جمهور tag:,2006-07-24:/2 2010-09-01T11:13:00Z جنگ نبود ، صلح نبود ، من صلیبی نبودم! Movable Type Pro 4.21-en «رو در رو» به بهانه روز جهانی وبلاگ tag:jomhour.ws,2010://2.2426 2010-09-01T10:49:37Z 2010-09-01T11:13:00Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 به بهانه روز جهانی وبلاگستان بخش «رودررو»ی سایت فارسی رادیو دویچه وله آلمان به این موضوع پرداخته است. گفتگوهایی با امید معماریان، روزبه میر ابراهیمی و نوشتاری از احسان نوروزی.
در بخش وبلاگ مهمان دویچه وله هم از وبلاگ نویسان خواسته شده بود بنویسند که چرا همچنان وبلاگ نویسی را ادامه می دهند. در همین حال مصاحبه با یکی از معروف ترین وبلاگ نویسان آلمان و نوشته هایی در مورد سرعت اینترنت در ایران و مقایسه کوچک با آلمان و امکان جدید جستجو با گوگل و پروژه آنلاینTor را در این صفحه می توانید ببینید.
جدای از این موضوع بخش مسابقه عکاسی با عنوان فوکوس و مدرسه آنلاین عکاسی دویچه وله که زحمت آن را محمدخیرخواه بر عهده دارد هم جالب توجه است.
]]> هکرهای دولتی ؛ افتخاری دیگر برای نظام tag:jomhour.ws,2010://2.2425 2010-08-30T11:11:26Z 2010-08-30T11:42:43Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1
هک و دزدی اینترنتی امری است که بر اساس قوانین بین المللی و داخلی بسیاری از کشورهای جهان محکوم است و در این کشورها برای چنین اقداماتی مجازات های سنگین در نظر گرفته می شود.
در این شرایط اما سازمان های اطلاعاتی و جاسوسی کشورها سعی می کنند که با نفوذ در شبکه های اینترنتی دیگر کشورها اطلاعات مفید و مورد نیاز خود را کسب کنند و یا کار بخشی از سازمانهای کشور مورد تهاجم را مختل کنند.
اما این اتفاق هیچگاه به طور رسمی و علنی بین کشورهایی که در حالت جنگ و یا تخاصم نیستند اعلام نشده و این کشورها در این مورد خبری را منتشر نکرده اند. در عمده این نفوذها خرابکاری اصلاعاتی صورت نمی گیرد.

اما از چند سال پیش در ایران گروه های هکری تشکیل شده است که رسمن زیر نظر دولت فعالیت می کنند. این گروه ها در ابتدا سایت های جریانات اصلاح طلب را در درون کشور نشانه می رفتند.
اما از یک سال پیش و پس از تقلب انتخاباتی و بالا گرفتن اعتراضات عمومی تمرکز این گروه ها بر سایت سبز خبری و  وب سایت هایی بود که خدماتی را جهت اطلاع رسانی آزاد ارائه می کردند.
همچنین بارها سایت های خبری فارسی اثر گذار مورد حمله و هک قرار گرفتند. سایت تویتر نیز از این حملات در امان نماند و برای ساعاتی دامنه اصلی آن دزدیده شد.

در این حال خبرگزاری فارس مصاحبه ای* را به مدیر یک گروه هکری تحت حمایت دولت ایران منتشر کرده که از هک کردن هزار وب سایت در سراسر دنیا به مناسبت "شهادت باهنر و رجایی" خبر می دهد.
به نوشته فارس در میان این وب سایت ها می توان به سايت رسمي ايالت Louisiana آمريكا و شورایشهر Pevensey انگليس، شركت امنيتی محافظت از وب‌ هاست‌های فرانسه، شركت خدمات اينترنتیLogMeIn انگليس اشاره کرد.
بر طبق ادعای مدیر این گروه هکری "روی صفحه اصلی سایت‌های هک شده عكسی با نماد ايران و در بالای آن عكس‌هایی از شهيدان رجایی و باهنر و متنی 2 زبانه به فارسی و انگليسی كه شامل اعتراض اين گروه به آمريكا، انگليس و فرانسه بوده قرار گرفته است." 

مطمئنن این اتفاق واکنش وب سایت هایی را که مورد حمله قرار گرفته اند در پی خواهد داشت. اما مسوولیت آن متوجه دولت محمود احمدی نژاد و نظام جمهوری اسلامی است. حمایت رسمی از راهزنان سایبری می تواند عواقب جدی برای دولت ایران داشته باشد. عواقب و محدودیت هایی که می تواند گریبان گیر کاربران عادی اینترنت در ایران شود.

* در مراجعه به آدرس های ذکر شده در این مصاحبه خبرگزاری فارس دقت کنید. ممکن است این ادرس ها آلوده بوده و کامپیوتر شما را آلوده کند.
]]> افتخاری که نمی ارزد tag:jomhour.ws,2010://2.2424 2010-08-29T12:57:58Z 2010-08-30T11:10:08Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 علیرضا افتخاری، محمود احمدی نژاد را در آغوش می گیرد و می گوید که دوستش دارد. تصاویر این اتفاق در فضای مجازی منتشر می شود و بر وی خرده می گیرند که هنرش را به قربانگاه زورمندان برده است.
چند روز بعد افتخاری با خبر آنلاین مصاحه می کند و از فشارهایی که بر وی و خانواده اش آمده و از بی توجهی مسوولان و دولتمردان و خصوصا اطرافیان احمدی نژاد می گوید و می افزاید می خواهد کشور را ترک کند به فرانسه برود.
افتخاری می گوید اشتباه کرده که احمدی نژاد را در آغوش گرفته و این کار به هزینه ای که دارد می پردازد نمی ارزد. این نمی ارزد اما انتقادات را بیشتر می کند که این نگاه دلالی با هنرمند مردمی بودن چندان سازگار نیست.

اما در این میان هزینه ای که افتخاری به خاطر ابراز علاقه به محمود احمدی نژاد پرداخت کرده قابل توجه است. استاندار اصفهان به خبرگزاری فارس گفت رسانه های صهیونیستی و انگلیسی به این ماجرا دامن زدند:
«هجمه رسانه‌های غربی و كم توجهی رسانه‌های داخلی به وضعيت روحی اين استاد موجب شده است تا وی از ادامه زندگي در كشور فرانسه سخن بگويد.»
اما مشخص است که در این روزها چه شرایط سختی بر افتخاری گذشته است. او و خانواده اش چگونه مورد سرزنش عمومی قرار گرفته اند که از رفتن صحبت می کند.
این دقیقن همان اتفاقی است که برای تغییرات به آن نیاز است. آنچنان آگاهی گسترش یافته که هرگونه همپیالگی با متقلبان و مستبدان هزینه ای باورنکردی در عرصه عمومی دارد.

از سوی دیگر می شود به ماجرای استاد محمدرضا شجریان اشاره کرد. هنرمندی که می گوید صدای "خس و خاشاک" است و اینگونه در کنار مردمش می ایستد وبا وجود تبلیغات حکومت و این همه سمپاشی علیه وی بر محبوبیتش افزوده می گردد و قدرش در میان مردم چند برابر.
]]> احمدی نژاد، سردار امام زمان است* tag:jomhour.ws,2010://2.2423 2010-08-08T16:44:01Z 2010-08-09T11:53:00Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 وقتی اسفندیار رحیم مشایی گفت سال دیگر به احمدی نژاد برچسب ارتداد می زنند با خودم فکر کردن که حتمن قرار است اتفاقات تازه ای رخ بدهد. به دوستان گفتم که این آقا چیزی نمانده ادعای امام زمان بودن بکند.
حالا این سایت ظهور نزدیک است را ببینید. گرچه بعید است هواداران آقای خامنه ای براحتی از اینگونه حرکات بگذرند و میدان را به حامیان احمدی نژاد بسپارند.
بزودی باید منتظر هجمه سنگینی بود که اگر احمدی نژاد تاب نیاورد چند نفر را خواهند گرفت و این سایت را وابسته به دشمن می کنند و آن بندگان خدا قربانی.
واگر این سید محمود احمدی نژاد تاب آورد، طومار خیلی ها را به هم می پیچد. خیلی ها می گویند نوبت به رهبری رسیده اما به نظر می رسد که احمدی نژاد به وی نیاز دارد و رهبری هم.
یک تحلیل هم می تواند این باشد که مخالفان احمدی نژاد این وب سایت را راه انداخته باشند. اما نشانه های موجود چیزی دیگری حکایت می کند. باید منتظر واکنش های بیشتر اقتدارگرایان به این وب سایت ماند.
* توضیح:
به تیتر یک کلمه اضافه کردم : «سردار». به نظر می رسد اینطور تیتر به مراد سایت مذکور هم نزدیک تر باشد. یعنی اینها معتقدند که احمدی نژاد سردار سپاه امام زمان، شعیب صالح است. و البته رهبر ایران نیز سید خراسانی. ولی عجب سردار بد دهنی است این احمدی نژاد.
]]> فاحشگی خبری در کیهان tag:jomhour.ws,2010://2.2422 2010-07-25T22:39:54Z 2010-07-25T23:23:21Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 به این تیتر این خبر روزنامه کیهان دقت کنید: «نازی ها به 50 نفر از آشوبگران افتخار بیگاری دادند». ماجرای اعطای پناهدگی به 50 فعال سیاسی و روزنامه نگار ایرانی توسط دولت آلمان را روزنامه کیهان  مطابق سایر اخبارش به شکلی مخدوش و غیر واقعی منتشر کرده است.
اما خوب این عادت مالوف کیهان شریعتمداری است و غیر از این نمی توان انتظار داشت. اما بار معنایی که تیتر این مطلب و "نازی" خطاب کردن آلمان ها به دنبال دارد قابل قبول نیست.
جالب آنکه در خبری دیگر کیهان می نویسد: «خشم صهیونیست ها از بی توجهی آلمان به تحریم ها علیه ایران». در اینجا دیگر آلمانی ها "نازی" نیستند.
هیچ توضیحی بهتر از "فاحشگی" در خبرسانی برای "ارگان رسمی" رهبر جمهوری اسلامی ایران نمی توان یافت. رهبری که با بی تدبیری و سو مدیرت خود موجب فرار هزاران نفر از نخبگان سیاسی و فرهنگی و نیروهای انسانی که باید در جهت بهبود شرایط بکوشند، از کشور شده است.

اما این درب همیشه بر این پاشنه نخواهد چرخید و روزی گریبان دیگر حامیان این سیاق رهبری  کشور را خواهد گرفت. اتفاقی که نشانه های ان را می توان همچنان در روزنامه کیهان دید:
«كیهان و خوانندگان: تعطیلی 24 روزه مجلس از نظر مردم امری مذموم است مگر نمایندگان مجلس با دیگر اقشار جامعه چه فرقی دارند كه در طول سال چندین مرتبه از مرخصی های طولانی بهره مند میشوند. جالب اینكه در روزهای كاری مجلس نیز به دلیل غیبت و تأخیر نمایندگان بارها اتفاق افتاده كه مجلس از حد نصاب افتاده و جلسه یا تشكیل نشده و یا با تاخیر برگزار شده است. علاوه بر آن نفس این كار با نامگذاری امسال كه به سال همت مضاعف و كار مضاعف،منافات دارد. طالعی»
در این نظر خوانندگان یا بهتر بگوییم نظرسازی خوانندگان کیهان این بار شمشیر ولایت - آنگونه که رهبر ایران روزنامه کیهان شریعتمداری را خطاب قرار می دهد- اینبار گردن نمایندگان مجلسی را نشانه رفته است که جرمشان اینست که نوکری خان را می کنند اما سر به آستان محمود احمدی نژاد نمی سایند.
]]> انفجار در زاهدان و ذهن آشفته دولت احمدی نژاد tag:jomhour.ws,2010://2.2421 2010-07-18T19:16:33Z 2010-07-18T19:41:13Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 هیات دولت دهم روز گذشته به موضوع انفجارهای تروریستی در زاهدان پرداخته است. محمد احمدی نژاد در این جلسه گفته است: «اگر اوباما از اقدامات نیروهای آمریکایی اطلاع ندارد، به او می‌گویم که نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان و پاکستان از اقداماتی مانند حادثه تروریستی زاهدان پشتیبانی می‌کنند.»
این اظهارات نشان می دهد که دولت احمدی نژاد از این اتفاقات درس نگرفته است و همچنان آدرس های غلط دادن خود را ادامه ی دهد. آدرس های اشتباهی که می تواند شرایط زاهدان را پیچیده تر کند.

چند روز پیش بود که وزیر کشور احمدی نژاد مدعی شده بود:«با اعدام این شرور [عبدالمالک ریگی] شرق کشور که بوسیله سازمان‌های جاسوسی برخی کشورهای غربی و صهیونیست‌ها حمایت می‌شد آرامش کامل به این منطقه بازگشته است و خوشبختانه هم اکنون امنیت و آرامش کامل در سرا سر کشور برپاست.»
امنیت کاملی که تنها چهار روز بعد جان بیست و چند نفر را در استان سیستان و بلوچستان گرفت و نشان داد دولت احمدی نژاد به چه میزان در تامین امنیت کشور بی لیاقت و عاجز است.

در همین حال  جبهه مشارکت بیانیه ای صادر کرد که محتوای آن نشان دهنده یک نگاه دقیق و واقع بینانه به شرایط است و حکومت می تواند با توجه به آن سیاست های غلط خود را تغییر دهد.
اما به علت ذهن آشفته و دشمنی کورکورانه حکومت ایران با هر نگاه و اندیشه مصلحانه و انتقادی روزنامه تندرو کیهان آن را "بیانیه حمایت از تروریست ها" می خواند و نشان می دهد که که دایره درک و فهم سکانداران ایران به چه میزان محدود است.
خشونت و ترور در همه اشکال و به هر بهانه ای محکوم است. روزی همسایگان ما گرفتار این بلای خانمانسوز بودند و حکومت جمهوری اسلامی متهم به حمایت از تروریست ها. حالا این بلا دامان خودمان را گرفته. تا درس بگیریم که نمی توان در این منطقه بذر تنفر کاشت و باد درو نکرد.
]]> جنبش زنده است؛ چون تو از ما میترسی tag:jomhour.ws,2010://2.2420 2010-06-29T22:06:41Z 2010-06-30T07:37:48Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 این سوال را شاید بسیاری از فعالان سیاسی و مدنی از خودشان بپرسند: «ما کجای ماجرا هستیم؟». من هم از خودم می پرسم که سرانجام این جنبشی که از نیمه شب 22 خرداد جان گرفت و خروشید و عالم گیر شد به کجا خواهد رسید؟
اما در این دور دست شاید پرسیدن از این سوال چندان موثر نیست. باید در آن فضا باشی. در آن اتمسفر و بوی جنبش را در هوا و تب و تاب مردم حس کنی.

اما گرمای این آتش زیر خاکستر را حتی می شود از همین دورها هم حس کرد. از تب و تابی که در میان مخالفان جنبش است. در دل نگرانی ها و لفاظی های کسانی که جنبش را "فتنه" می خوانند و همچنان کمر به سرکوب مخالفان بسته اند.
جنبش همچنان زنده است. این زنده بودن را می شود از بوی ترسی که از تن حکومت بلند شده حس کرد. ترسی که بر اشتباهات حاکمان امروز ایران افزوده است و البته هزینه اش از جیب مردم پرداخت می شود.
اما شاید باید همچنان منتظر بود تا زمان تغییرات فرا برسد. آن زمان که اشتباهات رقیب آنچنان زیاد بشود که با کم هزینه ترین روش ها، تغییراتی را بوجود آورد که جامعه ایران را به سوی آزادی و دموکراسی و حقوق انسانی سوق دهد.

حالا در این دور دست ها ما چه می توانیم بکنیم؟ نزدیک به یک سال است که به این مهم فکر می کنم و در جستجوی جوابی هستم که قانعم کند. شاید آنرا یافته و یا در راه یافتنش باشیم. در این مورد بیشتر خواهم نوشت.
]]> در این نظرخواهی شرکت کنید tag:jomhour.ws,2010://2.2419 2010-05-22T22:13:13Z 2010-05-22T22:48:55Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 در حال تهیه یک تحقیق در مورد مشکلاتی که ممکن است سایت دویچه وله فارسی خصوصن در ایران با آن روبرو باشد، هستم. البته این تحقیق بیشتر روی بخش ویدیو، گالری عکس و ابزارهای وابسته به شبکه های اجتماعی وب سایت متمرکز است و به برآورد هر کاربر از عملکرد سایت بستگی زیادی دارد.
همچنین در این نظرسنجی (لینک ، رمز عبور=welle) سعی شده مشخص شود با کدام مرورگرها و فیلترشکن ها، سایت دویچه وله فارسی، کارایی بهتری دارد تا امکان بهبود شرایط  مهیا شود.
از همه دوستان خواهش می کنم در این تحقیق از کمک خود دریغ نکنند و در انتشار آن کمک نمایند. برای شرکت در این نظرخواهی شما به رمز عبور (welle) نیاز دارید.
جدای از شرکت در نظرسنجی می توانید نظرات خود را در مورد بهبود کار سایت دویچه وله فارسی به من ایمیل کنید. دویچه وله آلمان در قبال این نظرسنجی مسوولیت حقوقی ندارد.
]]> آنها از اندیشه می ترسند tag:jomhour.ws,2010://2.2418 2010-05-22T19:47:57Z 2010-05-22T20:54:05Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 «برخی‌ها نظارت بر این نشریات را قبل از چاپ مطلقا خلاف آزادی قلمداد می‌كنند در حالی كه این موضوع درست نیست و این قانون باید مقداری اصلاح شود.»
این بخشی از سخنان مکارم شیرازی است در دیدار مسوولان دانشگاه پردیس قم. دانشگاهی که چندی پیش در پی انتشار مطالبی در یک نشریه دانشجویی مورد توجه رسانه های اصولگرا قرار گرفت.
مکارم شیرازی در بخش دیگری از سخنان خود می گوید: «در جریان اهانت این نشریه دانشجویی دو نفر كه یكی استاد سكولار و دیگری دانشجوی سكولار بودند، بازیگر اصلی جریان بودند. اساتید و دانشجویان دانشگاه پردیس نیز مقالاتی را علیه مطالب منتشر شده در نشریات نوشته‌اند و در مجموع معلوم شد اساتید و دانشجویان بسیار خوبی در این دانشگاه وجود دارند ولی دو نفر ناصالح نفوذی كار را خراب كرده بودند. »

طرح جلد مجله آلمانی تیتانیک در مورد رسوایی های جنسی در کلیسای کاتولیک - عنوان طرح : کلیسای امروز

این سخنان نشان از تفکری دارد که در میان بخش قابل توجه ای از روحانیون نزدیک به حاکمیت و همچنین مسوولان وجود دارد. کنترل هر حرکت و اندیشه ای که ممکن است نگاه حاکم را به چالش بکشد.
اما نباید در برابر این گونه اظهارات بی تفاوتی بود. اظهارنظرهایی که در شرایط حساس عملی نیز شده است. به عنوان مثال در جریان اعتراضات پس از انتخابات دادستانی تهران نشریات را پیش از انتشار کنترل می نمود و گاهی از چاپ و یا توزیع این نشریات جلوگیری می کرد.
از سوی دیگر این پرسش نیز قابل طرح است که انتشار یک نشریه دانشجویی با شمارگان کمتر از هزار عدد چگونه می تواند پایه های اعتقادی و مذهبی را دچار تزلزل کند اگر مبنا و برهان محکمی وجود داشته باشد؟
استفاده از ابزار امنیتی و کنترل اندیشه امر تازه ای نیست. در بسیاری از حکومت های توتالیته و فاشیستی این امر صورت گرفته است اما فرجامی در پی نداشته.
تنها کسانی از نقد می ترسند که منطق و برهان قاطعی برای دفاع از اندیشه خود نمی یابند. و این حقیقت وحشت از انتشار  پرسش هایی است که پاسخی در دستگاه حکومتی و مذهبی مستقر ندارد.
همچنین این رفتارهای بیش از پیش نفرت عمومی از مذهب و دینی که متولیان آن چنین نظرات ارتجاعی را ابراز می کنند افزایش می دهد و دیر زمانی نخواهد گذشت که عرصه عمومی برای اینگونه تفکرات تنگ خواهد شد. سرنوشتی که مسیحیان آن را تجربه کرده اند و به علت سیاهکاری های مذهبی خطوط قرمزشان یکی پس از دیگری تسخیر شده است.
]]> سیاه بازی اتمی در تهران tag:jomhour.ws,2010://2.2417 2010-05-17T21:17:21Z 2010-05-17T21:55:10Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 نمایشنامه های رو "حوضی" یا "سیاه بازی" گونه ی خاصی از نمایش است که بدیهه سازی و بدیهه سرایی محور اصلی آن محسوب می گردد.در این نوع نمایش که معمولن رقص و آواز نیز چاشنی آن می شود، پایان خوش و نتیجه گیری اخلاقی از خصوصیات آن به شمار می رود.
با این توضیحات آنجه که دیروز در تهران رخ داد بسیار به "سیاه بازی" و نمایش های "روحوضی" شباهت بسیاری داشت. مشارکت دو کشور ترکیه و برزیل هم نتوانست این نمایش را جدی تر نماید.
نتیجه حاصل این کش و قوس ها همراهی بیشتر چین و روسیه با غرب و هراس بیشتر جهانی از فعالیت های حکومت ایران و افزایش فشارهای اقتصادی که در نهایت مردم ایران را متضرر نمود.
ایران آنچه را که می توانست 6 ماه پیش بپذیرد در شرایطی گردن نهاد که دیگر رضایت غرب را جلب نخواهد نمود و دورنمای حل بحران پرونده هسته ای را روشن ننمود.
اما با تمام این اوصاف به نظر نمی رسد که حتی بتوان به این توافق دلخوش بود. سیاست هسته ای ایران کماکان افزایش تنش و کشدار نمودن بحران است. سیاستی که می تواند بخشی از بحران های داخلی را نیز تحت شعاع قرار دهد.
گرچه نقش غرب و آمریکا نیز در این شرایط اهمیت ویژه ای دارد اما روسیه و چین اهمیت ویژه ای دارند. ایران مدعی خواهد بود حالا توپ در زمین غرب است. گرچه همچنان غرب مدعی است که هیچ اتفاقی مهمی رخ نداده است. باید دید در این شرایط موضع چین و روسیه چه خواهد بود.
]]> در ستایش اصلاح طلبی انتقادی tag:jomhour.ws,2010://2.2416 2010-04-11T12:25:29Z 2010-04-13T09:07:45Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 باید در رفتارهایمان بازنگری کنیم. باور دارم که رهبران اصلاح طلبان در ایران بسیار دقیق و کم ایراد تر از فعالان خارج از کشور رفرم خواه رفتار کرده اند.
اشتباهات ما کم نبوده است. اشتباهاتی که به جنبش لطماتی را وارد کرده. مهاجرانی، محسن کدیور، ابراهیم نبوی، مسیح علی نژاد و چند نفری دیگر در این ماه ها تلاشی مضاعف داشته اند اما همه این تلاش ها بدون ایراد و اشکال نیز نبوده.
باید شجاعت پذیرش خطاهای خودمان را داشته باشیم. باید صادقانه با مخاطبان و همراهان این مبارزه سخن بگوییم و هرجا که  به بی راهه رفتیم در پی تصحیح آن باشیم.
اصلاح طلبی و رفرم خواهی آدابی دارد که بیش از همه ما باید در حفظ آن بکوشیم. همه سلایق و دیدگاه ها را به رسمیت بشناسیم و در بیان نظرات خود مسوولانه تر رفتار کنیم.

این خصوصن شامل حال رسانه هایی می شود که به جناح اصلاح طلب جنبش سبز نزدیک ترند. جرس مهمترین آنهاست. به همین دلیل باید مراقب بود که چه خبری، گزارشی و مقاله ای منتشر می شود.
خیلی وقت ها این جمله «ديدگاه های وارده در یادداشت ها لزوما ديدگاه جرس نیست» موثر واقع نمی شود و یادداشت منتشر شده اثر خود را می گذارد و نوشته می شود به پای رفرم خواهی و اصلاح طلبان.
در این روزها که از هر جهت تحت فشار و هجوم هستیم -در داخل با به زندان افکنده شدن یاران و همراهانمان و بیرون از ایران با سیل تهمت ها و ناسزاها و قضاوت های نادرست- باید همچنان در بازخوانی روش ها و ایده ها تلاش کنیم. در عین حال از این هجمه ها نترسیم که نشان می دهد عمل و رفتار ما در جهت درست است.]]> اتهام ما ؛ رفرم خواهی زنجیره ای tag:jomhour.ws,2010://2.2415 2010-04-08T23:00:43Z 2010-04-09T00:08:36Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 میترای یوسفی عزیز مطلبی نوشته است در نقد مقاله «عوضی ها»ی ابراهیم نبوی. با آنکه با جهت گیری کلی این مطلب موافقم اما انتقاداتی جدی نیز به آن وارد می دانم. معتقدم که در واقع مطلب «میترا» و «داور» دو روی یک سکه هستند. 
اما نقطه ضعف یادداشت میترا قضاوت و توصیف شرایط بدون در نظر گرفتن واقعیات است. میترا فضایی و آدمهایی را توصیف می کند که با آنچه که خودش هم باور دارد نمی خواند.
میترا از کسانی حرف می زند که نظر او «تجربه ی تبعید را از سر گذرانده بودند و درد حذف شدن چشیده بودند چهره ی دوباره یافتند...می خواستند سهیم باشند در بهار بودنِ مردم. دست به کار شدند. با نوشته هاشان. با آکسیون های اعتراضی شان. با فریادهایشان زیر آسمان شهرهایی که تمام این سالهای فراق را گواهی بود.»
اما میترا نمی نویسد که «برخی» از همین ها پس از سی سال هنوز برای پایین کشیدن پرچم فلان حزب مخالفشان، برای اثبات اکثریت بودنشان، برای آنچه که فکر می کنند حقیقت است و تنها در اختیار ایشان، چگونه با هم گلاویز شدند و به یکدیگر ناسزا گفتند و ...

میترا می نویسد: «رسانه های زنجیره ای شان با پسوند سبز مشروعیت می یافت و مجالی نبود برای عرصه فکر مخالف. و هر مخالفتی به بهانه ی از دست رفتن اتحاد، به محاق سانسور سپرده می شد.»
و فکر می کنم که این صدای میترا یوسفی است و یا...نه! این میترا نیست که ما را زنجیره ای می خواند. همانگونه که پیش از این در سالهای پایانی هفتاد روزنامه هایمان را زنجیره ای خوانده بودند. و حالا هم شده این روزنامه نگاران زنجیره ای فراری.

و چه کسی مجال نداد برای عرضه فکر مخالف؟ مگر نه اینکه در این سالهای اکثر اندیشه های سیاسی صفحات اینترنتی داشتند و دارند؟ با اسم های سوپر انقلابی و رنگ های تند و کند. و اگر دیده نشدند در این سالها مگر می شود به چشم بینندگان ایراد گرفت؟ باید به خود نگاه کنیم و آن پیامی که به جامعه می دهیم.
و مگر نه در این ده ماه و حتی از زمانی که اصلاحات متولد شد و رفرم خواهی جان گرفت چندین کانال تلویزیونی وصدها وب سایت و روزنامه در درون و برون کشور از هیچگونه لجن مالی و دروغ پردازی در مورد فعالان سیاسی این طیف کوتاهی نکردند؟
اگر هم کسی انتقادی به ملایمت از اصلاحات و رفرم خواهان نمود به لقب سازشکار مزین شد. انگار که به کمتر از مرگ رفرم خواهان نباید راضی بودند. در این شرایط برای برخی رفرم خواهی گناهی نابخشودنی است و انقلابی گری فضیلتی متعالی.

میترا قلم خوبی دارد و روحی لطیف. اما عرصه سیاست، عرصه رویا پردازی نیست. محل واقعیت ها و محاسبات و تحلیل های دقیق و روشن از شرایط است.غرصه سیاست هم همچون طیفی خاکستری است و سیاه و سپید جایش در قصه دیو و پریان مادر بزرگ ها.
]]> خشونت محکوم است حتی خشونت سبز tag:jomhour.ws,2010://2.2414 2010-04-07T21:16:32Z 2010-04-07T22:11:32Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1  در لغتنامه دهخدا معنی خشونت اینگونه آمده است: «درشتی و زبری. ضد لینت و نرمی، خلاف نعومت». واین نشان از گستره ی وسیع خشونت دارد.
در این شرایط برخی موضوع ورود به سفارت ایران در هلند و برافراشتن پرچم منقش به عکس ندا آقا سلطان را حرکتی خشونت بار، احمقانه و عاملان آنرا تروریست و عوضی و احمق خواندند.
من دلایل دفاع از حرکات این چنین را در مطلب قبلی با عنوان «فشار به سفارتخانه ها ؛ مبارزه فعال و بدون خشونت» نوشته ام و هنوز هم معتقدم که تا این رفتار به صورت کنترل شده رخ بدهد وعرف موجود را نشکند قابل اشکال نیست بلکه در انزوای سیاستی دولت دهم موثر است.
در این شرایط همین واکنش ها نیز نوعی خشونت است. مدعیان نفی هرگونه خشونت با این واکنش ها مقصود خود را نقض بر این حرکت صحه گذاشته اند که اتفاقن می شود خشونتی بروز کند و کسی به ظاهر آسیب نبیند و موثر واقع شود.
مجادله در این باب اما بیشتر آسیب رسان است تا موثر. ادبیات انتخاب شده از سوی برخی از «سبزهای باسابقه» نیز به جای حل مشکل بیشتر آسیب می رساند و کینه ها و اختلافات را بیشتر می کند.
به هر حال همه دوستان را ارجاع می دهم به مصاحبه اخیر رامین جهانبگلو با تلویزیون بی بی سی در برنامه «به عبارت دیگر». او از رمز موفقیت جنبش می گوید و پایان دور باطل خشونت ، انتقام و تنفر. هدفی که جز با «آشتی ملی» محقق نمی شود.
]]> فشار به سفارتخانه ها ؛ مبارزه فعال و بدون خشونت tag:jomhour.ws,2010://2.2413 2010-04-06T23:09:21Z 2010-04-07T00:10:35Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 دیروز گروهی از جوانان ایرانی و هلندی معترض به سرکوب و خشونتهای دولتی در ایران، بخشهایی از سفارت جمهوری اسلامی در شهر لاهه را به تصرف خود درآوردند. 
معترضان بالابردن پرچم با تصویر ندا آقا سلطان بجای پرچم جمهوری اسلامی، اعلام کردند به نشانه همبستگی با مردم ایران، دست به این اقدام زدند.
چند ماه پیش نیز یک گروه آلمانی با عنوان آنتی فاتهران (آنتی فاشیست های) در فرانکفورت آلمان با زدن قفل بر درب کنسولگری ایران در این شهر و تعطیلی چندساعته آن، نسبت به ادامه روابط اقتصادی دولت آلمان و حکومت جمهوری اسلامی ایران اعتراض کردند.
برخی بر این باورند که این حرکات خشونت آمیز بوده و در نهایت سودی برای جنبش سبز مردم ایران نخواهد داشت. گرچه به باور اینگونه برخوردها تاکنون از حداقل خشونت برخوردار بوده و معترضین سعی نموده اند اعتراض خود را به شکلی تهاجمی نشان بدهند.

اینگونه اعتراضات گرچه نمی تواند به نافرمانی مدنی تعبیر شود اما نشان از تحرک شهروندان اروپایی برای فشار به دول غربی برای در اعمال محدودیت های موثر علیه حکومت ایران است.
گسترش این سیاست تهاجمی به شدت منافع حکومت ایران را در خطر قرار خواهد داشت و قدرت مانور را از دستگاه دیپلماسی و امنیتی جمهوری اسلامی خواهد گرفت.
این حقیقت غیر قابل انکار است که تا زمانی که شهروندان کشورهای غربی نسبت به جنبش اعتراضی مردم ایران واکنشی نشان دهند و در اعتراضات ایرانیان حضوری فعال نداشته باشند این اعتراضات تاثیر چندانی بر دولت های این کشورها نخواهد داشت.
اما باید توجه کرد که پاشنه آشیل این اعتراضات خشونت است. خشونتی که از کنترل خارج گردد و تبعات منفی را در پی داشته باشد. به همین علت برخی از اینگونه حرکات واهمه داشته و آنرا محکوم می کنند.

از سوی دیگر این سخن که حرکات اینچنینی خوراک تبلیغاتی به حکومت ایران و رسانه های وابسته می دهد تا مظلوم نمایی نمایند عاری از استدلال منطقی است.
زمان تعیین استراتژی مبارزه بر مدار و ملاک حکومت ایران ماه هاست که گذشته است. حکومت ایران و دستگاه تبلیغاتی آن از کاه کوه می سازد و از هیچ همه چیز.
باید در تلاش برای تغییر از همه ابزارهای قانونی و مشروع استفاده نمود. و هر روشی را موثر مفید است برگزید مگر انکه ان روش با مرام و منطق ما سازگار نباشد.
این اعتراض، اعتراض بخشی از «جنبش سبز» و یا در پهنا و معنای وسیع تر «جنبش اعتراضی» مردم ایران است. تعیین نسبت و تناسب آن با این جنبش نیز بر عهده همگان است. جنبشی که سخنگو و ناظمی ندارد و هرکس حق دارد نظر و اعتقادش را بگوید و این عقل جمعی است که می پسندد و بر می گزیند و یا نفی می کنند و مطرود می شود.
]]> جمهوری بر پایه قانون ، قانون بر پایه جمهوری tag:jomhour.ws,2010://2.2412 2010-04-05T20:26:27Z 2010-04-05T21:21:37Z مهدی محسنی http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-cp.cgi?__mode=view&blog_id=2&id=1 هوشنگ دودانی عزیز پاسخ مفصلی داده به نوشته من در مورد هاشمی. قصد من از نوشتن مطلب «هاشمی و عبور از بحران» روشن بود. اینکه بگویم بگذارید هاشمی ان بکند که می داند درست است.
اما هوشنگ دودانی به حکم کاملن درست مرا راهنمایی می کند در حالی که در مفروضات کاملن به خطا می رود. از برهان خلف برای رد این مقاله استفاده می کنم و تنها به نکاتی می پردازم که عینی است و مستند.

به باور من هوشنگ یک دهه از این نظام سی و چند ساله را ندیده گرفته است. در زمان اصلاحات مشکل چه بود؟ جابه جایی نسل ها، ساختار ریاستی به جای پارلمانی و یا اینکه خامنه ای از شاه بدتر بود؟
اصلاحات شکل گرفت تا روندهای ناثواب موجود را ترمیم و تصحیح کند اما نتیجه چه شد؟ رهبر ایران حداقل آزادی ها و قوانین شبه دموکراتیک را به توسل به اختیارات فرا قانونی خود بی اعتبار کرد.
احمدی نژاد نیز اگر در سال 84 به اتکای سازماندهی حزب غیررسمی وابسته به سپاه و تحت حمایت آیت الله خامنه ای یک شبه از صندوق های رای درآمد مولود این روند ضد اصلاحی بود نه عامل آن.

اما مهمترین مشکل تحلیل شما آنجاست که همه چیز را در فضای آزمایشگاهی بررسی کرده اید. مجلس مستقر متخب مردم نیست. منتخب شورای نگهبانی است که دیگر حتی مشروعیت قانونی نیز ندارد.
می پرسید سند: قانون مجریان و ناظران را موظف به بی طرفی کرده است. اکثریت اعضای شورای نگهبان قبل از انتخابات به حمایت آشکار از احمدی نژاد پرداختند.
احمد جنتی ، دبیر این شورا گفت باید هر کاری کرد تا احمدی نژاد بار دیگر رئیس دولت گردد و اعضای شورای نگهبان به سود احمدی نژاد در دوران انتخابات به سخنرانی می پرداختند.
همچنان که نیروهای نظامی که صراحتن در قانون از ورود به سیاست منع شده اند در تمام دوره برگزاری انتخابات حضور موثری به سود دولت داشتند و همه اینها به اذن رهبر ایران بود.

هوشنگ عزیز! سید علی خامنه ای، سند ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد را پیش از انتخابات ریاست جمهوری امضا کرد. از ماه ها پیش که اسباب و لوازم تغییر آرا و برنامه سرکوب مخالفان را تدارک می دید.
تصویر میر حسین بر دوش مردم هم نه تصویری نخست وزیرانه که نشانه ای از تجلی اراده مردمی بود که بر طبق قوانین موجود کشور حق داشتند در حرکتی مسالمت آمیز اعتراض خود را طرح کنند.
خامنه ای با «از خود گذشتگی» از نتیجه انتخابات دفاع نکرد. خامنه ای از عمارت نوپای حکومت مطلقه خود دفاع کرد. عمارتی که به مدد قدرت نظامی و مالی سپاه هر روز عظیم تر و قدرتمندتر می شود.

و اما در آخر یادآور شوم که هاشمی نه به حرف شما گوش می دهد در این شرایط و نه به حرف من. هاشمی به حکم «کارکشتگی» آن می کند که صلاحش باشد و در توان سلاحش.
حکومت قانون، اراده مردم با رای اکثریت ، صندوق رای ، مجلس را هم پاس خواهیم داشت تا روزی که به واقع بتوان به مقصود رسید.
]]>