این دقیقا همان رخدادی است که در اکثر ستادهای رفرم خواهان مشاهده می شود. شکست در انتخابات ریاست جمهوری و حذف از رقابت انتخاباتی مجلس هفتم رمق اصلاح طلبان را گرفته است.
نیروهای مدیریتی نیز فرسوده و ناکارآمد، ناتوان از بازسازی و سازماندهی سراسری هستند. آنها به حضور و مشارکت مردمی باور ندارند و فکر می کنند در فقدان مشارکت عمومی پیروزی با رقبای اصولگرایی خواهد بود که از حمایت رای دهندگان سنتی بهره می برند.
پوست اندازی و تجدید ساختار در احزاب عمده ی جریان اصلاحی رخ نداده است. همچون انتخابات مجلس ششم و یا دوره های هفتم و هشتم ریاست جمهوری از خیل عظیم نیروهای پشتبان مردمی هم خبری نیست.
کادرهای حرفه ای این احزاب اکثرا بخاطر عملکرد نا مناسب شان در دوران هشت ساله، نقش محوری خود را از دست داده اند. اینها همان نیروهایی هستند که اکثرا با لابی با کادرهای بالایی احزاب مسوولیت حوزه های استانی عهده دار شده اند.
برخی مسولین ستادها صراحتا از بی حوصلگی و عدم رغبت به فعالیت در انتخابات شوراها سخن می گویند. بنظر می رسد اینبار بر خلاف نهمین انتخابات ریاست جمهوری نه افتراق اصلاح طلبان، که بی انگیزگی در بسیج عمومی نیروها، عامل شکستشان خواهد بود .
البته این موضوع شامل همه ی حوزه های انتخاباتی و تمامی نیروها نمی گردد. بنظر می رسد در تهران و همچنین مناطقی که قومیت عامل تعیین کننده است -بشرط تایید صلاحیت عناصر قومی- وضعیت مناسب تری وجود داشته باشد.
باید منتظر بود و دید که آیا رفرم خواهان می توانند در فرصت باقی مانده نیروهای خود را متمرکز کرده و برای حضور پر رنگتر در انتخابات شوراها -که به واقع ضمینه ی حضور در انتخابات مجلس هشتم است- آماده سازند.
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhoor.ir/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/156
Comments
طبق سنوات گذشته ! برای رفع پریشان حالی گمونم کافیه رفرم خواهان و سایرین حضرات مجدیه با هم سر سفره کله پاچه بروند . حالا کله پاچه گوسفند یا زهره باشه تفاوتی نداره . مهم اینه که سر یه سفره باشن !
درود
حدی نبودن اصلاح طلبان در مواضع قبلی و حالا هم که یک برگشت به عقب و نه نگاهی به جلو! هم اعضا احزاب اصلاح طلب و هم مردم رو نسبت به اونها دلسرد کرده.عدم ییگیری وعده های معین و تلاش برای داشتن تنها احزابی مثل سازندگی و اعتماد ملی نشون می ده که اراده حرکت به جلو و داشتن آرا نیروی بی نام و نشانی به نام تحریمیان هنوز در برنامه آنها نیست.استفاده از آرای تحریمیانی که در واقع اصلاح طلبان رو تحریم کردن محتاح به گنجاندن برخی از خواسته های اونها در برنامه اصلاحات و حدیت در به ثمر رسوندن آنهاست.تنها در این حالت شرکت بخش بزرگی از تحریمیان به نفع اصلاحطلبان دور از انتظار نیست.ولی اصلاح طلبی در ایران مثل خیلی موارد دیگر با محافظه کار ی و بی عملی شدید همراه است.
siamak farid || November 27, 2006 12:34 AMاين دفعه نابودشون مي كنيم تا بعدن ديگه بلوف نبندن اين مثلن ادعا كننده هاي عدالت ...
اينها قبلنم با تقلب بردن و نه روي رقابت
زندانی سیاسی آزادی باید گردد!
اعدام همین امروز ملغی باید گردد!
!حکومت سوسیالیستی ایجاد باید گردد
شعارهای پیشنهادی دیگر برای 16 آذر
نه به اسلامی کردن دانشگاهها
دانشجوی زندانی آزاد باید گردد دستگیری دانشجویان موقوف انحلال حراست،
خروج همه نیروهای انتظامی از دانشگاه ها انحلال کمیته های انضباطی و لغو تمامی تعلیق ها و سایر احکام آن
آزادی بیان و عقیده لغو آپارتاید جنسی لغو حجاب اجباری لغو مجازات اعدام،
آزادی کبرا، دلارا و...مرگ بر استثمار،
تبعیض و نابرابری، مرگ بر سرمایه داری نه به جنگ،
نه به تحریم، نه به بمب اتم
زنده باد آزادی و برابری
آزادی تشکل، اعتصاب،
زنده باد همبستگی کارگری،
زنده باد کارگران شرکت واحد
16azar85@gmail.com
Post a comment
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید