بخش های از سخنان آقای میردامادی می تواند دست مایه پیگیری بحث "رفرم خواهی انتقادی سازمان یافته" باشد. مبحثی که شاید بتواند مشخص نماید که رفرم خواهان از انتخابات پیش رو چه انتظاری دارند.
میردامادی معتقد است: «نهادهایی كه با رای مردم شكل می گيرند و قاعدتن بايد پاسخگوی مردم باشند بايد اختيارات كافی هم داشته باشند. در صورتی كه در واقعيت امر مسووليتهای زيادی بر عهده دارند اما اختيارات كافی ندارند.»
این دقیقن همان موردی است که تحت عنوان مشکلات ساختاری قابل بررسی است. به عبارت بهتر توضیع قدرت میان نهادهای انتخابی و بخش های انتصابی نظام حکومتی در ایران نا متوازن است.
در حالی که انتخابات نیز تحت کنترل و نفوذ روز افزون بخش های انتصابی قرار دارد و این نهادها بارها نشان داده اند به برگزاری انتخابات آزاد اعتقاد نداشته و اغراض سیاسی را معیار قرار داده اند.
میردامادی به درستی اشاره می کند:«هيچ وقت كسانی كه قدرت و اختيار بدون مسئوليت دارند نمی آيند نامه فدايت شوم بنويسند و اختيارات خود را رها كنند. بايد با تلاش و زحمت در جهت متناسب كردن اين دو (مسووليت و قدرت) حركت كرد و در اين مسير خسته نشد.»
با این حال باید پرسید آیا تنها با حضور در مجلس می توان در این زمینه تلاش کرد؟ چرا اصلاح طلبان برای بازی در خارج از حاکمیت برنامه ی مشخصی ندارند؟
پاسخ میرامادی به چگونگی دست یابی به شرایطی که به توازن قوای انتصابی و انتخابی دست یابیم نیز سوالات دیگری را در پی دارد: «خواست عمومی اين است و جامعه به اين سمت حركت می كند.نهادهای انتخابی به تدريج خودشان میتوانند تاثيرگذاری بيشتری داشته باشند.»
اگر خواست عمومی این بود امروز به جای محمود احمدی نژاد، باید مصطفی معین بر کرسی ریاست جمهوری ایران تکیه زده بود. واقعیت آنست جهت گیری جامعه و خواست عمومی امری ایجادی است که متاسفانه اصلاح طلبان در این زمینه نا توان بودند.
باید اعتراف نمود در جامعه ای که فقر، حس ناعدالتی و نا آگهی عمومی وجود دارد، وعده ی دموکراسی و حکومت قانون نمی تواند خریدار داشته باشد. مگر آنکه با برنامه ی مشخصی حس آزادی خواهی و دموکراسی خواهی را درعامه مردم ایجاد کرد.
نهادهای انتخابی به تدریج و خود به خود وقتی می توانند اثر گذار باشند که برخواسته از اراده ی جمعی و در حضور احزاب قدرتمند و معتقد به رفرم تشکیل شده باشند و در تغییر شرایط و رفع مشکلات ساختاری نظام سیاسی فعلی تردیدی به خود راه ندهند.
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/783
Comments
...فقط در تایید سخن شما می گویم که صرفا تنها با ورود به مجلس نمی شود اصلاحات را زنده نگه داشت.قطعا فعالیت های خارج از گود بسیار موثر وشاید موثر تر خواهند بود........
سیمین روزگرد || August 20, 2007 04:07 AMباید از نظر تشکیلاتی کار شود. مخصوصا مشارکت که پتانسیل لازم را دارد...
رند || August 20, 2007 01:13 PM1. تشكيلات در جبهه اصلاحات قوي بود فهم عميق سياسي هم بود اما هيچكدام در عمل دمكرات نبودند.
2. مهدي جان خيلي ممنونم از كمكت رنگ آميزي وبلاگمو عوض كردم.
3. به اين مطلب به عنوان اولين لينك پيوندهاي روزانه لينك دادم.
ممنون
سلام وارطان عزیز . من به وب انگلیزی ام لینک دادم . نظر شخص تو برام خیلی مهمه
بهنام || August 20, 2007 10:03 PMوبلاگ انجمن فرهنگی هنری سایه با عناوین زیر به روز شد :
گزارشی از دیدار با مصطفی ریش از قُلدر ها و لوطی هایِ آبادان ِ قدیم
http://saayeh.mihanblog.com/More-258.ASPX
اراذل و اوباش جادویی
http://saayeh.mihanblog.com/More-259.ASPX
ضعف حافظه ی تاریخی!!( به مناسبت فرا رسیدن سالگرد کودتای 28 مرداد)
http://saayeh.mihanblog.com/More-260.ASPX
منتظر حضور گرم و نظرات و پیشنهاداتتان هستیم .
شاد و پیروز باشید .
فراخوان مقاله
انجمن فرهنگی هنری سایه
به مناسبت فرا رسیدن پنجمین سالگرد تاسیس انجمن فرهنگی هنری سایه ، از همه ی دوستان ، یاران و اعضای محترم انجمن تقاضا داریم که به این مناسبت مقالات ، پیشنهادات و انتقادات خود را تا پایان شهریور ماه برای ما ارسال نمایند . مطالب ارسالی به ترتیب در وبلاگ قرار خواهند گرفت .
sayeh_ngo@yahoo.com
دوست عزير اين مصاحبه با روزنامه اعتماد انجام شده بود، نه روزنامه اعتمادملي. بيشتر دقت كنيد!
يك دوست || August 22, 2007 06:14 PMPost a comment
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید