در همین حال مجلس هوادار چاورز قانون اساسی را به نفع او تغییر داده است. افزایش دوره ریاست جمهوری به هفت سال و حذف محدودیت دو دوره ای برای کاندیداهای ریاست جمهوری.همچنین امکان بازداشت فعالان سیاسی بدون اعلام دلایل قانونی و رفع محدودیت زمان نگهداری متهمان.
اولین واکنش و اعتراض نیز از سوی دانشجویان این کشور شنیده شد. آنها با همراهی گروه های دموکراسی خواه ، با برپایی تظاهرات اعتراض خود را به این تغییرات نشان دادند.
تغییراتی که به باور بسیاری کشور را نه به سوی سوسیالیسم که در جهت استقرار دیکتاتوری چاوزی سوق می دهد. در حالی که چاور با وعده ها و برنامه های پوپولیستی توانسته است طبقات پایین اجتماعی را با خود همراه کند.
طبقاتی که بیش از دغدغه آزادی و دموکراسی به بهبود وضعیت زندگی خود فکر می کنند. بهبودی که بیش از آنکه با برابری استفاده از امکانات و شرایط برای بهره مندی ارتباط داشته باشد، وابسته به اعانه های دولتی است. روشی که کوتاه مدت ممکن است رضایت نسبی ایجاد نماید اما راه حل دائمی نخواهد بود.
جالب آنکه در ایران نیز دولت احمدی نژاد سعی نموده با پرداخت وام های با بهره کم و کمک های چند ده هزار تومانی به چند دهک پایین رضایت نسبی ایجاد نماید.
گرچه با بالا رفتن تورم به شکل تصاعدی این کمک ها اثر خود را کاملا از دست داده اما می تواند از نظر روانی حس خوبی را در شهروندان نسبت به دولت ایجاد نماید.
اما در نهایت این شرایط برای مدت زمان طولانی طول نخواهد کشید و اثر خود را از دست خواهد داد. در آن شرایط تنها راه کنترل جامعه استفاده از زور خواهد بود.
می توان انتظار داشت اگر نیروهای میانه رو و طبقه ی متوسط ونزوئلا نتوانند از فضای نسبتن باز فعلی برای محدود نمودن قدرت چاوز استفاده کنند باید انتظار حکومت دیکتاتوری در ونزوئلا بود.
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/1047
Comments
وارطان عزیز
از اینکه من رو مورد لطف خودت قرار میدی واقعن ممنونم .
توضیح:
من بیشتر دوست نازنینم
برای حمایت از دلارم http://delarameali.blogfa.com/
لینک بدهید
Post a comment
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید