متولد شدم در اول اَمرداد ۱۳۵۸و شاید به دلیل هم زمانی زادروزم با روزهای پر آشوب پس از انقلاب اینگونه آشفته و بی قرار ثباتی هستم که کمی دست نیافتنی می نماید

Category Archive

Khozestan BloggerS



Archive Monthly

LoGo


جمهور


NewsLetter


برای دریافت خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

Add


  ATOM 

Powered by
Movable Type 3.2

:.جمهور پیشین.:




جمهور

جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم!



linkdump


+ArChive+



« جهانبگلو به روایت کیهان | Main | اینترنت ملی ؛ تلاش برای دولتی کردن اندیشه »

بی بی سی:«پيکر اکبر محمدی، از فعالان دانشجويی که روز يکشنبه در زندان اوين تهران جان خود را از دست داد، شبانه در روستايی در اطراف آمل تحت مراقبت های امنيتی دفن شد. ماموران امنيتی پدر و مادر اکبر محمدی را که در موقع مرگ او برای ديدار دختر خود به ترکيه سفر کرده بودند، در هنگام ورود به فرودگاه مهرآباد تهران بازداشت کردند.
دفن فوری و شبانه جسد اکبر محمدی در حاليکه وکلا و خانواده او صريحا از مقامات جمهوری اسلامی خواسته بودند که پزشکان مستقل علت اصلی مرگ او را معلوم کنند، اين شبهه را در افکار عمومی ايجاد می کند که گويا تلاشی صورت می گيرد تا حقايق اين واقعه پنهان شود.
ماموان امنيتی ايران احتمالا نگران بودند که خانواده و دوستان اکبر محمدی بخواهند در اعتراض به مرگ او تظاهرات بر پا کنند و از اين رو آنها پدر و مادر اکبر محمدی را بازداشت کردند و سپس برای جلوگيری از هر اقدامی از سوی خانواده وی، جسد او را به شهر زادگاهش منتقل کردند تا دفن شود.
وکيل اکبر محمدی مر گ او را مشکوک اعلام کرده بود و گفته بود تاروشن شدن حقايق جسد نبايد دفن شود. پدر اکبر محمدی نيز پيش از مرگ پسرش و موقعی که پسرش در اعتراض به بازداشت اش در زندان اوين دست به اعتصاب غذا زده بود اعلام کرد که فرزندش شکنجه شده است.»
خوب بخاطر داریم که پیش از این نیز پیکر زهرا کاظمی را با چه شرایطی دفن کردند. تکرار این حادثه برای اکبر محمدی سوالات بسیاری را در پی خواهد داشت.باید مسوولان پاسخ دهند به چه علت از بررسی جسد اکبر محمدی توسط پزشکان مستقل جلوگیری نموده اند.
به خانواده ی محمدی که می اندیشم بیش از پیش به خشمم افزوده می شود. آنان حتی فرصتی نیافته اند تا براحتی با فرزندشان وداع کنند. جوان رعنایی که هفت سال از بهترین روزهای عمرش را در زندان سپری نمود و حالا به جبر کج اندیشان تن به خاک داده است.
می دانم که زود فراموش می کنیم.زودتر از آنچه که برای زهرا کاظمی طول کشید، و خیلی زودتر از آن برای مختاری و پویند و فروهرها. چه می شود کرد با حافظه ی ضعیف تاریخی ملتمان. کاش راهی بود که حک بشود بر تار پودمان، عجین بشود با خونمان و هر روز یادمان باشد. کاش راهی بود.
پاورقی:
» صدای مادر اکبر محمدی پس از کشته شدن فرزندش [دانلود کنید]
| ارسال به دنباله | ارسال به بالاترینسیاست | مهدی محسنی |    |

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/17

Comments


خيلي متاسفم...
با اجازه در پيوندهاي روزانه لينك دادم.

ثريا || August 2, 2006 07:33 AM


Post a comment


نظرات شما پیش از نمایش تایید خواهد شد
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید