براحتی می توان میان اتفاقات فرانسه و آنچه در ایران می گذرد مقایسه هایی را انجام داد. خیابان های پاریس و دیگر شهرهای فرانسه این روزها شاهد حضور ده ها هزار معترض به سیاست های دولت است.
آنچه مشاهده می شود کنترل امنیت و آرامش تجمعات و فعالیت های معترضین توسط نیروهای پلیس این کشور است به نحوی که در بزرگترین راهپیمایی در پاریس تنها 45 نفر بازداشت شده اند.
اگر نخواهیم به گذشته دور یعنی 18 تیر 1378 و حادثه کوی دانشگاه بازگردیم، نزدیک به یک سال و چند ماه پیش بود که در تجمع آرام چند صد نفری میدان هفت تیر تهران، توسط نیروهای انتظامی به خشونت کشیده شد.
نیروهای انتظامی و امنیتی با ضرب و شتم شدید زنان و مردان تجمع کننده ده ها تن از آنها را دستگیر کردند. از ان زمان تاکنون نیز تعداد بسیاری از دستگیر شدگان و برگزار کنندگان تجمع محاکمه و به زندان و شلاق محکوم شده اند.
در دیگر موارد مشابه مانند تجمع اعتراضی کارگران و معلمان در مقابل مجلس نیز رفتار نیروهای انتظامی و امنیتی همراه با خشونت بوده است. بسیاری از معترضان نیز به جرائم سیاسی امنیتی متهم شده اند.
شاید این نوع واکنش ها ریشه در تفکری داشته باشد که منتقدان حکومت را بزغاله های شروری قلمداد می کند که باید توسط چوپان و سگ های گله هدایت و در برخی موارد تنبیه شوند. در حالی که در فرانسه منتقدین آزادانه می توانند دولتشان را به چالش بکشند.
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/1108
Comments
واقعانمیدونی یا خودتو به ندونستن زدی یعنی تو واقعا نمیدونی که توی اون تظاهراتاچه بلایی سر خیلی از دانشجوها از طرف همون تظاهرات کننده ها اومد تو اسمشو گذاشتی اعتراض دانشجویی متاسفم برات
مینا || December 10, 2007 02:18 AMPost a comment
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید