اصلاح‌طلبان بدلی، اصلاح‌طلبان تندرو

| انتخابات
این روزها در فضای مجازی و رسانه‌ها بحث‌های بسیاری در مورد انتخابات ریاست جمهوری آینده مطرح است. گرچه زمان بسیار اندکی مانده و هنوز موضع بخش قابل توجهی از اصلاح‌طلبان در این باره مشخص نیست.
در این نوشته و در چند مطلبی که در نظر دارم در هفته‌های آتی در مورد انتخابات بنویسم به هیچ عنوان قرار نیست یک راه حل مشخص و نظر معین در مورد مشارکت در انتخابات را مطرح کنم.

در این مطالب تنها به بررسی شرایط از دیدگاه خودم می‌پردازم، شرایطی که روز به روز متغییر است و می‌تواند بر دیدگاه من نیز تاثیر بگذارد. اگر مطلبی در این‌باره دارید خود مطلب و یا لینک آن را برای من بفرستیم تا به اشتراک بگذارم.

همه آنها که اصلاح‌طلبان‌اند

چند ماه پیش بود جبهه مشارکت در مورد انتخابات بیانیه‌ای داد که بخشی از آن که اشاره به کسانی کرده بود که قرار است با پرچم اصلاحات در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنند عنوان «اصلاح‌طلبان بدلی» داده بود.

به باور من در معنای عام اصلاح‌طلبان را طیف گسترده‌ای از جریانات و شخصیت‌های سیاسی تشکیل می‌دهند. هر کسی که در پی تغییر شرایط فعلی ایران به سمت بهبود اوضاع است و مشی مسالمت‌جویانه را دنبال می‌کند و در عین حال بر حفظ شاکله اصلی سیستم موجود تاکید دارد را می‌توان اصلاح‌طلب دانست.

اصلاحات نیز از دیدگاه نظری تغییرات مداوم سیستم موجود سیاسی است که البته هیچ حد و مرزی نیز ندارد و تقریبا همیشه باید در جریان باشد. زیرا تجربه‌ی بشری روز به روز در حال تکامل است و تجربه‌های نو، شرایط تازه را رقم می‌زند. این تغییر شرایط اگر رو به بهبود اوضاع عمومی کشور و شهروندان باشد اصلاحات نام می‌گیرد.

اما در عرصه عمل با روش‌های مختلف اصلاح‌طلبی روبرو هستیم. روش‌هایی که گاه کاملا در تضاد با یکدیگر قرار می‌گیرند. اما آن روشی موفق‌تر است که بر مبنای شناخت درست ‍شرایط موجود، درک صحیح از توان نیروهای اجتماعی حامی و بهبود نسبی شرایط موجود باشد.

در این حالت پسوندهایی همچون اصلاح‌طلبان حکومتی، اصلاح‌طلبان بدلی و یا اصلاح‌طلبان تندرو بیشتر برخواسته از رقابت‌های سیاسی است تا یک واقعیت عینی و ملموس.
بر این اساس باور دارم که دایره اصلاح‌طلبی را نباید و نمی‌توان محدود کرد. بلکه باید در پی ارائه ادله‌های استوار و روش‌های قابل اجرایی بود که بتوانند بیشترین عقبه‌ی اجتماعی را با خود همراه کنند.

به همین دلیل حضور عارف، کواکبیان و افرادی از این دست با پرچم اصلاح‌طلبی به همان اصالت دارد که تبلیغ عدم مشارکت توسط گروه‌های عمده سیاسی وابسته به جریان اصلاحات. در این میان باید مراقب بود مرزبندی‌ها و برچسب زدن‌های بی دلیل از هر سو، معتقدان به تغییر شرایط را به بیراهه نکشاند.

اما اصلاح‌طلبان تنها نیروهای فعال در عرصه امروز سیاسی ایران نیستند. طیف گسترده‌ای از گروه‌ها و جریانات خواهان سرنگونی نظام فعلی و همچنین جریانات مختلف هوادار حفظ وضع موجود نیز بخش غیر قابل انکاری از جامعه را نمایندگی می‌کنند. باید با به رسمیت شناخت این گروه‌ها و جریانات گسترده کوچک و بزرگ حرف آنان را شنید برای انتقادهای‌شان پاسخ‌های منطقی یافت.

در یادداشت بعدی سعی می‌کنم به دیدگاه‌های جریانات مختلف درباره انتخابات بپردازم و نقاط ضعف و قوت نظرات گروه‌های مختلف را بررسی کنم.

بیشتر بخوانید:

» چهل دليل در ضرورت نامزدی خاتمی - محمدرضا جلایی‌پور
» نقدی بر «چهل دلیل در ضرورت نامزدی خاتمی» - مجتبی سمیعی‌نژاد

برای اشتراک خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

Instagram