه ای که دارند به نقطه ای برسند که احساس کنند دچار عدم تفاهم جنسی! شده اند ،بهترین راه بیان کردن موضوع و ابراز خواسته منطقی خود میباشد.(چه خیلی از مردان فقط برای داشتن یک ارتباط همیشگی و بدون دردسرو خداپسندانه! ازدواج میکنند بدون در نظر گرفتن اینکه این مساله چه عواقب خطرناکی دارد.)
شاید بعد هم به وبلاگهایی که این مسایل را آموزش میدهند سری بزنند بد نباشد!اینکه شما چه مینویسید و چه میگویید به خود شما مربوط است.همانطور که من چون درمسایل سیاسی تخصصی ندارم هیچوقت وارد مقولات سیاسی شما نشدم و نظری هم ندادم ولی در این یک مورد خاص گمان میکنم ،مساله تابو بودن بحث نیست و من مخالف آزاد سخن گفتن هم به هیچ عنوان نیستم و آزادانه نظر دادم ولی به نظر من درد جامعه و خانواده این مسایل نیست .
ما یاد گرفته ایم حرف نزنیم .خواسته مان را نگوییم. به امید اینکه شاید کسی پیدا شود و به ما زبان اشاره یاد بدهد .اگر احساس میکنید آموزش شما بسیار مفید خواهد بود ،شما هم حرف بزنید و ساکت نمانید. هر که خواست نخواند(مثل من) . به خصوص اگر با تجربه (شخصی خودتان) و تخصص در این زمینه همراه میباشد.باز هم عذر میخواهم.
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/28