متولد شدم در اول اَمرداد ۱۳۵۸و شاید به دلیل هم زمانی زادروزم با روزهای پر آشوب پس از انقلاب اینگونه آشفته و بی قرار ثباتی هستم که کمی دست نیافتنی می نماید

Category Archive

Khozestan BloggerS



Archive Monthly

LoGo


جمهور


NewsLetter


برای دریافت خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

Add


  ATOM 

Powered by
Movable Type 3.2

:.جمهور پیشین.:




جمهور

جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم!



linkdump


+ArChive+



« مصدق ، مصدق بود! | Main | حقیقت پنهان شده! »

چند روزی بیشتر به 31 مرداد ماه مصادف با 22 اگوست نمانده است. تاریخی که ایران برای پاسخ به بسته ی پیشنهادی اروپاییان اعلام کرده بود. در حالی که پیش از این شورای امنیت با صدور قطعنامه ای ایران را به توقف غنی سازی دعوت نمود و هرگونه تصمیم گیری جدیدی را به پس از پذیرش این مسئله توسط ایران موکول کرد.

پس از آنکه جنگ میان اسرائیل و حزب الله لبنان همه نگاهها را به خود معطوف کرده بود شراتیط در حال تغییر است. ساکنان کاخ سفید سعی دارند به اظهار نظر های مختلف بار دیگر توجه جهانی را به سوی ایران جلب نمایند. گرچه ایران نیز به خوبی بازی خود را انجام می دهد وهمچنان به اتفاقات لبنان و بی حاصل بودن آن برای آمریکا و اسرائیل اشاره می کند.

اما در نهایت ایران مجبور است جهان را از تصمیم خود آگاه نماید. یا تعلیق غنی سازی را می پذیرد وهمچنان از باب مذاکره با غرب برخورد می کند یا صراحتا رویارویی را انتخاب می نماید. تقابلی که یقینا هزینه ی سنگینی را به کشور متقبل خواهد کرد.

اما جنگ حزب الله و اسرائیل بر تصمیم ایران بی تاثیر نبود. به هر حال بسیاری از هواداران این مقاومت خود را پیروز این میدان می دانند و شرایط منطقه ای بیش از گذشته به سوی تقابل و مقاومت در برابر غرب سوق کرده است و تسلیم ایران در این زمان ضربه سنگینی به وجه ی ایران وارد خواهد نمود.

همه این موارد به یک سوی مناقشه ی هسته ای ایران اشاره دارد.در سوی دیگر آمریکا و متحدانش ایستاده اند که هر کدام در این میان نقش جداگانه ای را ایفا می کنند.
آمریکا و اسرائیل راه منزوی نمودن ایران را می پیمایند، کشورهای اروپایی موضع معتدل تری دارند و در نهایت روسیه، چین و هند که موضعشان با کسب منافع بیشتر رابطه ی مستقیم دارد.

اگر بخواهیم فکر کنیم که باید در31 مرداد ماه شاهد اتفاق خاصی باشیم ممکن است نا امید شویم. اما شرایط موجود از روزهای سخت تری برای ایران و منطقه حکایت دارد. روزهایی که تا رخ ندهند قابل تصور نیست.
| ارسال به دنباله | ارسال به بالاترینسیاست | مهدی محسنی |    |

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/68

Comments


خدا رو چه ديدي ؟‌شايد اين دولت ما كه اين همه دوست داره دنيا رو سورپرايز كنه اين دفعه هم با جواب مثبت به اين بسته پيشنهادي دنيا رو متعجب و سورپرايز كرد.نميشه؟

اميد || August 19, 2006 12:37 AM


به شدت با نظراتت در اين پست موافقم.

نظربازي || August 19, 2006 08:28 AM


خيلي وقت بازيچه شديم هر چيزي قابل انتظار است....

roya || August 19, 2006 01:04 PM


آقا خدا هست . امام زمان هم هست . اینها هیچ غلطی نمیتونن بکنن .راستی تا یادم نرفته بگم که موشکهای کشور دوست و برادر چین هم هست !! .

از کم سعادتی من این شد که اول مرداد گذشت و نشد برات یه تولد بگیریم . اگر چه امید دارم که هر روزت روز تولد باشه . دیر کرد منو هم بپذیر دوستم . با گذشت 28 روز تولدت رو مبارک باد میگم . به دنیا خوش اومدی .
درود

پوتین || August 19, 2006 04:04 PM


احمدي نژاد هر جوري باشه يه راه حلي پيدا ميكنه..خيالت راحت باشه هيچ اتفاقي نمي افته و غني سازي به احتمال زياد در يك كشور ثالث كه روسيه به احتمال قوي است انجام ميگيره..

nima || August 19, 2006 05:53 PM


اخر تو ای گوساله چه از مصدق میدانی که اظهار نظر میکنی برو به دختر بازیت برس بز مچه
ادیتور:
از لطفتان ممنون . آی پی شما 82.208.10.16 می باشد.

گوساله شناس || August 19, 2006 11:58 PM


Post a comment


نظرات شما پیش از نمایش تایید خواهد شد
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید