با این حال بنظر نمی رسد تا پایان ریاست جمهوری بوش تغییر عمده ای در سیاستهای ایالات متحده ایجاد گردد. ساختار حکومت امریکا به شکلی است که با قدرت گرفتن هر حزبی، خواه جمهوری خواهان یا دموکرات ها سیاستهای کلی نظام امریکا دچار تغییر عمده ای نمی گردد.
این همان نکته ای بود که جرج بوش در اولین مصاحبه ی پس از انتخابات به آن اشاره کرد. او در مورد اختلاف نظر با دموکراتها گفت که ما بر سر شکل و شیوه ی پیشبرد اهدافمان تفاوت داریم وگرنه در نهایت خواست همه ی ما یکی است.
جالب آنکه بوش در این مصاحبه اذهان نمود که جنگ با تروریست بهبود وضعیت اقتصادی آمریکا را به همراه داشته و جنگ عراق ماشین اقتصاد آمریکا را شتاب بیشتری داده است.
خبرنگاری پرسید: خانم نانسی پلوسی در زمان تبلیغات انتخاباتی شما را دروغگو و نالایق برای رهبری آمریکا خوانده بود و حالا که بر ریاست مجلس نمایندگان تکیه خواهد زد، چگونه می توانید با او همکاری کنید؟
جرج بوش پاسخ داد که من تفاوت شرایط تبلیغات و پس از انتخابات را درک می کنم. آن زمان گذشته است و باید به چیزهای بزرگتری فکر کنیم و آن ایالات متحده است. خانم پلوسی نیز برای ایجاد هماهنگی و تبادل نظر با ما اعلام آمادگی کرده اند.
این شاید مهمترین تفاوت ایالات متحده ی آمریکا با دیگر کشورهای جهان باشد. همه چیز در منافع ملی خلاصه می گردد. مهم نیست چه کسی در واشنگتن حکومت کند. این موضوع تنها راهکارهای کسب منافع و تحقق "رویای آمریکایی" را تغییر می دهد.
تغییرات و جابه جایی ها در قدرت حکمرانان آمریکا بر خلاف آنچه برخی فکر می کنند لزوما جهان بهتری را به ارمغان نخواهد آورد. بلکه تنها شیوه ی ظاهری رفتار با جهانیان را تغییر خواهد داد.
پاورقی:
» عکس : میان بر [نگاتیو]
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/136
Comments
آره منم موافقم سگ زرد برادر شغاله
انوش شاپوری || November 9, 2006 03:19 AMما خیلی مخلصیم قربان.
Ali || November 9, 2006 03:50 AMآنچه را شما فرمودهای میتوان پذیرفت، چون برای سیاست دموکراتیک برآوردن نیازهای مردم و منافع کشور اصل است، و هر دو نیروی برنده یا بازنده در سیاست آمریکا دموکرات است. اما شکست دستگاه فرمانروایی بوش نشان میدهد که سیاستهای آنها با خواست و نیاز مردم هماهنگی نداشته یا از هماهنگی افتاده است، و آنها نتوانستهاند آنرا بموقع دریابند.
از سوی دیگر ناخرسندی مردم از جنگ و اشغال عراق آشکار شده است. دیگر نمیتوانند بینیاز از خواست مردم مانند گذشته به جنگ در عراق ادامه دهند. پرسش این است که آیا راه رهایی از باتلاق جنگ و اشغال را میشناسند؟ اما کنار گذاشتن وزیر دفاع یعنی نیاز به تغییر. دوران تغییر آغاز شده است.
دورهای گذار در پیش است که آسان نخواهد بود. دستگاه بوش برای پیش بردن اهداف خود از خدا و مذهب مایه گذاشت تا خوی تجاوزکارانه سیاستهای خود را بپوشاند. اگر نتوانند بموقع پاسخ مناسبی برای پایان جنگ و اشغال سرزمین دیگران بیابند فشار مردم به انزواجویی روان آمریکاییها دامن خواهد زد و این میتواند برای منطقه ما و کشور ما دشواریهایی به بار آورد.
جمهوریخواهان با سختسری ایدیولوژیک از درک خواست و نیاز مردم باز ماندند تا اینگونه شکست خوردند. آیا دموکراتها سیاست روشنی دارند؟ و گذشته از آن توان پیشبرد سیاست خود را هم؟ دوران دشواری در پیش است. همین که بوش با عامترین چیزهای بدیهی مشترک میان نیروهای دموکرات سرتاسر جهان به استقبال رقیبان رفت نشانه خوردن کفگیر به ته دیگ است و نه سیاستی روشن.
چقدر باحال!
کاش کسی به فکر منافع ملی ما هم بود!
نوشته شما منو تحت تاثیر قرار داد.
من هم به روزم سر بزنید و نظرتون رو بگید.
دیگر کشورهای جهان؟؟
تند نرو رفیق!!
شاید منظورت کشورهای جهان سوم بوده وگرنه فکر نمیکنم اورپا و شرق آسیا تفاوتی با ایالات متحده ازین نظر داشته باشن.
فکر کردن به منافع ملی خوبه. فکر؟ چیزی که در دولتمردان فعلی ما نیست همین فکره!
من || November 10, 2006 03:45 AMPost a comment
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید