اما نکته ی قابل تامل در این بین ، اختلاف عمل و رفتار دولت ایران است. در یک ساله ی اخیر کمتر مراسم و یا تجمعی را می توان سراغ داشت که در صورت عدم هماهنگی و همراهی فکری و عملی متولیان آن با دولت به سلامت برگزار شده باشد. به عنوان آخرین نمونه می توان به سمینار «تاثیر قوانین بر زندگی زنان» اشاره نمود[+] که قرار بود فصل آغاز کمپین « یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز» باشد.
پیش از این نیز سخنرانی دکتر سروش به علت آنچه عدم تامین امنیت ذکر شد برگزار نشد. همچنین در یک سال اخیر تجمع 22 خرداد زنان در میدان هفت تیر تهران، تجمع زنان در پارک دانشجو به مناسبت 8 مارس و تجمع های کارگری و صنفی مختلفی نیز با سرکوب و دخالت خشونت بار متوقف شده اند.
گرچه در زمان دولت سید محمد خاتمی گروهها ی فعال اجتماعی و بخصوص دگر اندیشان و رفرمیستها با برخوردهای فراقانونی گروههای فشار روبرو بودند، اما امروز دولت خود راسا از برگزاری مراسمها و تجمعات بعضا قانونی جلوگیری به عمل می آورد.
در چنین شرایطی که دولت ایران حقوق اساسی و اولیه شهروندان خود را در بیان آزادانه ی عقاید و تلاش در جهت ایجاد جامعه ای مدرن ترنقض می کند و علی رغم شعار عدالت محوری و مهرورزی ، از تلاش گروههای اجتماعی زنان درکسب حقوق برابر با مردان ، کارگران در جهت بهبود وضعیت اشتغال و دگر اندیشان در طرح دیدگاههایشان جلوگیری می نماید و در این راه از ابزار امنیتی و انتظامی بهره می برد، انتظار برای کسب تریبون برای دیالوگ با جهان -بی واسطه و بدون سانسور- کمی خودخواهانه است.
البته نامه نگاری به سران کشورها و مناظره با آنها در جهت بهبود وضعیت جهانی ایران و به عنوان اقدامی پیشگیرانه در جهت جلوگیری از تحمیل هزینه و یا کاهش آن قابل تقدیر است اما کاش به این نکته توجه می شد که راه حل بسیاری از معضلات ایران و منطقه در داخل کشور وجود دارد.
بهترین راه حل برای تثبیت موقعیت جهانی ایران گردن نهادن به خواست ملت ایران است.تا زمان برقراری دولت قانون و شرایط مساوی برای همه ی شهروندان ایرانی در جهت بهر مندی از امکانات و بروز استعدادها انتظار ایجاد وحدت ملی برای تایید دولت کنونی قابل تصور نیست.
اما بر خلاف دولت پیشین جهت گیری های کنونی کاملا روند معکوسی را در اعتماد سازی داخلی دنبال می نماید و پیش بینی می شود که نهایتا نتایج نا مطلوبی را در پی خواهد داشت.
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/76
Comments
به نظرت خجالت میکشه دیگه تز نده؟!؟؟!؟!؟!
مرجان || August 30, 2006 03:15 AMتفسیر به رای که هیچ تفسیر به نفع از الفاظ چیزی که دیگه داره جا می افته !!!
انوش شاپوری || August 30, 2006 08:45 AMچرخ وا مانده در این مشکل لاینحل ما .
اصلا گمان میکنم که بایست شرایط چنین باشد . وگرنه ما که در روستایمان قدرت تحلیل داریم مگر میشود مردان کاپشن پوش نظام اهل تدبیر نباشند .
مطلبي كه براي من به عنوان يك مخالف احمدي نژاد جالبه اينه كه هر روز متوجه ميشوم كه او بيشتر ميفهمد! گويا خود او هم بالاخره فهميده است كه بازيچه اي بيش نيست و صحبت هاي تندش راجع به اسرائيل و...را كم كرده است.تا ايشان كامل متوجه شود فكر كنم چهار سال رياست جمهوريش تمام شده است ولي اين هم خودش جاي تقدير دارد!
omid || August 30, 2006 12:09 PMمن خراب این همه اعتماد به نفسم.حتما خوندین که آقای مشکینی گفتن "حکومت ایران تنها حکومت مشروع دنیاست".مناظره مشروع ترین حکومت با نامشروع ترینش...!!!!!! عجب!
سهند خانوم || August 30, 2006 06:23 PMسلام . دکتر جهانبگلو آزاد شد.این هم لینک خبرش
http://www.radiozamaneh.com/news/2006/08/post_78.html
برقرار باشی
رامين جهانبگلو آزاد شد
ثريا || August 31, 2006 02:05 AMPost a comment
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید