متولد شدم در اول اَمرداد ۱۳۵۸و شاید به دلیل هم زمانی زادروزم با روزهای پر آشوب پس از انقلاب اینگونه آشفته و بی قرار ثباتی هستم که کمی دست نیافتنی می نماید

Category Archive

Khozestan BloggerS



Archive Monthly

LoGo


جمهور


NewsLetter


برای دریافت خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

Add


  ATOM 

Powered by
Movable Type 3.2

:.جمهور پیشین.:




جمهور

جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم!



linkdump


+ArChive+



« بدعت گذاران مدعی | Main | رپ به سبک ایرانی »

روزگار بدی است. باید خیلی مراقب باشی گاف ندهی. حالا اگر رسانه باشی و از نوع منتقد و پر مخاطب که کارت سخت تر هم می شود.
روزنامه ی کارگزاران در شماره ی امروز خود -یکشنبه 16 مهر85- در صفحه ی اول گوشواره ی سمت راست در زیر عنوان " زائری زیر باران" خبر از مطلب می دهد که بمناسبت چهارمین سالگرد خاموشی احمد محمود نویسنده ی شهیر ایران در صفحه ی هفت روزنامه توسط فرزین شیرزادی نگارش شده است.

ahmadmahmoud.gif

اگر این روزنامه را خریده اید، خودتان را زیاد خسته نکنید. این گونه آدرس دادن یکی از آن سوتی های کوچک و یا بقولی بد سلیقگی های روزنامه نگاری در ایران است.
مطلب مذکور را می توانید در یک صفحه قبل تر - صفحه 6 روزنامه - بخوانید. همچنین این مطلب در سایت اینترنتی روزنامه ی کارگزاران صفحه ی ادبیات قابل دسترسی می باشد. [+]
پاورقی:
» خودستایی [نگاتیو]
| ارسال به دنباله | ارسال به بالاترینهنر و فرهنگ | مهدی محسنی |    |

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/116

Comments


[+]

كاويان || October 9, 2006 01:27 AM


روحش شاد.

tina || October 9, 2006 05:34 AM


من که بعد از شرق دیگه روزنامه نخریدم.از کارگزاران هم اصلا خوشم نمی یاد.

امیر-تهران || October 9, 2006 05:38 AM


آی ی ی ی ی شبنم !!

پوتین || October 9, 2006 09:01 AM


سلام آقای محسنی، دوست خوب من
اینجاست که فقط باید گفت:
تنها سکوت را شاید...

Anonymous || October 9, 2006 08:53 PM


این تیتر آغازین یک مقاله است برای پر تیراژ ترین روزنامه ی کشور که در هیچ کجا چاپ می شود
شاید هم یک نامه ی اداری باشد که برخلاف اکثر نامه های اداری با یک سلام و احوال پرسی عادی شروع می شود شاید هم شکواییه است از آن دسته ای که به گوش هیچ کس نمی رسد...نمی دانم
اما این را می دانم که این نوشته خطاب به شماست آقای رئیس جمهور!!
امشب حدود ساعت 11 به خانه آمدم مثل همیشه خسته و با بهت تمام همه ی اعضای خانواده را دور هم دیدم!سخنرانی شما را از شبکه ی سراسری می دیدند و اظهار نظر می کردند!صحبت هایی که خود بهتر از من آگاهید که خطاب به جامعه ی روشن فکر ایرانی یا دانشجویان و معلمان و محصلان تنظیم نشده بود نطقی در دفاع از عملکرد یکسال گذشته ی دولت به عامیانه ترین زبان ممکن آن هم درست در کشاکش ی بازارگرمی های انتخابات!!صحبت هایتان قاعدتا باید هر شنونده ای را به این سمت سوق می داد که دولت نهم یکی از مظلوم ترین دول تاریخ ایران بوده است اما تنها اثرش بر نگارنده درک علت پیروزی جناح منصوب به شما در انتخابات بود
نمی دانم چگونه بگویم یا شما بازیگر خوبی هستید یا فیلم نامه ی قوی ای را برای اجرا برگزیده اید آری بسیار قوی
در قدم اول خود را در کنار مردم و یکی از اقشاد ضعیف و آسیب پذیر قلمداد می کنید
در قدم دوم احزاب مخالف و هر کس که با شمانیست را در جبهه ی مقابل مردم و در صدد بریدن نان شان و دشمن تلقی کرده و محکوم می کنید
در فدم سوم به راحتی از صف مردم خارج شده و مخالفینتان را رودرروی توده قرار می هید
در آخر گوشه ای می نشینید بقیه ی بازی از پیش تعیین شده را تنها نظاره می کنید!!!
آقای رئیس جمهور امشب در سخنانتان در بحث و انتقاد اصولی از دولت را باز گذاشتید و مدعی شدید که دولت نهم آزاد ترین و باز ترین دولت بعد از انقلاب است!
من نه در این نامه که در سطر ها و سطر ها نوشته و ساعت ها و ساعت ها بحث می خواهم دولت شما و عملکرد هایش را که به نظر ضعیف می دانم نقد کنم!یک تریبون!فقط یکی از آن همه تریبون بی انصافی را که انگشت اتهام به سمتشان نشانه رفته بودید و دشمن خود و ملت قلمداد می کردید نشانم بدهید تا مجالی بیابم تنها یکی کافیست
گرچه پیشاپیش می دانم که این تیتر آغازین یک مقاله است برای پر تیراژ ترین روزنامه ی کشور که در هیچ کجا چاپ می شود......

هانی || October 10, 2006 12:32 AM


از هر کسی باید به اندازه خودش انتظار داشت.
البته این توجیه نیست ولی وقتی یه مدت تو این کارا باشی می فهمی که چقدر قابل رخداد میشه همین گافها....
به روزم یه سر بزن جالبه

من او هستم || October 10, 2006 03:34 PM


Post a comment


نظرات شما پیش از نمایش تایید خواهد شد
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید