متولد شدم در اول اَمرداد ۱۳۵۸و شاید به دلیل هم زمانی زادروزم با روزهای پر آشوب پس از انقلاب اینگونه آشفته و بی قرار ثباتی هستم که کمی دست نیافتنی می نماید

Category Archive

Khozestan BloggerS



Archive Monthly

LoGo


جمهور


NewsLetter


برای دریافت خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

Add


  ATOM 

Powered by
Movable Type 3.2

:.جمهور پیشین.:




جمهور

جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم!



linkdump


+ArChive+



« پروژه حذف وحید هاشمیان | Main | نگاتیو »

به بهانه ی هشتمین سالگرد مفقود شدن و احتمالا قتل پیروز دوانی این متن را که قبلا با عنوان "بربادرفته" نوشته ام با اندکی تغییرات در اینجا می آورم:

پیروز دوانی جز آن دسته از روشنفکرانی به حساب می آید که کمتر نوشتار مکتوبی از او به چاپ رسیده و در دسترس عموم قرار رفته است و بیش از اینکه به خودش و عقایدش پرداخته شود بارها به نحوه کشته شدن، آمران و عاملان آن پرداخته اند.

با وجود اینکه هیچ کتاب چاپ شده ای ندارد ولی می توان خط فکریش را از سابقه ی سیاسی و فعالیتهای فرهنگی او رد گیری کرد.
دوانی که متولد ۱۳۴۰ بود در تهران بود و پیش از انقلاب جزو گروههای مبارزه چپ . به همین دلیل هم در سالهای پس از انقلاب دستگیر(۱۳۶۰) و در دونوبت هفت ماهه و سه ساله ساكن اوین شد.

پس از رهایی از زندان به فعالیتهای خود ادامه داد. او تلاش می کرد جریان چپ ایران را را گرد هم جمع نماید و روح تازه ای در کالبد آن بدمد. دوانی اعتقاد داشت:
«همفکران وی بیش از هر چیز نیازمند بازنگری در هویت نوین خویش هستند.هویتی که متشکل از دو ‏مؤلفه اساسی دموکراسی خواهی و عدالت طلبی است. کوشش های پیروز دوانی در شرایطی شکل ‏گرفت که جنبش دموکراسی خواهانه مردم ایران نیز آرام آرام پا به افق های جدید تری در خرداد ماه ‏سال 76 می گذاشت.» (۱)

در این زمان بود که "دفترفرهنگی پیروز" را بنیاد نهاد و اقدام به انتشار نشریه ای با نام "پیام پیروز" نمود. «اتحاد چپ دموکراتیک، اندیشه ای بود که آن روزها همه اوقات او را به خود اختصاص داده بود و او می ‏کوشید در بولتن هایی که از سوی دفتر فرهنگی پیروز برای خواهندگان ارسال می شد، مطالب ‏گوناگونی را در این زمینه از همه طیف های آزادی خواه و عدالت طلب هوادار سوسیالیزم منتشر کند.‏» (۲)

در این میان از مطالب و نظرات سایر نیروهای سیاسی من جمله ملی گرایان و ملی-مذهبی ها بهره می برد و در تلاش برای متحد نمودن تمامی نیروهای آزادیخواه و وطن دوست بود.

با گسترش یافت فعالیتهای دوانی و تبدیل شدن به چهره ای محبوب و فعال موج تازه از فشارها و بازخواستها آغاز شد و چندین بار نسبت ادامه ی فعالیتش تذکراتی را دریافت نمود تا آنکه در شهريور ماه ۱۳۷۷ مفقود و بعدها از او به عنوان یکی از قربانیان قتلهای زنجیره ای پاییز ۱۳۷۷ نام برده شد. قتلهایی که دولت "بخشی از نیروهای خودسر وزرات اطلاعات" را مسبب آن اعلام نمود.

البته همچنان برخی نیروهای هوادار دوانی از او به عنوان مفقود نام می برند و در تلاش برای یافتن نشانه ای از او هستند.
پاورقی:
» (۱) و (۲) : ماهنامه نامه . پیام پیروز چگونه ورق خورد . شماره۳۳ . آذر۸۳
» سایت پیروز دوانی [+]
| ارسال به دنباله | ارسال به بالاترینهنر و فرهنگ | مهدی محسنی |    |

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/83

Comments


اطلاعات جالبي گرفتم.

omid || September 5, 2006 11:09 AM


سلام آقا خوشحالم می بینم رفتی به سمت MovableType به نظر من بهترین کار رو کردی! نمی بینیم به منم سر بزنی...شاید فراموشم کردی...منتظرت هستم اگر این انتظار طولانی نشه!

مبین زاده کوچک || September 6, 2006 02:57 AM


درود بر پیروز دوانی جانباخته راه آزادی و سر افرازی توده های ایران زمین .

نمدونم || September 9, 2006 09:30 AM


بنام خدا شما را به خدا قسم که مشکلات جوانان هم بیان کنید ایا این جوان تحصیل کرده بیکار برن بمیرن یاخلاف نان در بیارند چرا که پارتی ندارند به نظر شما امثال ما باید چکار کنند

شاهرخ - شیراز || September 29, 2006 12:09 AM


Post a comment


نظرات شما پیش از نمایش تایید خواهد شد
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید