متولد شدم در اول اَمرداد ۱۳۵۸و شاید به دلیل هم زمانی زادروزم با روزهای پر آشوب پس از انقلاب اینگونه آشفته و بی قرار ثباتی هستم که کمی دست نیافتنی می نماید

Category Archive

Khozestan BloggerS



Archive Monthly

LoGo


جمهور


NewsLetter


برای دریافت خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

Add


  ATOM 

Powered by
Movable Type 3.2

:.جمهور پیشین.:




جمهور

جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم!



linkdump


+ArChive+



« وعده های پنجاه ساله | Main | آنها بیگانه نیستند »

1 اسفند 85
در حالی که حال احمد باطبی در زندان به وخامت گذاشته است، محمد جواد روح در وبلاگش نامه ای را منتشر نموده است که عینا در پی می آید. دوستان برای اضافه کردن اسمشان به امضا کنندگان نامه در وبلاگ محمد یادداشت بگذارند.

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد
ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد
چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

احمد عزیز
گرچه مسلخ را قناریان عاشق سکنی شده است ، گرچه پنجره ها رو به تهی باز می شوند و درختان را شور بهار مرده ، گرچه صدای پای هیچ سوار عاشقی خواب جاده رابر نمی آشوبد و ثانیه ها را رمق زنده ماندن نیست ، گرچه شکوه دلاوری مرده ،بغض حنجره هایمان را میهمان اند و سودای هیچ شرری در شریان های خشکیده بودنمان نیست ، آسمان هر شب قصه ابابیل می بارد و سوز طوفان نوح استخوان سوز شده ، گرچه یاران را صلای هیچ فریادی نیست که طاعون به جان شهرمان افتاده که دریوزگان را سروری داده اند و سیاهه فساد جای قرص خورشید را گرفته اما بهار می آید.

پشت تاریک ترین دریچه شهر، خورشید تو را می خواند که هیچ میله زندانی به قد قامت خورشید نخواهد رسید که شب اگر تمام دریچه های زیستن را مسدود کرده انتظار نور درید بیضای تو، طلوع را نوید می دهد.هر انسان را از بودن سهمی است و سهم هر انسان اشاره ای است.
تو که چون نمادی بر تارک فعل آزادی می درخشی سهمی بزرگ از اشاره مان هستی. باز می گردی می دانیم که با هم به هلهله می نشینیم آزادی را در کوچه های شهر که دیگر هیچ مدرسه ای به زندان تن نمی دهد و هیچ کوچه ای بن بست نخواهد بود.

می آیی و همراه تو هی هی و هی هایمان دل تمامی لاله های باران خورده را می شکند و آنگاه بغض رهای فروخورده شلاقشان را بر گرده استبداد می نشاند که عمر این دروغ وضع قتال صفت رو به پایانی است. برای تو تا رهایی می رویم چرا که آزادی بدون تو ترجمان برده گی است.
می دانیم می آیی.
برقرار باش که قرارمان از پایداری توست.
اندکی صبر
پاورقی:
» عکس: ریاضیات کیهانی [نگاتیو]
| ارسال به دنباله | ارسال به بالاترینحقوق بشر | مهدی محسنی |    |

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/263

Comments


سلام عزیز
جشن سپندارمد روز تولد زمین و روز زن بر شما شاعر گرامی مبارک . اکنون که ممنوع الشعر شده ام دست می شوم به سویتان دراز و روی خط انتظار آمدنتان ایستاده ام .
دوست جدید تو ( واستره آوارد)

مهدی رهدار || February 20, 2007 06:04 PM


یک جایی خوندم که حکم اعدام سال 78 رو می خوان اینجوری اجرا کنن.خدا به خانوادش رحم کنه...

رند || February 20, 2007 06:59 PM


به نظر شما چرا بعد از گذشت 7 سال، هیچ کس حتی لوگو هم برای آزادی احمد باطبی درست نمی کنه؟ مگه برا جهانبگلو و زرافشان و نیستانی و ... درست نکردن؟ چرا احمد رو همه فراموش کردن؟
ادیتور:
البته برای احمد باطبی هم لوگو درست شده است. لوگوی معروف پیراهن خونی در دستان احمد.

امین || February 20, 2007 10:16 PM


سلام. تا حالا کلمه هشت میلیمتری رو تو گوگل سرچ کردی؟!

سی و یک اسفند || February 21, 2007 08:41 AM


سلام ! خوشحال میشم تبادل لینک و مطلب داشته باشیم و در مباحث من هم شرکت فعل داشته باسید....سر بزنید.....نظر بدید ...... دمو کراسی در بستر دین رحمانی www.hoviyat.blogfa.com

سین || February 21, 2007 03:56 PM


Post a comment


نظرات شما پیش از نمایش تایید خواهد شد
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید