مطالب منتشر شده با موضوع هنر و فرهنگ

افتخاری که نمی ارزد

یک نظر | هنر و فرهنگ
علیرضا افتخاری، محمود احمدی نژاد را در آغوش می گیرد و می گوید که دوستش دارد. تصاویر این اتفاق در فضای مجازی منتشر می شود و بر وی خرده می گیرند که هنرش را به قربانگاه زورمندان برده است.
چند روز بعد افتخاری با خبر آنلاین مصاحه می کند و از فشارهایی که بر وی و خانواده اش آمده و از بی توجهی مسوولان و دولتمردان و خصوصا اطرافیان احمدی نژاد می گوید و می افزاید می خواهد کشور را ترک کند به فرانسه برود.
افتخاری می گوید اشتباه کرده که احمدی نژاد را در آغوش گرفته و این کار به هزینه ای که دارد می پردازد نمی ارزد. این نمی ارزد اما انتقادات را بیشتر می کند که این نگاه دلالی با هنرمند مردمی بودن چندان سازگار نیست.

اما در این میان هزینه ای که افتخاری به خاطر ابراز علاقه به محمود احمدی نژاد پرداخت کرده قابل توجه است. استاندار اصفهان به خبرگزاری فارس گفت رسانه های صهیونیستی و انگلیسی به این ماجرا دامن زدند:
«هجمه رسانه‌های غربی و كم توجهی رسانه‌های داخلی به وضعيت روحی اين استاد موجب شده است تا وی از ادامه زندگي در كشور فرانسه سخن بگويد.»
اما مشخص است که در این روزها چه شرایط سختی بر افتخاری گذشته است. او و خانواده اش چگونه مورد سرزنش عمومی قرار گرفته اند که از رفتن صحبت می کند.
این دقیقن همان اتفاقی است که برای تغییرات به آن نیاز است. آنچنان آگاهی گسترش یافته که هرگونه همپیالگی با متقلبان و مستبدان هزینه ای باورنکردی در عرصه عمومی دارد.

از سوی دیگر می شود به ماجرای استاد محمدرضا شجریان اشاره کرد. هنرمندی که می گوید صدای "خس و خاشاک" است و اینگونه در کنار مردمش می ایستد وبا وجود تبلیغات حکومت و این همه سمپاشی علیه وی بر محبوبیتش افزوده می گردد و قدرش در میان مردم چند برابر.
جرس - مهدی محسنی : در سالهای گذشته امتیاز بیشتر نشریات و روزنامه های مستقل از سوی دادگاه مطبوعات به خصوص از سوی سعید مرتضوی دادستان معزول تهران لغو می شدند. اما در چهار سال گذشته و با شروع کار دولت محمود احمدی نژاد این کار از قوه قضائیه به هیات نظارت بر مطبوعات منتقل شده و این هیات امتیاز نشریات را لغو می کند.
 
روزنامه سرمایه آخرین روزنامه از سلسله روزنامه های مستقل است که به محاق توقیف رفت. این نشریه مهمترین روزنامه تخصصی اقتصادی در کشور محسوب می شد که مشی انتقادی و کاملا علمی داشت. به گفته یک روزنامه نگار اقتصادی به نظر می رسد با افزایش بحران اقتصادی و نا کارآمدی دولت در این زمینه ،  دولت نیازی به شنیدن صدای منتقدان مستقل احساس نمی کند و نظرات آنها را به عنوان "صدای مزاحم" قلمداد می کنند.

دولت احمدی نژاد و آزادی مطلق 
محمود احمدی نژاد  دو سال پیش در سفر به الجزایر در پاسخ به سوال خبرنگاران در مورد وضعیت حقوق بشر و آزادی بیان در ایران مدعی شد: "این مردم هستند كه حكومت را تعیین می‌كنند و در ایران آزادی تقریبا مطلق است، اما به عكس آنها می‌گویند در ایران مشكل حقوق بشر وجود دارد". این سخنان در شرایطی ایراد شد که یک ماه پس از آن روزنامه هم‌میهن توقیف و در آستانه روز خبرنگار، روزنامه‌شرق در شماره 924 خود بار دیگر به دستور هیات نظارت بر مطبوعات از ادامه انتشار باز ماند.  

دو سال پس از آن سخنان، رئیس دولت نهم در مناظره با میرحسین موسوی مدعی شد که در طول مدت چهار سال گذشته صداهای منتقد را تحمل کرده است. در همان حال سایت های خبری بخشی از اسناد مربوط به برخورد دولت با رسانه های منتقد را در قالب گزارشی ویژه منتشر کردند.
جرس - مهدی محسنی : نام مهدی کلهر برای دومین بار در ماه های اخیر در رسانه های مختلف درج شد. کلهر که اظهاراتش در مورد تعداد کشته شدگان حوادث اخیر و مقایسه آن با تعداد مرگ و میر ها در حوادث جاده ای حاشیه ساز شده بود، این بار به خاطر پناهندگی دخترش به کشور آلمان مورد توجه رسانه ها قرار گرفت.

کمتر از یک ماه پیش بود که مهدی کلهر در یک برنامه زنده تلویزیونی حاضر شد. مشاور احمدی نژاد در برنامه میزگرد خبری شبکه دوم صدا و سیمای دولتی ایران گفت: "مسائل را بزرگ نكنیم. تعداد كشته شدگان انتخابات در مقایسه با تلفات مرگ ومیر جاده ای ناچیز است. چون سالانه 50 هزار نفر در جاده ها می میرند كه خیلی هایشان هم دكتر و مهندس هستند. مسائل را بی خود بزرگ نكنیم".

چند هفته نگذشت که خبری توجه رسانه ها را به خود جلب نمود. گرچه سعی نمودند این مسئله را "بی خود بزرگ نکنند". نرگس کلهر ، دختر مشاور مطبوعاتی محمود احمدی نژاد با فیلمی درباره "شکنجه" در جشنواره فیلم حقوق بشر نورنبرگ آلمان شرکت کرد. گرچه واکنش ها به این خبر در ابتدا محتاطانه بود، اما حضور نرگس کلهر با "شال سبز" در مقابل دوربین حنا مخملباف و انتقاد از شرایط امروز ایران، ماجرا را وارد مرحله تازه ای نمود.
این فیلم ساز جوان در این مصاحبه در مورد اختلاف دیدگاه با پدرش گفت : "نباید نسبت به شرایط موجود سکوت می کردم. باید بیان می کردم که من هم عضوی از جمعی هستم که امروز همصدا هستند، حتی اگر اطرافیان من این را نخواهند".

همچنین نرگس کلهر در مصاحبه با بی بی سی فارسی اعلام نمود که از کشور آلمان درخواست پناهندگی کرده است: " به دلیل نگرانی از احتمال برخورد دولت، تصمیم گرفتم درخواست پناهندگی کنم". اما مهدی کلهر مدعی است دختر توسط دشمن اغفال شده و به ابزار تبلیغاتی آنها تبدیل شده است. وی به دخترش توصیه کرد: " ابزار دشمن علیه کشورش نشود و راهی را نرود که بازگشتی در آن وجود ندارد."

نرگس کلهر در واکنش به اظهارات پدرش یادآوری نمود "اگر توسط دشمنان اغفال شده بود، حتما جای بهتری برای ماندن به او داده می شد و دیگر لازم نبود که به کمپ پناهندگان برود".
نرگس کلهر برای نمایش فیلمی با موضوع شکنجه در جشنواره فیلم حقوق بشر نورنبرگ آلمان حضور یافت. وی دختر مهدی کلهر مشاور رسانه ای محمود احمدی نژاد است.


در فیلم بالا که توسط حنا مخملباف تهیه شده ، نرگس از تفکراتش و نگاهش به شرایط کنونی ایران می گوید.
یادداشت «تکنولوژی های نو و رئيس جمهور آينده» که در ضمیمه ی روزانه روزنامه اعتماد روز چهارشنبه 13 خرداد چاپ شده در اینجا بخوانید.

شاید در هیچ دوره یی از انتخابات در ایران به میزان دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری تکنولوژی های نو به کمک کاندیداها و هواداران شان نیامده باشد. گرچه بخشی از این اتفاق به دلیل توسعه و پیشرفت های فنی است اما ضریب نفوذ و میزان اثرگذاری این ابزارهای ارتباطی غیرقابل انکار است.
در این شرایط حساس انتخاباتی اصلاح طلبان و خصوصن احزاب این جریان به غیر از حزب اعتماد ملی از داشتن روزنامه محرومند.
چند روزنامه نزدیک به رفرمیستها غنیمت است. روزنامه اعتماد با سابقه و اتخاذ مشی هوشمندانه ی خود توانسته خوانندگان ثابتی را برای خود مهیا نماید.

گرچه اندیشه نو و کلمه سبز به عنوان رونامه های حامی میر حسین موسوی پا به عرصه انتخابات گذاشته اند اما به واقع تا پیدا کردن جایگاه مناسب و خوانندگانی ثابت زمان زیادی را در پیش دارند.
روزنامه صدای عدالت این روزها یکی دیگر از تریبون های نزدیک به اصلاح طلبان است. این روزنامه این پتانسیل را دارد که به یکی از پر طرفدار در میان تحول خواهان تبدیل شود.
یادداشت «گربه های ایرانی و دولتی برای آشتی» که در ضمیمه ی روزانه روزنامه اعتماد امروز دوشنبه 28 اردیبهشت چاپ شده در اینجا بخوانید.
«جشنواره فیلم کن پس از چند سالی غیبت فیلم های ایرانی این بار فیلمی از بهمن قبادی را در بخش مسابقه خود می بیند. شاید ذهن های خلاق و کمی خیال پرداز این را نشانه یی بدانند از حضور دوباره ایران در عرصه جهانی؛ نشانه یی از آشتی دولتی که تا چند ماه دیگر سکان هدایت ایران را برعهده خواهد گرفت با جهانی که چند سالی است برای فشار و محصور کردن ایران همه تلاش خود را به کار بسته است.» [ادامه مطلب]

یاس نو یا یأس نو !؟

3 نظر | حقوق بشر
روزنامه یاس نو تنها پس از انتشار اولین شماره ی خود از انتشار شماره بعدی خود منع شد. سایت نوروز در اینباره می نویسد:
«شماره دوم روزنامه یاس نو توسط تیم تحریریه این روزنامه آماده گردیده بود و تمامی صفحات جهت انتشار به چاپخانه ارسال شده بود که دبیرخانه هیات نظارت بر مطبوعات با ارسال نامه ای به محل چاپ روزنامه یاس نو به همراه چند مامور جلوی انتشار شماره دوم این روزنامه را گرفت.»
صفحه اول اولین شماره روزنامه یاس نو - Yas-e-nou, FirstPege , No.1 باید امیدوارم بود که انتشار این روزنامه با مانعی جدی روبرو نگردد.در غیر آن صورت اصلاح طلبان و خصوصن میرحسین موسوی از داشتن روزنامه ای حرفه ای که می توان برای آن مقبولیت بالایی در میان خوانندگان مطبوعات پیش بینی نمود، محروم خواهند شد.
این اتفاق یادآور روزهای تلخ گذشته است. همان روزی که 15 روزنامه در یک زمان تعطیل شدن. تعطیلی فله ای مطبوعات. یا روز نکبت مطبوعات و آزادی در ایران. آیا این امید تازه به همین زودی به یأس تبدیل می شود؟
همزمان با نمایش فیلم ایرانی «کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد» بهمن قبادی ، کارگردان این فیلم در فرش قرمز فستیوال فیلم کن ۲۰۰۹ حضور یافتند . فیلم بهمن قبادی در بخش مسابقه «نوعی نگاه» جشنواره فیلم کن به نمایش در آمد.

روی عکس کلیک کنید تا عکس را کامل ببینید این دستبند سبز رنگ بهمن قبادی شاید اتفاقی باشد اما در نوع جالب توجه است. شاید بشود از طریقی در این مورد اطلاعی گرفت که آیا این دستبند سبز رنگ در حمایت از میر حسین موسوی است یا خیر!؟
سریال یوسف پیامبر با همه نقاط قوت و ضعفش تمام شد. سریالی که می توانست اثری به یادمانی باشد به علت ضعف کارگردان و روایت های نا معتبر از تاریخ مایه تاسف شد.
شاید مهمترین صحنه ی این سریال که دیدار یوسف و یعقوب است به شکل آزار دهنده ای به نمایش در آمد. زمین خوردن های مداوم یوسف و یعقوب بیشتر صحنه ای کمیک را به نمایش گذاشته تا دیداری دراماتیک.
این بخش از سریال نیز عیان ساخت که کارگردان برای رهایی از دردسر بی احترامی یوسف به یعقوب ، ترجیح داد که کل ماجرا را به شکل دیگری روایت کند.
یوسف بی عیب و بدون خطا و معصوم از گناه و دانای کل باقی ماند. نمایشی از پیامبران که بر خلاف نص صریح همه ی کتب آسمانی است.

برای اشتراک خبرنامه ایمیل خود را وارد کنید

Instagram