«رقیب اصلی چراغ خاموش می آید. این را نظر سنجی ها ی معتبر می گویند. هواداران قالیباف در رقابت اصلی حضور ندارند. این را هم نظر سنجی های معتبر می گویند. رقابت اصلی بین هواداران خاتمی و هواداران احمدی نژاد است، با فاصله ای بسیار کم.»
موضوع مورد بحث این مطلب دقیقا دو عبارت پر رنگ شده ی بالاست: هواداران خاتمی و هوادارن احمدی نژاد. واقعا نمی دانم که آیا می توان مصداق این دو عبارت را بشکلی کاملا مشخص یافت یا خیر، اما با اندکی اغماض می شود اینگونه استنباط نمود که ائتلاف صورت گرفته در جبهه ی اصلاح طلبان حول محوریت شخص خاتمی است و البته بشکل کم رنگ تری هاشمی رفسنجانی و کروبی.
البته مختصات و مشخصات هوادارن احمدی نژاد اندکی مشخص تر است. طیفی از نیروهای بسیجی و سپاهی که مرکزیت سازماندهی آنها بیشتر پایگاه مقاومت مساجد است.
نیروهایی که فعالیت ارگانیک و بسیار منسجمی دارند و تمامی اینها به عنصر "اخلاص" نیز مزین است. اینها همان پیاده نظامی بودند که در انتخابات "27 خرداد" نه چهارم تیر، سال گذشته نتیجه ی انتخابات را رقم زدند.
آنها -در رده های پایین و نه لزوما طیف رهبریشان- به انتخابات نگاه مکتبی دارند و تنها به انجام وظیفه می اندیشند و در راه رسیدن به موفقیت از هیچ کوششی فروگذار نیستند.
اگر 8 ساله ی اصلاحات را به مقابله و برخورد فیزیکی با اصلاح طلبان گذراندند، امروز در نقش رای دهندگان یکدستی وارد عرصه ی انتخابات شده اند.
هر چه چقدر هواداران احمدی نژاد منسجم و با برنامه و البته گوش به فرمان رفتار می کنند، هواداران خاتمی متکثر و متشتت اند. پیاده نظام اصلاحات که در هشت ساله ی حضور رفرم خواهان در قدرت، دچار خسارتهای بسیاری شده، نسبت به آرمانهای اصلاحی و سکانداران این جریان بدبین و نا امید است.
به هر دلیل بازسازی نیروها صورت نپذیرفته و جالبتر آنکه این نا امیدی در راس جریان اصلاحی نیز وجود دارد و به سبب آن برخی خود را از این مبارزه کنار کشیده اند.
به هر حال فکر می کنم نکته ی قوت اصلاح طلبان دقیقا در جاییست که سید آبادی بدرستی به آن اشاره دارد؛ دو قطبی دیدن فضا و پیش بردن رقابت به سمت مرزبندی های مشخص میان هوادارن خاتمی و احمدی نژاد. موردی که البته در صورت مدیریت ضعیف همچون انتخابات ریاست جمهوری آخرین اندوخته ی به القوه ی موجود رفرمیستها را به باد خواهد داد.
باید از تمامی ظرفیت های موجود استفاده نمود. همه ی نیروهای همسو را به بازی گرفت، سطح انتظارات را متناسب با واقعیات موجود تنظیم کرد و مهمتر از همه تلاش نمود صدای واحد، رسا و امیدوارانه ای را از اردوگاه اصلاح طلبان به گوش مردم رساند.
شاید پس آن بتوان امیدوار بود که شورای سوم نقطه ی شروع دوباره ای برای تعمیق جریان رفرم خواهی در ارکان حکومت باشد.
پاورقی:
برای جلسه ی وبلاگ نویسان با کاندیداهای اصلاح طلب شورای شهر تهران چهارشنبه تهران خواهم بود. و احتمالا چند روزی را می مانم تا دیدارم را با دوستان نازنینم تازه کنم. کم کاری احتمالی را بگذارید به حساب این سفر در پیش.
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/168
Comments
اميدوارم سفر خوبي رو داشته باشي
amin.n || December 5, 2006 12:58 AMعجب ...!
Nima.A || December 5, 2006 03:25 AM"Kam kari?"
Apparently you dedicate much time to your blog.
What is your main job? Do you have any income from your blog or you do it only because you like it?
Do your travel to Tehran on your own funds or they refund you? Anyway, you write very interesting. I always read what you write.
The above questions are just due to my curiosity. By the way, several times appears to be updated but there is no new posts. Why?
Have a nice journey.
سلام . منتظر حضورتون در جمع خودمان هستیم . شاد باشی
mohammad || December 5, 2006 10:36 AMمن چرا نجنگیده خسته ام؟!!!
رویا || December 5, 2006 07:24 PMسلام:) بدان اميد كه مردم آن اشارت درست را دريابند! و براي اين، بيشك اين ماييم كه بايد قطبنمايي باشيم در دستان مردم براي نماياندن اين قطبها...
سفر خوش!
سفر بی خطر و ثمره جلسه مفید . کاش فرصت بشه ببینمتون .
پوتین || December 6, 2006 01:42 AMمهدی جان امیدوارم حالت خوب باشد. داری میایی تهران یک قرار بگذار ببینمتان.
amir || December 6, 2006 02:52 PMمن به یک نتیجه رسیدم اونم اینه که اصلاح طلبا و کلا طرفدارای خاتمی تا الان تو اشتباه بودن اشتباهشون هم این بوده که تا الان به توده مردم توجهی نداشتن من میخوام بدونم مگه ما چند هزار دانشجو داریم که همش رو اونا مانور میدیم و آیا همه مردم به قشر تحصیل کرده اعتماد دارن؟و اینکه آیا از همه هین دانشجوها همشون روشنفکرن ؟بنابراین بهترین راه برای موفقیت استفاده از توده مردم اون چیزی که مسلم اینه که اصلاح طلبا مملکت رو بهتر اداره میکنن از هر جهت که بگی از حل مشکل هسته ای گرفته تا ارزون کردن سیب زمینی و پیاز ولی دولت جدید با یک سیاست کهنه توده مردم رو هوادار خودش کرده و هیچ وعده ای رو عملی نکرده و هر کس هم حرف بزنه به مقدسات توهین کرده و به گناه کبیره روشنفکر بودن متهم میشه و بقیه مردم عادی هم مبهوت ساده زیستی دولت مردان شدن و اونا رو تو مشکلشون شریک می دونن.
بنابراین اصلاح طلبا و طرفداراشون علاوه بر استفاده از منطق و حرفهای دانشگاهی باید با حرفهای ساده حمایت مردم عادی رو هم داشته باشن .
البته اگر که بزارن تا وقتی که 20و30 هست یک خفقان قشنگ داریم که با پنبه سر اصلاح طلبی و اصلاح طلبا رو میبرن.
Post a comment
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید