صنم از بچه های وبلاگستان خواسته در اعتراض به «لایحه حمایت از خانواده» در یک بازی وبلاگی شرکت نمایند و سعی نمایند حساسیت و مخالفت خود را نسبت به این لایحه نشان دهند.
بنظر من هر کدام از وبلاگ ها می توانند یک ماده و بیشتر از این طرح را انتخاب کنند و در مورد آن بنویسند که بنظرشان چرا ایراد دارد و چگونه تغییر کند بهتر است. و حتی در موافقت برخی از موارد این لایحه.
«ماده 23- اختيار همسر دائم بعدی، منوط به اجازه دادگاه پس از احراز توانایی مالی مرد و تعهد اجراء عدالت بین همسران می باشد.
تبصره- در صورت تعدد ازدواج چنانچه مهريه حال باشد و همسر اول آن را مطالبه نمايد، اجازه ثبت ازدواج مجدد منوط به پرداخت مهريه زن اول است.»
این ماده شاید یکی از بدترین و ضد زن ترین موارد این لایحه است که بر اساس آن به نسبت توان مالی خود می توانند زنان بیشتری داشته باشند و بر خلاف گذشته اجازه اختیار همسران بعدی به اجازه سایر زوجات نبوده و تنها با موافقت دادگاه صورت می گیرد.
این مسئله مانند آن است که مرد همانگونه که می تواند بر اساس توانایی مالی خود تعداد ماشین و یا سایر لوازم خانه ی خود را افزایش دهد، زنان بیشتری را اختیار نماید. حقی که یک جانبه به مرد داده شده است.
انتخاب عبارت «تعهد اجرای عدالت» به عنوان شرط موافقت دادگاه در کنار توانایی مالی بر این موضوع دلالت دارد که مرد تنها با ابراز رعایت عدالت می تواند همسران دیگری اختیار کند و نیازی به اثبات آن برای دادگاه وجود ندارد.
تبصره این ماده نیز موجب خواهد شد از این پس زنان سعی نمایند مهریه خود را آنچنان سنگین مطالبه کنند که مردان از فکر کردن به انتخاب همسری دیگر پشیمان شوند. اما ظاهرن قانون گذار در این مورد نیز به مردان توجه ویژه داشته است زیرا بر اساس ماده 25 :
«وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است از مهریه های بالاتر از حد متعارف و غير منطقی با توجه به وضعیت زوجين و مسایل اقتصادی کشور متناسب با افزایش میزان مهریه به صورت تصاعدی در هنگام ثبت ازدواج مالیات وصول نمايد. میزان مهريه متعارف و میزان مالیات با توجه به وضعیت عمومی اقتصادی کشور به موجب آیین نامه ای خواهد بود که به وسیله وزارت امور اقتصادی و دارایی پیشنهاد و به تصویب هیات وزیران می رسد.»
حال فرض کنید هیات وزیران مهریه متعارف را 5 سکه یا 14 سکه تعیین نماید در آن زمان وضعیت مهریه ها به چه صورتی خواهد بود؟
گرچه کلیت این لایحه حاوی نکات مثبتی است اما ماهیتی واپسگرایانه داشته و حداقل حقوقی را که در این زمان برای زنان در قانون در نظر گرفته شده تهدید و ارزش زن در نهاد خانواده را به شدت کاهش می دهد.
برای ادامه این بازی از حاجی واشنگتن ، عمو اروند ، هوشنگ دودانی ، زیتون ، حسین درخشان و پوتین دعوت می کنم نظر خود را بنویسند.
بنظر من هر کدام از وبلاگ ها می توانند یک ماده و بیشتر از این طرح را انتخاب کنند و در مورد آن بنویسند که بنظرشان چرا ایراد دارد و چگونه تغییر کند بهتر است. و حتی در موافقت برخی از موارد این لایحه.
«ماده 23- اختيار همسر دائم بعدی، منوط به اجازه دادگاه پس از احراز توانایی مالی مرد و تعهد اجراء عدالت بین همسران می باشد.
تبصره- در صورت تعدد ازدواج چنانچه مهريه حال باشد و همسر اول آن را مطالبه نمايد، اجازه ثبت ازدواج مجدد منوط به پرداخت مهريه زن اول است.»
این ماده شاید یکی از بدترین و ضد زن ترین موارد این لایحه است که بر اساس آن به نسبت توان مالی خود می توانند زنان بیشتری داشته باشند و بر خلاف گذشته اجازه اختیار همسران بعدی به اجازه سایر زوجات نبوده و تنها با موافقت دادگاه صورت می گیرد.
این مسئله مانند آن است که مرد همانگونه که می تواند بر اساس توانایی مالی خود تعداد ماشین و یا سایر لوازم خانه ی خود را افزایش دهد، زنان بیشتری را اختیار نماید. حقی که یک جانبه به مرد داده شده است.
انتخاب عبارت «تعهد اجرای عدالت» به عنوان شرط موافقت دادگاه در کنار توانایی مالی بر این موضوع دلالت دارد که مرد تنها با ابراز رعایت عدالت می تواند همسران دیگری اختیار کند و نیازی به اثبات آن برای دادگاه وجود ندارد.
تبصره این ماده نیز موجب خواهد شد از این پس زنان سعی نمایند مهریه خود را آنچنان سنگین مطالبه کنند که مردان از فکر کردن به انتخاب همسری دیگر پشیمان شوند. اما ظاهرن قانون گذار در این مورد نیز به مردان توجه ویژه داشته است زیرا بر اساس ماده 25 :
«وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است از مهریه های بالاتر از حد متعارف و غير منطقی با توجه به وضعیت زوجين و مسایل اقتصادی کشور متناسب با افزایش میزان مهریه به صورت تصاعدی در هنگام ثبت ازدواج مالیات وصول نمايد. میزان مهريه متعارف و میزان مالیات با توجه به وضعیت عمومی اقتصادی کشور به موجب آیین نامه ای خواهد بود که به وسیله وزارت امور اقتصادی و دارایی پیشنهاد و به تصویب هیات وزیران می رسد.»
حال فرض کنید هیات وزیران مهریه متعارف را 5 سکه یا 14 سکه تعیین نماید در آن زمان وضعیت مهریه ها به چه صورتی خواهد بود؟
گرچه کلیت این لایحه حاوی نکات مثبتی است اما ماهیتی واپسگرایانه داشته و حداقل حقوقی را که در این زمان برای زنان در قانون در نظر گرفته شده تهدید و ارزش زن در نهاد خانواده را به شدت کاهش می دهد.
برای ادامه این بازی از حاجی واشنگتن ، عمو اروند ، هوشنگ دودانی ، زیتون ، حسین درخشان و پوتین دعوت می کنم نظر خود را بنویسند.
«همانگونه كه قبلا هم در خطبهها گفته شد، شركت بانوان در مسابقات بینالمللی و نمایش آنان در كشورهای بیگانه مخالف اصول اسلامی است.»
این جملاتی است که امروز خطیب محترم نماز جمعه مشهد آیت الله سید احمدعلم الهدی ایراد فرموده اند. خطیبی که پیش از این نیز فعالان حقوق زنان و کمپین یک میلیون امضا را «هرزه و خود فروخته» خو انده بود.
وی می افزاید:«متأسفانه نه تنها زنان به اين مسابقات اعزام میشوند، بلكه به عنوان جلودار ورزشكاران انتخاب میشوند. جلودار قرار دادن زنان در اين مراسم ها به معنای این است كه دنیا بداند ما به دنبال اشاعه فرهنگ علوی نيستيم.»
مشخص نیست مبنای فقهی خلاف اصول اسلامی بودن شرکت زنان در مسابقات ورزشی بین المللی چیست اما آنچه مشخص است از نظر قانونی و حتی عرفی شرکت زنان ایرانی محلی از اشکال ندارد.
آیا در فرهنگ علوی باید زنان را در پستوی خانه ها مخفی نمود؟ و یا در کجای شعارهایی که برای انقلاب طرح شد از زنان به عنوان اسباب منزل یاد شده است که عدم حضور زنان در جامعه به عنوان ارزش انقلاب بیان می گردد؟
سخنانی از این دست تنها می تواند بیان کننده نظرات بخش کوچک از روحانیون ایران باشد که اتفاقن از نظر کثرت در اقلیتی ضعیف قرار گرفته اند و در میان عموم مردم نیز مهجور و مترود واقع شده اند.
انتخاب پرچمدار کاروان ورزشی ایران در مسابقاتی به اهمیت المیپک مطمئنن با مشورت و نظر مسوولان رده بالای حکومتی و دولتی صورت می گیرد و در صورت محل اشکال بودن این انتخاب مطمئنن عالی ترین مقام دینی و حکومتی -رهبری ایران- نسبت به آن متذکر می شدند.
جالب آنکه در واکنش به این اظهارات صدا و سیمای ایران پس از پخش رژه تیم ایران با ثابت نمودن تصویر هما حسینی ، قایقران ایرانی شرکت کننده در این رقابت ها و پرچمدار تیم ایران، با توضیح اینکه تصویر محجبه این ورزشکار می تواند تداعی کننده شعار «حجاب محدودیت نیست، مصونیت است» باشد، سعی نمود به نحوی انتقادات این روحانی را پاسخ دهد.
نگاه به حضور زنان در جامعه به عنوان خودنمایی ، تنها بیانگر تفکرات بیماری است که از درک واقعیت های روز جامعه و جهان ناتوانند.
در شرایطی که امسال دختران، بیش از 70 درصد راه یافتگان به دانشگاه ها را تشکیل می دهند و به تبع آن مدیریت و مهندسی کشور در سالهای آتی باید به دست آنها سپرده شود، چنین درک ناقصی از زنان جای نگرانی و تاسف دارد.
ضمن آنکه بازتاب جهانی این سخنان، تاثیر حضور هما حسینی را زیر سوال خواهد برد و این پرسش را برای جهانیان ایجاد خواهد نمود که صدا و نظر رسمی در درون ایران در مورد جایگاه و حقوق زنان کدام است؟ و آیا انتخاب حسینی نمایشی فریبنده برای نشان دادن چهره ای مترقی از جمهوری اسلامی است و یا مسولان و حاکمان ایران به انتخاب خود باور دارند؟
همه این اتفاقات در حالی رخ می دهد که در تیم های ورزشی بسیاری از کشورهای مسلمان زنان حضور یافته اند و مسلمانان نیز به حضور زنان در مسابقات بین المللی به شکل یک واقعیت غیر قابل انکار و موجبات مباهات نگاه می کنند.
این جملاتی است که امروز خطیب محترم نماز جمعه مشهد آیت الله سید احمدعلم الهدی ایراد فرموده اند. خطیبی که پیش از این نیز فعالان حقوق زنان و کمپین یک میلیون امضا را «هرزه و خود فروخته» خو انده بود.
وی می افزاید:«متأسفانه نه تنها زنان به اين مسابقات اعزام میشوند، بلكه به عنوان جلودار ورزشكاران انتخاب میشوند. جلودار قرار دادن زنان در اين مراسم ها به معنای این است كه دنیا بداند ما به دنبال اشاعه فرهنگ علوی نيستيم.»
مشخص نیست مبنای فقهی خلاف اصول اسلامی بودن شرکت زنان در مسابقات ورزشی بین المللی چیست اما آنچه مشخص است از نظر قانونی و حتی عرفی شرکت زنان ایرانی محلی از اشکال ندارد.
آیا در فرهنگ علوی باید زنان را در پستوی خانه ها مخفی نمود؟ و یا در کجای شعارهایی که برای انقلاب طرح شد از زنان به عنوان اسباب منزل یاد شده است که عدم حضور زنان در جامعه به عنوان ارزش انقلاب بیان می گردد؟
سخنانی از این دست تنها می تواند بیان کننده نظرات بخش کوچک از روحانیون ایران باشد که اتفاقن از نظر کثرت در اقلیتی ضعیف قرار گرفته اند و در میان عموم مردم نیز مهجور و مترود واقع شده اند.
انتخاب پرچمدار کاروان ورزشی ایران در مسابقاتی به اهمیت المیپک مطمئنن با مشورت و نظر مسوولان رده بالای حکومتی و دولتی صورت می گیرد و در صورت محل اشکال بودن این انتخاب مطمئنن عالی ترین مقام دینی و حکومتی -رهبری ایران- نسبت به آن متذکر می شدند.
جالب آنکه در واکنش به این اظهارات صدا و سیمای ایران پس از پخش رژه تیم ایران با ثابت نمودن تصویر هما حسینی ، قایقران ایرانی شرکت کننده در این رقابت ها و پرچمدار تیم ایران، با توضیح اینکه تصویر محجبه این ورزشکار می تواند تداعی کننده شعار «حجاب محدودیت نیست، مصونیت است» باشد، سعی نمود به نحوی انتقادات این روحانی را پاسخ دهد.
نگاه به حضور زنان در جامعه به عنوان خودنمایی ، تنها بیانگر تفکرات بیماری است که از درک واقعیت های روز جامعه و جهان ناتوانند.
در شرایطی که امسال دختران، بیش از 70 درصد راه یافتگان به دانشگاه ها را تشکیل می دهند و به تبع آن مدیریت و مهندسی کشور در سالهای آتی باید به دست آنها سپرده شود، چنین درک ناقصی از زنان جای نگرانی و تاسف دارد.
ضمن آنکه بازتاب جهانی این سخنان، تاثیر حضور هما حسینی را زیر سوال خواهد برد و این پرسش را برای جهانیان ایجاد خواهد نمود که صدا و نظر رسمی در درون ایران در مورد جایگاه و حقوق زنان کدام است؟ و آیا انتخاب حسینی نمایشی فریبنده برای نشان دادن چهره ای مترقی از جمهوری اسلامی است و یا مسولان و حاکمان ایران به انتخاب خود باور دارند؟
همه این اتفاقات در حالی رخ می دهد که در تیم های ورزشی بسیاری از کشورهای مسلمان زنان حضور یافته اند و مسلمانان نیز به حضور زنان در مسابقات بین المللی به شکل یک واقعیت غیر قابل انکار و موجبات مباهات نگاه می کنند.
«گفت: یکی از احزاب مدعی اصلاحات با انتقاد از طرح هدفمند کردن یارانه ها به دولت اعتراض کرده که چرا باید ثروتمندان را از دریافت یارانه محروم کرد.
گفتم: خب! برای این که آنها نیازی به یارانه ندارند و یارانه باید به اقشار مستضعف داده شود.
گفت: از این گذشته، بسیاری از ثروتمندان با بهره گیری از حق مردم محروم به ثروت رسیده اند.»
متن فوق بخشی از ستون «گفت و شنود» روزنامه کیهان مورخ 14 مرداد ماه است که در ساعات پایانی امشب روی سایت این روزنامه قرار گرفته است. در همین روزنامه زیر تیتر «کارگزاران: چرا به ثروتمندان کم یارانه می دهید» آمده است:
«ارگان حزب کارگزاران سازندگی در سرمقاله دیروز خود از اختصاص سهم بیشتری از یارانه به طبقات محروم و مستضعف انتقاد کرد»
ضمن آنكه كيهان اصل موضوع را به شكل ديگری جلوه داده است ، توجه به منطق کیهان می توان مشخص نماید که دولت نهم چه دیدگاهی نسبت به طبقات مختلف اجتماعی دارد و یا به عبارت بهتر چه شعارهایی را در برخورد به آنها در دستور كار قرار داده است.
جدای از استدلال سرمقاله نویس روزنامه کارگزاران تحت عنوان «سراب پول» که اتفاقن طرح هدفمند نمودن یارانه ها را از منظر عدالت و امكان تحققم ورد بررسی قرار داده، می توان در رد مدعای کیهان نیز شواهدی ارائه کرد.
این منطق که بسیاری از ثروتمندان از حق محرومان به این توانایی رسیده اند در درجه اول بسیاری از هم کیشان کیهان نشینان و دولت نهمی ها را در مظان اتهام قرار می دهد. مي توان مدعي بود كه اتفاقن اصلاح طلبان در مقایسه دیگر جناح ها از کمترین توان مالی برخوردارند و با وجود حضور در مراکز قدرت کمترین بهره مالی را برده اند.
داستان دفاع از مستضعفان برای اصولگرایان، روایت کسی است که برای رفع اتهام و گمراه کردن مردم فریاد دزد دزد سر می دهد و به نا کجا آباد اشاره می کند.
انتقاد وارد بر طرح هدفمند کردن یارانه ها بسیار ساده و قابل درک است. اگر قرار باشد از منابع عمومی سهمی به افراد تعلق گیرد این سهم باید برابر باشد و در عوض در کسب مالیات می توان سهم بیشترین به ثروتمندان اختصاص داد.
همچنین در صورت استقرار حکومت قانون، دستگاه قضائیه عادل و بی طرف و رسانه ای آزاد و مستقل اجازه سو استفاده و رانت خواری به برخی افراد برای کسب مال نامشروع داده نخواهد شد و کسی نمی تواند به واسطه تضییع حق محرومان کسب ثروت نماید.
به همین دلیل مثل آنان که با دموکراسی، آزادی بیان و وجود احزاب قوی دشمنی می کنند و در عین حال به شماتت رانت خواران می پردازند در اصل مثل شریک دزدی است که سعی در گمراه نمودن مردم دارند.
کسی را در نظر بگیرید که در روند پیشرفت جامعه مسوولیت نمی پذیرد و از انجام وظایف اجتماعی خود طفره می رود و به سبب آن از نظر اقتصادی نیز در دهک های پایین جامعه قرار می گیرد از ثروت عمومی جامعه بیش از فردی که با تلاش و کوشش خود چرخ های اقتصادی کشور را به حرکت در می آورد و برای هزاران نفر موقعیت شغلی ایجاد می کند بهرمند گردد، این رفتار عین ناعدالتی است.
جامعه امروز ایران نیازمند آنست که تولید ثروت -نه تنها ثروتمند بودن- ارج نهاده شود و سرمایه داران کار آفرین مورد تقدیر و تمجید قرار گیرند. تلاش در جهت کاشتن بذر نفرت از این طبقه ضمن ایجاد ناامنی اقتصادی برای سرمایه گذاران، به افزایش شکاف های اجتماعی نیز منجر خواهد شد.
گفتم: خب! برای این که آنها نیازی به یارانه ندارند و یارانه باید به اقشار مستضعف داده شود.
گفت: از این گذشته، بسیاری از ثروتمندان با بهره گیری از حق مردم محروم به ثروت رسیده اند.»
متن فوق بخشی از ستون «گفت و شنود» روزنامه کیهان مورخ 14 مرداد ماه است که در ساعات پایانی امشب روی سایت این روزنامه قرار گرفته است. در همین روزنامه زیر تیتر «کارگزاران: چرا به ثروتمندان کم یارانه می دهید» آمده است:
«ارگان حزب کارگزاران سازندگی در سرمقاله دیروز خود از اختصاص سهم بیشتری از یارانه به طبقات محروم و مستضعف انتقاد کرد»
ضمن آنكه كيهان اصل موضوع را به شكل ديگری جلوه داده است ، توجه به منطق کیهان می توان مشخص نماید که دولت نهم چه دیدگاهی نسبت به طبقات مختلف اجتماعی دارد و یا به عبارت بهتر چه شعارهایی را در برخورد به آنها در دستور كار قرار داده است.
جدای از استدلال سرمقاله نویس روزنامه کارگزاران تحت عنوان «سراب پول» که اتفاقن طرح هدفمند نمودن یارانه ها را از منظر عدالت و امكان تحققم ورد بررسی قرار داده، می توان در رد مدعای کیهان نیز شواهدی ارائه کرد.
این منطق که بسیاری از ثروتمندان از حق محرومان به این توانایی رسیده اند در درجه اول بسیاری از هم کیشان کیهان نشینان و دولت نهمی ها را در مظان اتهام قرار می دهد. مي توان مدعي بود كه اتفاقن اصلاح طلبان در مقایسه دیگر جناح ها از کمترین توان مالی برخوردارند و با وجود حضور در مراکز قدرت کمترین بهره مالی را برده اند.
داستان دفاع از مستضعفان برای اصولگرایان، روایت کسی است که برای رفع اتهام و گمراه کردن مردم فریاد دزد دزد سر می دهد و به نا کجا آباد اشاره می کند.
انتقاد وارد بر طرح هدفمند کردن یارانه ها بسیار ساده و قابل درک است. اگر قرار باشد از منابع عمومی سهمی به افراد تعلق گیرد این سهم باید برابر باشد و در عوض در کسب مالیات می توان سهم بیشترین به ثروتمندان اختصاص داد.
همچنین در صورت استقرار حکومت قانون، دستگاه قضائیه عادل و بی طرف و رسانه ای آزاد و مستقل اجازه سو استفاده و رانت خواری به برخی افراد برای کسب مال نامشروع داده نخواهد شد و کسی نمی تواند به واسطه تضییع حق محرومان کسب ثروت نماید.
به همین دلیل مثل آنان که با دموکراسی، آزادی بیان و وجود احزاب قوی دشمنی می کنند و در عین حال به شماتت رانت خواران می پردازند در اصل مثل شریک دزدی است که سعی در گمراه نمودن مردم دارند.
کسی را در نظر بگیرید که در روند پیشرفت جامعه مسوولیت نمی پذیرد و از انجام وظایف اجتماعی خود طفره می رود و به سبب آن از نظر اقتصادی نیز در دهک های پایین جامعه قرار می گیرد از ثروت عمومی جامعه بیش از فردی که با تلاش و کوشش خود چرخ های اقتصادی کشور را به حرکت در می آورد و برای هزاران نفر موقعیت شغلی ایجاد می کند بهرمند گردد، این رفتار عین ناعدالتی است.
جامعه امروز ایران نیازمند آنست که تولید ثروت -نه تنها ثروتمند بودن- ارج نهاده شود و سرمایه داران کار آفرین مورد تقدیر و تمجید قرار گیرند. تلاش در جهت کاشتن بذر نفرت از این طبقه ضمن ایجاد ناامنی اقتصادی برای سرمایه گذاران، به افزایش شکاف های اجتماعی نیز منجر خواهد شد.
در پی انتشار گزارشی تکان دهنده در مورد آثار فاجعه بار گرد و خاک های اخیر درخوزستان بر سلامت شهروندان، برخی مسوولان سعی نمودند با اعمال فشار به تهیه کنندگان این گزارش از انتشار آن در رسانه ها جلوگیری نمایند.
مشروح این گزارش و تبعات انتشار آن را می توانید در سایت خوزنیوز بخوانید.در اين شرايط این پرسش قابل طرح است که چگونه مسوولان دولتی به خود اجازه می دهند از انتشار گزارشی که نسبت به سلامت و ادامه حیات شهروندان ایران هشدارهای قابل تاملی را بیان می کند جلوگیری نمایند.
این رفتار نه تنها بر خلاف حق آزادی بیان و انتشار آزاد اطلاعات که در تناقض با وظیفه اطلاع رسانی و هشدار دهنده برخی ارگان ها در زمان وقوع حوادث غیر مترقبه می باشد.
گرچه پیش از این نیز مشاهده شد که در شرایطی که آلودگی هوا در خوزستان به بیش از 38 برابر حد استاندارد رسید با تاخیر یک روزه در حالی که آلودگی كاهش یافته بود تعطیلی مدارس و ادارات دولتی اعلام شد.
همچنان كه در اکثر روزهایی که آلودگی به چند برابر حد مجاز می رسد اطلاع رسانی مناسبی در جهت جلوگیری از خروج کودکان و افراد سالخورده از منازل، مخصوصن در مناطق محرو.م و کمتر توسعه یافته و البته پر جمعیت شهر اهواز و دیگر شهرهای استان ، صورت نمی گیرد.
به نظر می رسد مسوولان استان خوزستان ترجیح می دهند با پاک نمودن صورت مسئله جان نزدیک به 4 میلیون نفر از شهروندان را با مخاطرات جدی روبرو سازند به جای آنکه به ايفای وظايف قانونی خود بپردازند.
مشروح این گزارش و تبعات انتشار آن را می توانید در سایت خوزنیوز بخوانید.در اين شرايط این پرسش قابل طرح است که چگونه مسوولان دولتی به خود اجازه می دهند از انتشار گزارشی که نسبت به سلامت و ادامه حیات شهروندان ایران هشدارهای قابل تاملی را بیان می کند جلوگیری نمایند.
این رفتار نه تنها بر خلاف حق آزادی بیان و انتشار آزاد اطلاعات که در تناقض با وظیفه اطلاع رسانی و هشدار دهنده برخی ارگان ها در زمان وقوع حوادث غیر مترقبه می باشد.
گرچه پیش از این نیز مشاهده شد که در شرایطی که آلودگی هوا در خوزستان به بیش از 38 برابر حد استاندارد رسید با تاخیر یک روزه در حالی که آلودگی كاهش یافته بود تعطیلی مدارس و ادارات دولتی اعلام شد.
همچنان كه در اکثر روزهایی که آلودگی به چند برابر حد مجاز می رسد اطلاع رسانی مناسبی در جهت جلوگیری از خروج کودکان و افراد سالخورده از منازل، مخصوصن در مناطق محرو.م و کمتر توسعه یافته و البته پر جمعیت شهر اهواز و دیگر شهرهای استان ، صورت نمی گیرد.
به نظر می رسد مسوولان استان خوزستان ترجیح می دهند با پاک نمودن صورت مسئله جان نزدیک به 4 میلیون نفر از شهروندان را با مخاطرات جدی روبرو سازند به جای آنکه به ايفای وظايف قانونی خود بپردازند.
در آخرین مصاحبه تلويزیونی محمود احمدی نژاد ، حیدری یكی از دو مصاحبه كننده از رییس دولت نهم در مورد تناقض ادعای دولت در مورد موثر بودن سیاست خارجی و اقبال جهانی و ارزش پاسپورت ایرانی سوال نمود.
به نظر می رسد مبنای این پرسش گزارشی بود که چندی پیش در سايت خبری خوزنیوز منتشر شد و مورد توجه قرار گرفت. به نحوی که تاکنون نزدیک به 50 هزار نفر از این مطلب بازدید کرده اند و ده ها سایت نیز اقدام به انتشار آن نمودند.
گرچه احمدی نژاد این گزارش را با اهمیت ندانست و با عنوان اینکه ده ها کشور خواستار رابطه با ایران هستند و بيان نمود كه اعتقادی ندارد شرایط اینگونه باشد از پاسخ دادن به این موضع طفره رفت.
اما به واقع پاسپورت ایرانی در میان 195 کشور جهان در رتبه 194 و بالاتر از افغانستان قرار گرفته است. در حالی که آمریکا، دانمارک، و فنلاند مشترکن در مقام اول قرار دارند.
مبنای این گزارش تعداد کشورهایی است که هر پاسپورت بدون صدور ویزا امکان مسافرت به آن را برای شهروندانش فراهم می كند. این امکان برای ایران عدد 14 می باشد.
در حالی که این عدد برای پاسپورت آمریکایی 130 ، اسرائیل 104 ، ونزوئلا 92 ، ترکیه 52 ، قطر 37 ، عمان 36 ، امارات 35 ، ارمنستان و تاجیکستان 27 ، سودان 17 ، سوریه 16 و عراق 15 می باشد.
این آمار گرچه نباید به حساب دولت محمود احمدی نژاد واریز گردد اما به هر حال سیاست خارجی تهاجمی دولت نهم موجب شده است سختگیری های خلاف معمولی برای مسافرت ایرانیان به خارج از کشور لحاظ گردد.
در حالی که در دوران 8 ساله سید محمد خاتمی و حتی پس از حوادث 11 سپتامبر در آمريكا عبور و مرور ایرانیان به خارج از کشور نسبت به سالهای پیش از آن به راحتی انجام می پذیرفت.
به نظر می رسد مبنای این پرسش گزارشی بود که چندی پیش در سايت خبری خوزنیوز منتشر شد و مورد توجه قرار گرفت. به نحوی که تاکنون نزدیک به 50 هزار نفر از این مطلب بازدید کرده اند و ده ها سایت نیز اقدام به انتشار آن نمودند.
گرچه احمدی نژاد این گزارش را با اهمیت ندانست و با عنوان اینکه ده ها کشور خواستار رابطه با ایران هستند و بيان نمود كه اعتقادی ندارد شرایط اینگونه باشد از پاسخ دادن به این موضع طفره رفت.
اما به واقع پاسپورت ایرانی در میان 195 کشور جهان در رتبه 194 و بالاتر از افغانستان قرار گرفته است. در حالی که آمریکا، دانمارک، و فنلاند مشترکن در مقام اول قرار دارند.
مبنای این گزارش تعداد کشورهایی است که هر پاسپورت بدون صدور ویزا امکان مسافرت به آن را برای شهروندانش فراهم می كند. این امکان برای ایران عدد 14 می باشد.
در حالی که این عدد برای پاسپورت آمریکایی 130 ، اسرائیل 104 ، ونزوئلا 92 ، ترکیه 52 ، قطر 37 ، عمان 36 ، امارات 35 ، ارمنستان و تاجیکستان 27 ، سودان 17 ، سوریه 16 و عراق 15 می باشد.
این آمار گرچه نباید به حساب دولت محمود احمدی نژاد واریز گردد اما به هر حال سیاست خارجی تهاجمی دولت نهم موجب شده است سختگیری های خلاف معمولی برای مسافرت ایرانیان به خارج از کشور لحاظ گردد.
در حالی که در دوران 8 ساله سید محمد خاتمی و حتی پس از حوادث 11 سپتامبر در آمريكا عبور و مرور ایرانیان به خارج از کشور نسبت به سالهای پیش از آن به راحتی انجام می پذیرفت.
شاید اتفاقات اخیر پیرامون مطلبم در مورد عواقب خروج احمد باطبی از ایران به واقع برای من تجربه ی بسیار خوبی بود. گرچه چند روز سخت را پشت سر گذاشتم اما فکر می کنم بیش از پیش یاد گرفتم که در گفتار و رفتارم اعتدال را رعایت کنم و احساسی برخورد نكنم.
در شرایطی که برخی نظراتی که در کمال بی انصافی طرح می شد می توانست مرا به سمت اصرار بر نظراتم و طرح موضوعاتي جدید بکشاند و مسئله را بغرنج تر نماید، اما شاید تجربه دیگران توانست در این میان به من کمک کند.
این مثل معروف است که هر کس را در قبر خودش می خوابانند پس تمام نظراتی که در موافقت مطالب من داده شد به هیچ عنوان نباید همسو با دیدگاه من تعبیر شود. در همین حال من در مورد نظراتی که در موافقت توضيح احمد نیز طرح شد همین برداشت را دارم.
نتیجه نظر سنجی چند پست پیش نیز را نیز می توانید در اینجا ببینید. به نظم نتایجش رضایت بخش است در حالی که به نسبت نظرسنجی های پیشین تعداد شرکت کنندگان در آن بسیار اندک بود.
در ضمن حسین درخشان عزیز قضاوتت در مورد باطبی -و البته چند نفر دیگر مثل اکبر گنجی- کمی عجولانه است و من همچنان حامی خوش قلب ، ساده دل و جاه طلب او هستم.
در شرایطی که برخی نظراتی که در کمال بی انصافی طرح می شد می توانست مرا به سمت اصرار بر نظراتم و طرح موضوعاتي جدید بکشاند و مسئله را بغرنج تر نماید، اما شاید تجربه دیگران توانست در این میان به من کمک کند.
این مثل معروف است که هر کس را در قبر خودش می خوابانند پس تمام نظراتی که در موافقت مطالب من داده شد به هیچ عنوان نباید همسو با دیدگاه من تعبیر شود. در همین حال من در مورد نظراتی که در موافقت توضيح احمد نیز طرح شد همین برداشت را دارم.
نتیجه نظر سنجی چند پست پیش نیز را نیز می توانید در اینجا ببینید. به نظم نتایجش رضایت بخش است در حالی که به نسبت نظرسنجی های پیشین تعداد شرکت کنندگان در آن بسیار اندک بود.
در ضمن حسین درخشان عزیز قضاوتت در مورد باطبی -و البته چند نفر دیگر مثل اکبر گنجی- کمی عجولانه است و من همچنان حامی خوش قلب ، ساده دل و جاه طلب او هستم.
موضوع وثیقه مهندس میثمی برای احمد باطبی سر از خبرويژه روزنامه کیهان در آورد. ساعت از یک نیم شب گذشته بود که زنگ زدند و گفتند مبارک است شما هم درون حکومتی به حساب می آیید.
عجله ای برای فهمیدن ماجرا به خرج ندادم. آخر چه ارزشی دارد هرز نوشته های کیهان وقتی مدیرمسوولش شریعتمداری باشد. اما ظاهرن مطلب کیهان بیش از آنچه اهمیت داشت، جدی گرفته شد.
از خبر 22 خطی ، 3 خط مربوط است به مطلب من در حالی که تنها دو جمله ی از آن مطلب به شکلی ناشیانه به هم مونتاژ شده است.
کیهان می نویسد: «فرار باطبی که در ادامه فرار برخی دیگر از عوامل آشوب های خیابانی تیر 78 به خارج از کشور صورت می گیرد و دردسرآفرینی وی برای میثمی، از سوی برخی سایت های مدعی اصلاح طلبی به عنوان نامردی و خیانت تلقی شده به نحوی که یکی از این پایگاه ها (جمهور) تصریح کرد: این رسم مردانگی نیست... مرزهای اخلاقی فرو ریخته است».
هرگونه توضیحی در این مورد بیشتر به بهانه تراشی می ماند. اما باید صراحتن بنویسم که انتشار آن خبر کار اشتباهی بود و باید پیش از همه از مهندس لطف الله میثمی عذر خواهی کنم که شاید به ناحق در این میان لطمه ای متوجه ایشان شده باشد.
اما توضيح احمد مرا یاد داستانی از آلبرکامو انداخت. در آن داستان مادر و دختر هتل داری هستند که مهمانانشان را شب هنگام می کشند. در این میان پسر آن مادر و برادر دختر پس از بیست سال پا به هتل می گذارد و برای آنکه آنها را غافلگير و خشنود نماید از معرفی خود سرباز می زند.
به رسم و عادت مادر و دختر، پسر را به قتل می رسانند. در اینجا کامو سوالی را مطرح می کند: چه کسی و يا كسانی در اين ماجرا مقصر هستند؟ پسری که خود را معرفی نکرد و یا مادر و دختر؟
احمد می نویسد: « من قبل از خروج از ایران پیامی را به آقا لطف الله عزیز فرستادم که گویا به ایشان نرسیده که از من دلگیر شدند. اما این را برای شما مینویسم و خواهش میکنم خودتان به ایشان برسانید. که از بابت ضمانت نگران نباشند.»
احمد عزیز باید این موضوع را آنقدر مهم می پنداشت که به خودش زحمت بدهد و مهندس را از راهی مطمئن مطلع کند. اما از سوی دیگر پاسخ تکمیلی احمد لحن دیگری دارد: « اینبارعدم کنترل احساسات شما و نا آگاهیتان موضوعی که اساسا ارتباطی به شما نداشت کار را به جایی که رسانید که میبینید».
اگر آنگونه که باطبی معتقد است این موضوع شخصی است چه دلیلی وجود دارد که مهندس میثمی این ماجرا را برای کسی به عنوان دغدغه بیان کند که برای اولین بار او را ملاقات کرده است؟ به باور من این ماجرا به هیچ عنوان جنبه خصوصی ندارد گرچه ممکن است این اعتقاد نادرست باشد.
نمی توانی احمد باطبی، اکبر گنجی، لطف الله میثمی باشی و بگویی رفتاری که در قبال دیگران از خود بروز بدهی تنها در حوزه ی خصوصی قابل تفسیر و بررسی است. اين از خواص ستاره بودن است.
اما احمد راست می گوید من اصولن آدم احساساتی هستم. مثل وقتی که اكبر محمدی در زندان کشته شد. و یا وقتی که جان احمد باطبی در خطر بود و یا آن زمان که مجتبی سمیعی نژاد و رامین جهانبگلو را گرفته بودند.
حتی وقتی که برای اكبر گنجی لوگو ساختم و يا درباره دانشگاه امیرکبیری كه فرياد آزادگی سر داد نوشتم. يا وقتی که حنیف مزروعی را گرفتند و یا مهندس موسوی و خیل عظیمی از دوستان کمپینی ام.
اما چه می شود کرد احمد جان! نمی شود ظلم را ببینی ، ناعدالتی را حس کنی و احساساتی نشوی و به قدر توان خودت ، صدایت را بلند نکنی و من اینگونه یاد گرفته ام. اشتباه از خودی ها دردآور تر است. فرقی هم ندارم اگر تو باشی یا اکبر گنجی و یا علی افشاری و یا هر انسان درد کشیده ی دیگری برای رهایی.
عجله ای برای فهمیدن ماجرا به خرج ندادم. آخر چه ارزشی دارد هرز نوشته های کیهان وقتی مدیرمسوولش شریعتمداری باشد. اما ظاهرن مطلب کیهان بیش از آنچه اهمیت داشت، جدی گرفته شد.
از خبر 22 خطی ، 3 خط مربوط است به مطلب من در حالی که تنها دو جمله ی از آن مطلب به شکلی ناشیانه به هم مونتاژ شده است.
کیهان می نویسد: «فرار باطبی که در ادامه فرار برخی دیگر از عوامل آشوب های خیابانی تیر 78 به خارج از کشور صورت می گیرد و دردسرآفرینی وی برای میثمی، از سوی برخی سایت های مدعی اصلاح طلبی به عنوان نامردی و خیانت تلقی شده به نحوی که یکی از این پایگاه ها (جمهور) تصریح کرد: این رسم مردانگی نیست... مرزهای اخلاقی فرو ریخته است».
هرگونه توضیحی در این مورد بیشتر به بهانه تراشی می ماند. اما باید صراحتن بنویسم که انتشار آن خبر کار اشتباهی بود و باید پیش از همه از مهندس لطف الله میثمی عذر خواهی کنم که شاید به ناحق در این میان لطمه ای متوجه ایشان شده باشد.
اما توضيح احمد مرا یاد داستانی از آلبرکامو انداخت. در آن داستان مادر و دختر هتل داری هستند که مهمانانشان را شب هنگام می کشند. در این میان پسر آن مادر و برادر دختر پس از بیست سال پا به هتل می گذارد و برای آنکه آنها را غافلگير و خشنود نماید از معرفی خود سرباز می زند.
به رسم و عادت مادر و دختر، پسر را به قتل می رسانند. در اینجا کامو سوالی را مطرح می کند: چه کسی و يا كسانی در اين ماجرا مقصر هستند؟ پسری که خود را معرفی نکرد و یا مادر و دختر؟
احمد می نویسد: « من قبل از خروج از ایران پیامی را به آقا لطف الله عزیز فرستادم که گویا به ایشان نرسیده که از من دلگیر شدند. اما این را برای شما مینویسم و خواهش میکنم خودتان به ایشان برسانید. که از بابت ضمانت نگران نباشند.»
احمد عزیز باید این موضوع را آنقدر مهم می پنداشت که به خودش زحمت بدهد و مهندس را از راهی مطمئن مطلع کند. اما از سوی دیگر پاسخ تکمیلی احمد لحن دیگری دارد: « اینبارعدم کنترل احساسات شما و نا آگاهیتان موضوعی که اساسا ارتباطی به شما نداشت کار را به جایی که رسانید که میبینید».
اگر آنگونه که باطبی معتقد است این موضوع شخصی است چه دلیلی وجود دارد که مهندس میثمی این ماجرا را برای کسی به عنوان دغدغه بیان کند که برای اولین بار او را ملاقات کرده است؟ به باور من این ماجرا به هیچ عنوان جنبه خصوصی ندارد گرچه ممکن است این اعتقاد نادرست باشد.
نمی توانی احمد باطبی، اکبر گنجی، لطف الله میثمی باشی و بگویی رفتاری که در قبال دیگران از خود بروز بدهی تنها در حوزه ی خصوصی قابل تفسیر و بررسی است. اين از خواص ستاره بودن است.
اما احمد راست می گوید من اصولن آدم احساساتی هستم. مثل وقتی که اكبر محمدی در زندان کشته شد. و یا وقتی که جان احمد باطبی در خطر بود و یا آن زمان که مجتبی سمیعی نژاد و رامین جهانبگلو را گرفته بودند.
حتی وقتی که برای اكبر گنجی لوگو ساختم و يا درباره دانشگاه امیرکبیری كه فرياد آزادگی سر داد نوشتم. يا وقتی که حنیف مزروعی را گرفتند و یا مهندس موسوی و خیل عظیمی از دوستان کمپینی ام.
اما چه می شود کرد احمد جان! نمی شود ظلم را ببینی ، ناعدالتی را حس کنی و احساساتی نشوی و به قدر توان خودت ، صدایت را بلند نکنی و من اینگونه یاد گرفته ام. اشتباه از خودی ها دردآور تر است. فرقی هم ندارم اگر تو باشی یا اکبر گنجی و یا علی افشاری و یا هر انسان درد کشیده ی دیگری برای رهایی.
درباره مطلب «احمد باطبی عزیز! این رسم مردانگی نیست» ، ایشان توضیحی را به صورت کامنت ارسال کردند که انتشارش را منوط به تایید صحت آن نمودم.
در این مورد خانم دکتر لیلی مظاهری که خود را وکیل احمد باطبی معرفی کرده اند ایمیل زدند و صحت آنرا تایید کردند. ابتدا توضیح احمد و سپس ایمیل خانم مظاهری درج می گردد:
«دوست عزیز. سلام . ممنون از بابت مطلبی که نوشتید. مایلم این موضوع را بدانید که من اگر مجبور نبودم هرگز ایران را ترک نمیکردم . چرا که من آخرین کسی بودم که خارج شدم .
با شما موافقم که این رسم مردانگی نیست که باوجود لطف استاد گرامی و انسان شریف من بخواهم که اقدامی به این شکل کنم . اما من قبل از خروج از ایران پیامی را به آقا لطف الله عزیز فرستادم که گویا به ایشان نرسیده که از من دلگیر شدند.
اما این را برای شما مینویسم و خواهش میکنم خودتان به ایشان برسانید . که از بابت ضمانت نگران نباشند. در صورت بروز مشکل تدابیر لازم اندیشیده شده و مشکلی برای ایشان پبش نمی آید . سلام و عرض ارات و دست بوسی من را به ایشان برسانید.
با سپاس ، احمد باطبی.»
خانم دکتر مظاهری نیز در ایمیلشان می نویسند:
«جناب آقای محسنی( جمهور)
احتراما جناب عالی مطلبی را در این لینک در خصوص موکل من ( آقای احمد باطبی ) نوشته اید و مواردی را مطرح نمودید که به دلیل عدم آگاهی شما از کل ماجرا ، تاحد زیادی با واقعیت فاصله دارد.
از سویی موکل من پاسخی را نیز برای شما ارسال نمودند که شما از درج آن در وبسایتتان خودراری نمودید. به عنوان وکیل احمد باطبی از جناب عالی رسما میخواهم تا نسبت به درج پاسخ موکلم در سریع ترین زمان ممکنه اقدام فرمایید.
دکتر لیلی مظاهری»
در این میان یک توضیح ضروری به نظر میرسد: مهندس لطف الله میثمی در مورد طرح این موضوع در وبلاگ من هیچگونه اطلاعی نداشتند و تنها اینجانب به خاطر احساس وظیفه ای که نمودم اقدام به انتشار این مطلب کردم.
نظرم در مورد احمد باطبی هم همان است که در دو پست قبلی نوشته ام. البته اگر کسی کنجکاو بود بد نیست در وبلاگم احمد باطبی را جستجو کند و آرشیوهای پیشین را ببیند. چه در این وبلاگ و چه در وبلاگ پیشین.
در این مورد خانم دکتر لیلی مظاهری که خود را وکیل احمد باطبی معرفی کرده اند ایمیل زدند و صحت آنرا تایید کردند. ابتدا توضیح احمد و سپس ایمیل خانم مظاهری درج می گردد:
«دوست عزیز. سلام . ممنون از بابت مطلبی که نوشتید. مایلم این موضوع را بدانید که من اگر مجبور نبودم هرگز ایران را ترک نمیکردم . چرا که من آخرین کسی بودم که خارج شدم .
با شما موافقم که این رسم مردانگی نیست که باوجود لطف استاد گرامی و انسان شریف من بخواهم که اقدامی به این شکل کنم . اما من قبل از خروج از ایران پیامی را به آقا لطف الله عزیز فرستادم که گویا به ایشان نرسیده که از من دلگیر شدند.
اما این را برای شما مینویسم و خواهش میکنم خودتان به ایشان برسانید . که از بابت ضمانت نگران نباشند. در صورت بروز مشکل تدابیر لازم اندیشیده شده و مشکلی برای ایشان پبش نمی آید . سلام و عرض ارات و دست بوسی من را به ایشان برسانید.
با سپاس ، احمد باطبی.»
خانم دکتر مظاهری نیز در ایمیلشان می نویسند:
«جناب آقای محسنی( جمهور)
احتراما جناب عالی مطلبی را در این لینک در خصوص موکل من ( آقای احمد باطبی ) نوشته اید و مواردی را مطرح نمودید که به دلیل عدم آگاهی شما از کل ماجرا ، تاحد زیادی با واقعیت فاصله دارد.
از سویی موکل من پاسخی را نیز برای شما ارسال نمودند که شما از درج آن در وبسایتتان خودراری نمودید. به عنوان وکیل احمد باطبی از جناب عالی رسما میخواهم تا نسبت به درج پاسخ موکلم در سریع ترین زمان ممکنه اقدام فرمایید.
دکتر لیلی مظاهری»
در این میان یک توضیح ضروری به نظر میرسد: مهندس لطف الله میثمی در مورد طرح این موضوع در وبلاگ من هیچگونه اطلاعی نداشتند و تنها اینجانب به خاطر احساس وظیفه ای که نمودم اقدام به انتشار این مطلب کردم.
نظرم در مورد احمد باطبی هم همان است که در دو پست قبلی نوشته ام. البته اگر کسی کنجکاو بود بد نیست در وبلاگم احمد باطبی را جستجو کند و آرشیوهای پیشین را ببیند. چه در این وبلاگ و چه در وبلاگ پیشین.
در مطلب پیشین با عنوان «احمد باطبی عزیز! این رسم مردانگی نیست» گله ای مطرح شده بود از رفتار احمد باطبی در قبال مهندس لطف الله میثمی. از آنجایی که فکر می کردم می توان از احمد انتظار داشت که دیگر گونه رفتار نماید.
اما ظاهرن برخی اینطور فکر نمی کنند و معتقدند می توان برای رهایی از شرایطی هر چند سخت و دردآور دیگران را دچار دردسر و مشکل نمود.
تقی رحمانی از فعالان ملی مذهبی در جلسه ای می گفت این زندان رفتن بد دردی است. زیرا برای شما حقی ایجاد می کند فرا انچه که ممکن است مستحقش باشید. حق اینکه به خود اجازه بدهید از جامعه طلبکار باشید.
به رفتار فخر آور و منوچهر محمدی دقت کنید؟ این دو نفر آیا نماد این مثال نیستند؟ اما می شود اکبر گنجی ، محسن سازگارا و تقی رحمانی بود و از جامعه طلبکار نشد.
احمد در مورد مطلب قبلی پاسخی ارسال کرده و که منتظر هستم تایید گردد تا در وبلاگ منتشر کنم. پاسخی که شاید بسیاری از مدعیان احمد را نیز قانع کند.
آنها که معتقدند تمام سندهای خانه های تهران نیز اگر وثیقه احمد بود ، او می توانسته بدون دل نگرانی ایران را ترک کند و انسان های دیگری را که بر اساس اعتماد لطفی را انجام داده اند به دردسر انداخت.
با این اوصاف و با توجه به موضوع پیش آمده علاقمند شدم بدانم که چند درصد از جامعه مجازی و مخاطبان این وبلاگ اخلاق -به معنای متعارف و رايج- را در عرصه سیاست نسبی می دانند. برای درج نظر خود در نظرسنجی بالا شرکت کنید.
پاورقی :
لازم است یادآوری کنم که این موضوع به هیچ عنوان نمی توان ارزش مبارزه و مقاومت احمد باطبی را خدشه دار کند. گرچه به هر حال احمد از این زمان بر اساس آنچه خواهد گفت و انجام خواهد داد مورد قضاوت واقع خواهد شد نه به اعتبار آنچه که بوده است.
اما ظاهرن برخی اینطور فکر نمی کنند و معتقدند می توان برای رهایی از شرایطی هر چند سخت و دردآور دیگران را دچار دردسر و مشکل نمود.
تقی رحمانی از فعالان ملی مذهبی در جلسه ای می گفت این زندان رفتن بد دردی است. زیرا برای شما حقی ایجاد می کند فرا انچه که ممکن است مستحقش باشید. حق اینکه به خود اجازه بدهید از جامعه طلبکار باشید.
به رفتار فخر آور و منوچهر محمدی دقت کنید؟ این دو نفر آیا نماد این مثال نیستند؟ اما می شود اکبر گنجی ، محسن سازگارا و تقی رحمانی بود و از جامعه طلبکار نشد.
احمد در مورد مطلب قبلی پاسخی ارسال کرده و که منتظر هستم تایید گردد تا در وبلاگ منتشر کنم. پاسخی که شاید بسیاری از مدعیان احمد را نیز قانع کند.
آنها که معتقدند تمام سندهای خانه های تهران نیز اگر وثیقه احمد بود ، او می توانسته بدون دل نگرانی ایران را ترک کند و انسان های دیگری را که بر اساس اعتماد لطفی را انجام داده اند به دردسر انداخت.
با این اوصاف و با توجه به موضوع پیش آمده علاقمند شدم بدانم که چند درصد از جامعه مجازی و مخاطبان این وبلاگ اخلاق -به معنای متعارف و رايج- را در عرصه سیاست نسبی می دانند. برای درج نظر خود در نظرسنجی بالا شرکت کنید.
پاورقی :
لازم است یادآوری کنم که این موضوع به هیچ عنوان نمی توان ارزش مبارزه و مقاومت احمد باطبی را خدشه دار کند. گرچه به هر حال احمد از این زمان بر اساس آنچه خواهد گفت و انجام خواهد داد مورد قضاوت واقع خواهد شد نه به اعتبار آنچه که بوده است.
ای آزادی! تو را دوست دارم، به تو نیازمندم، به تو عشق می ورزم، بی تو زندگی دشواراست، بی تو من هم نیستم؛ هستم، اما من نیستم.
یک موجودی خواهم بود توخالی، پوک، سرگردان، بی امید، سرد، تلخ، بیزار، بدبین، کینه دار، عقده دار، بی تاب، بی روح، بی دل، بی روشنی، بی شیرینی، بی انتظار، بیهوده، منی بی تو یعنی هیچ!
ای آزادی!
من از ستم بیزارم، از بند بیزارم، از زنجیر بیزارم، از زندان بیزارم، از حکومت بیزارم ، از باید بیزارم ، از هر چه و هر که تو را در بند می کشد بیزارم.
ای آزادی، چه زندان ها برایت کشیده ام !
و چه زندان ها خواهم کشید و چه شکنجه ها تحمل کرده ام و چه شکنجه ها تحمل خواهم کرد.
اما خود را به استبداد نخواهم فروخت، من پرورده ی آزادی ام، استادم علی است، مرد بی بیم و بی ضعف و پر صبر، و پیشوایم مصدق، مرد آزاد، مردی که هفتاد سال برای آزادی نالید.
من هرچه کنند، جز در هوای تو دم نخواهم زد. اما، من به دانستن از تو نیازمندم، دریغ مکن، بگو هر لحظه کجایی چه می کنی؟ نا بدانم آن لحظه کجا باشم، چه کنم؟
خودسازی انقلابی - دکتر علی شریعتی
یک موجودی خواهم بود توخالی، پوک، سرگردان، بی امید، سرد، تلخ، بیزار، بدبین، کینه دار، عقده دار، بی تاب، بی روح، بی دل، بی روشنی، بی شیرینی، بی انتظار، بیهوده، منی بی تو یعنی هیچ!
ای آزادی!
من از ستم بیزارم، از بند بیزارم، از زنجیر بیزارم، از زندان بیزارم، از حکومت بیزارم ، از باید بیزارم ، از هر چه و هر که تو را در بند می کشد بیزارم.
ای آزادی، چه زندان ها برایت کشیده ام !
و چه زندان ها خواهم کشید و چه شکنجه ها تحمل کرده ام و چه شکنجه ها تحمل خواهم کرد.
اما خود را به استبداد نخواهم فروخت، من پرورده ی آزادی ام، استادم علی است، مرد بی بیم و بی ضعف و پر صبر، و پیشوایم مصدق، مرد آزاد، مردی که هفتاد سال برای آزادی نالید.
من هرچه کنند، جز در هوای تو دم نخواهم زد. اما، من به دانستن از تو نیازمندم، دریغ مکن، بگو هر لحظه کجایی چه می کنی؟ نا بدانم آن لحظه کجا باشم، چه کنم؟
خودسازی انقلابی - دکتر علی شریعتی
خبرنامه امیركبیر از زنجان گزارش می دهد كه دانشجویان دانشگاه زنجان نقشه معاونت دانشجویی این دانشگاه برای تجاوز به یکی از دختران دانشجو را فاش ساختند.
در همین حال فیلم این اقدام نیز روی اینترنت قرار گرفته است. در فیلم دكتر مددی معاون دانشجویی دانشگاه زنجان با ظاهری به هم ریخته و دستپاچه توسط چند دانشجو در دفتركارش حبس شده است.
دیدن چهره مددی در این فیلم می تواند متاثر كننده باشد. مردی كه تا پیش از دیدن این فیلم شاید منفور بود حالا می توان برای او دلسوزی نمود. او قربانی سیستمی است كه این شیوه رفتار را نهادینه كرده است.
این اولین بار نیست كه چنین اتفاقی در دانشگاه های ایران رخ می دهد و برای آخرین بار نیز نخواهد بود. اما سیستم دانشگاهی سعی می نماید روی این مسائل سرپوش بگذارد و از برخورد با خاطیان طفره برود.
در حالی كه فعالین دانشجویی به تندترین اشكال سركوب می شوند و مورد مجازات قرار می گیرند. تندروها نیز همچنان در پی جداسازی ها و اعمال فشار به دانشجویان اند تا آنها را از انحرافات احتمالی مصون دارند.
در همین حال تعداد قابل ملاحظه ای از این تعرضات توسط كسانی صورت می گیرد كه پوشش ظاهری متشرع خود را مخفی نموده اند اما در حقیقت از عقده های فروخورده جنسی رنج می برند.
جالب است كه چندی پیش از این حادثه در حكمی به امضای مددی ، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان به اتهام عدم اعتقاد به اسلام منحل اعلام شده بود.
در همین حال فیلم این اقدام نیز روی اینترنت قرار گرفته است. در فیلم دكتر مددی معاون دانشجویی دانشگاه زنجان با ظاهری به هم ریخته و دستپاچه توسط چند دانشجو در دفتركارش حبس شده است.
دیدن چهره مددی در این فیلم می تواند متاثر كننده باشد. مردی كه تا پیش از دیدن این فیلم شاید منفور بود حالا می توان برای او دلسوزی نمود. او قربانی سیستمی است كه این شیوه رفتار را نهادینه كرده است.
این اولین بار نیست كه چنین اتفاقی در دانشگاه های ایران رخ می دهد و برای آخرین بار نیز نخواهد بود. اما سیستم دانشگاهی سعی می نماید روی این مسائل سرپوش بگذارد و از برخورد با خاطیان طفره برود.
در حالی كه فعالین دانشجویی به تندترین اشكال سركوب می شوند و مورد مجازات قرار می گیرند. تندروها نیز همچنان در پی جداسازی ها و اعمال فشار به دانشجویان اند تا آنها را از انحرافات احتمالی مصون دارند.
در همین حال تعداد قابل ملاحظه ای از این تعرضات توسط كسانی صورت می گیرد كه پوشش ظاهری متشرع خود را مخفی نموده اند اما در حقیقت از عقده های فروخورده جنسی رنج می برند.
جالب است كه چندی پیش از این حادثه در حكمی به امضای مددی ، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان به اتهام عدم اعتقاد به اسلام منحل اعلام شده بود.
این جمله ی معروفی است از آیت الله خمینی که «خوزستان دینش را به اسلام ادا کرد» اما اولین بار است که این جمله را به شکل زیر می بینم.
اا به هر حال این خوزستان که دینش را به ایران و اسلام ادا کرده و همچنان می کند ، جز محروم ترین و عقب مانده ترین استان های کشور است. درصد بالای بیکاری ، بی سوادی ، اعتیاد و نا امنی به هیچ عنوان با ثروت هنگفتی که خوزستان تولید می کند سازگاری ندارد.
ثروت نفت ، گاز و تولیدات كارخانجات فولاد و صنايع پتروشیمی. بنادر مختلف و سدهای بسیار و عظیم ترین رود ایران ، کارون ، که این روزها به جوی باریک و کم رمق و بد بویی تبدیل شده است.
اما سهم شهروندان این منطقه هیچ نیست جز فلاکت و بدبختی و این روزها گرد و خاکی عذاب آور.
اا به هر حال این خوزستان که دینش را به ایران و اسلام ادا کرده و همچنان می کند ، جز محروم ترین و عقب مانده ترین استان های کشور است. درصد بالای بیکاری ، بی سوادی ، اعتیاد و نا امنی به هیچ عنوان با ثروت هنگفتی که خوزستان تولید می کند سازگاری ندارد.
ثروت نفت ، گاز و تولیدات كارخانجات فولاد و صنايع پتروشیمی. بنادر مختلف و سدهای بسیار و عظیم ترین رود ایران ، کارون ، که این روزها به جوی باریک و کم رمق و بد بویی تبدیل شده است.
اما سهم شهروندان این منطقه هیچ نیست جز فلاکت و بدبختی و این روزها گرد و خاکی عذاب آور.
چند ماه اخیر درگیر دو پروژه بودم. اول راه اندازی سایت خوزنیوز که اخبار خوزستان و همچنين خبرهای مربوط به ایران را پوشش بدهد.
فعلن این سایت اولین ماه آزمایشی خود را سپری می کند. سایتی که با مدیریت و سیاست گذاری جمعی از اساتید دانشگاه و فعالان سیاسی و فرهنگی خوزستان می تواند به مرور جای خود را در میان جمع کثیری از سایت های خبری باز نماید.
اما پروژه دوم برمی گردد به برگزاری کنفرانسی در مورد رسانه ها در کشور مجارستان. از من به عنوان یکی از شش پنليست این مراسم دعوت شده بود.
در دو ماه اخير تهیه متن سخنرانی و گزارش هایی که می توانست به درک بهتر شرايط ایران کمک نماید وقت زیادی را به خود اختصاص داد. موضوع اصلی سخنرانی را وبلاگستان ایران ، زنان و صلح جهانی انتخاب کردم.
متاسفانه امروز مشخص شد با وجود اینکه میزبان تمام تلاش خود را به کار بست اما سفارت مجارستان از صدور ویزا -شينگن- خودداری کرده و به هر صورت امکان حضور در این کنفرانس از من گرفته شد.
اما به هر حال متن سخنرانی و دیگر پیوست هایی را كه برای اين برنامه تهيه كردم ، برای دوستانم در GLOBAL VOICES CITIZEN MEDIA SUMMIT ارسال می کنم تا شاید به نحوی جبران کننده عدم حضورم باشد.
در نوع خود جالب است كه مشخص شود چرا سفارت مجارستان از صدور ويزا خودداری كرد. اين موضوع با توجه به مدارك ارائه شده برای دوستانم در صداهای جهانی نيز جالب توجه است. البته می توان با شرايط بسيار بد ايران دليل اين مسئله را درک کرد.
مشکل عدم صدور ویزا -مخصوصن شينگن و انگلستان- ظاهرن چند ماهی است حاد شده و بیشتر به امکان عدم بازگشت مسافران به ایران مربوط می شود. به هر حال از همه دوستان در صداهای جهانی کمال تشکر را دارم و امیدوارم در برگزاری این کنفرانس موفق باشند.
فعلن این سایت اولین ماه آزمایشی خود را سپری می کند. سایتی که با مدیریت و سیاست گذاری جمعی از اساتید دانشگاه و فعالان سیاسی و فرهنگی خوزستان می تواند به مرور جای خود را در میان جمع کثیری از سایت های خبری باز نماید.
اما پروژه دوم برمی گردد به برگزاری کنفرانسی در مورد رسانه ها در کشور مجارستان. از من به عنوان یکی از شش پنليست این مراسم دعوت شده بود.
در دو ماه اخير تهیه متن سخنرانی و گزارش هایی که می توانست به درک بهتر شرايط ایران کمک نماید وقت زیادی را به خود اختصاص داد. موضوع اصلی سخنرانی را وبلاگستان ایران ، زنان و صلح جهانی انتخاب کردم.
متاسفانه امروز مشخص شد با وجود اینکه میزبان تمام تلاش خود را به کار بست اما سفارت مجارستان از صدور ویزا -شينگن- خودداری کرده و به هر صورت امکان حضور در این کنفرانس از من گرفته شد.
اما به هر حال متن سخنرانی و دیگر پیوست هایی را كه برای اين برنامه تهيه كردم ، برای دوستانم در GLOBAL VOICES CITIZEN MEDIA SUMMIT ارسال می کنم تا شاید به نحوی جبران کننده عدم حضورم باشد.
در نوع خود جالب است كه مشخص شود چرا سفارت مجارستان از صدور ويزا خودداری كرد. اين موضوع با توجه به مدارك ارائه شده برای دوستانم در صداهای جهانی نيز جالب توجه است. البته می توان با شرايط بسيار بد ايران دليل اين مسئله را درک کرد.
مشکل عدم صدور ویزا -مخصوصن شينگن و انگلستان- ظاهرن چند ماهی است حاد شده و بیشتر به امکان عدم بازگشت مسافران به ایران مربوط می شود. به هر حال از همه دوستان در صداهای جهانی کمال تشکر را دارم و امیدوارم در برگزاری این کنفرانس موفق باشند.
خبرگزاری فارس تحت عنوان با وساطت رییس جمهورعلی كریمی بخشیده شد می نویسد: «مهدی تاج اعلام كرد: علی كریمی با وساطت ریاست جمهوری و سید حسن خمینی، مورد بخشش قرار گرفت.»
در مورد نحوه اطلاع رسانی انتصاب بخشش علی كریمی به وساطت احمدی نژاد، در حالی كه پیشتر در دیدار اعضا و كادرفنی تیم ملی با سید حسن آقای خمینی، ایشان از فدراسیون فوتبال و اعضای كادر فنی خواسته بودند با سعه صدر بیشتر و انتقاد پذیری زمینه حضور بازیكنانی كه تیم كنار گذاشته شده اند فراهم گردد، جای تاسف بسیار دارد.
اما مهمتر از اين مسئله موضوع بخشش كریمی است. شاید به واقع نبایدعلی كریمی بخشیده شود تا عدالت محقق گردد. علی كریمی در سخنانی فدراسیون فوتبال ایران را ضعیف ترین فدراسیون فوتبال در 10 ساله اخیر توصیف كرده بود.
توصیفی كه همچنان برازنده دولت محمود احمدی نژاد نیز هست. حتی می توان مدعی شد دولت نهم ضعیف ترین و بدترین دولت نیم قرن اخیر در ایران است.
بر اساس منطق احمدی نژادی چه بسیار وزرا و معاونان كه برای مخالفت هایی به مراتب كمتر، از تیم دولت اخراج شده ند ، در این شرایط چرا باید علی كریمی به علت انتقاد از فدراسیون تحت حمایت احمدی نژاد بخشیده شود؟
علی كریمی اگر عامل بیگانه نباشد ، اگر مخالفان دولت برای این انتقادات پول نگرفته باشد و در خوش بینانه ترین حالت عامل مافیای مخالف دولت نباشد، به قدر بزغاله نمی فهمد كه از فدراسیون وابسته به دولت نهم انتقاد می كند.
مگر علی كریمی هم ملوان -نه ببخشیدجاسوس- انگلیسی است كه مورد بخشش قرار گیرد؟ او را هم مثل روزنامه های منتقد باید لغو مجوز نمود و مثل فیلم هایی چون سنتوری توقیف كرد تا خدای نكرده دولت مهرورز تضعیف نشود.
لطفن علی كریمی را نبخشید. بگذارید همینطور مغضوب بماند!
در مورد نحوه اطلاع رسانی انتصاب بخشش علی كریمی به وساطت احمدی نژاد، در حالی كه پیشتر در دیدار اعضا و كادرفنی تیم ملی با سید حسن آقای خمینی، ایشان از فدراسیون فوتبال و اعضای كادر فنی خواسته بودند با سعه صدر بیشتر و انتقاد پذیری زمینه حضور بازیكنانی كه تیم كنار گذاشته شده اند فراهم گردد، جای تاسف بسیار دارد.
اما مهمتر از اين مسئله موضوع بخشش كریمی است. شاید به واقع نبایدعلی كریمی بخشیده شود تا عدالت محقق گردد. علی كریمی در سخنانی فدراسیون فوتبال ایران را ضعیف ترین فدراسیون فوتبال در 10 ساله اخیر توصیف كرده بود.
توصیفی كه همچنان برازنده دولت محمود احمدی نژاد نیز هست. حتی می توان مدعی شد دولت نهم ضعیف ترین و بدترین دولت نیم قرن اخیر در ایران است.
بر اساس منطق احمدی نژادی چه بسیار وزرا و معاونان كه برای مخالفت هایی به مراتب كمتر، از تیم دولت اخراج شده ند ، در این شرایط چرا باید علی كریمی به علت انتقاد از فدراسیون تحت حمایت احمدی نژاد بخشیده شود؟
علی كریمی اگر عامل بیگانه نباشد ، اگر مخالفان دولت برای این انتقادات پول نگرفته باشد و در خوش بینانه ترین حالت عامل مافیای مخالف دولت نباشد، به قدر بزغاله نمی فهمد كه از فدراسیون وابسته به دولت نهم انتقاد می كند.
مگر علی كریمی هم ملوان -نه ببخشیدجاسوس- انگلیسی است كه مورد بخشش قرار گیرد؟ او را هم مثل روزنامه های منتقد باید لغو مجوز نمود و مثل فیلم هایی چون سنتوری توقیف كرد تا خدای نكرده دولت مهرورز تضعیف نشود.
لطفن علی كریمی را نبخشید. بگذارید همینطور مغضوب بماند!
درست ده روز و یا كمی كمتر طول كشید كه فیلتر شدن آدرس جدید جمهور آغاز گردد. هر روز ایمیل ، آفلاین و مسیجی از دوستانم در شهر های مختلف دریافت می كنم كه دومین جدی هم فیلتر شد.
اتفاق عجیبی نیست. وقتی می شنوی كه نزدیك به 15 سایت مربوط به زنان برای چندمین بار به شكلی همزمان فیلتر شده اند. و این جمله باز تكرار می شود كه زن وقیح نیست ، سانسور وقیح است.
آری! جمهور وقیح نیست، مسیح وقیح نیست، بهنود وقيح نيست، نازلی وقیح نیست، میترا و صنم و ملاحسنی و كمانگیر و زيتون و چند هزار وبلاگ نویس دیگر وقیح نیستند. تو وقیحی! اما با تو نیستم سانسور ، تو مقصر نيستی ، با كسانی هستم كه آزادی را به نام تو نفله كرده اند!
آری این تو هستی كه از هر چیز زشت و بد قواره ی دیگری وقیح تری. تو كه آزادی را دشمنی و به استبداد دل بسته.
معلم شهیدمان چه زیبا گفته از تو بیزار است. از زنجیر بیزار است ، از استبداد بیزار است ، از باید بیزار است. او دلبسته ی آزادی بود.
تو فكر می كنی صدای ما بریده شده است. تو فكر می كنی كه ما را از این پنجره و پنجره های ديگر تبعيد كرده ای. نه باور كن خیال خامی در سر می پرورانی. ما هستیم تا وقتی كه فكر می كنیم ، حتی اگر سخنی نگوييم.
و هنوز هم مثل آن روزها كه برای دوستان در بندمان ، برای مدافعان حقوق انسانها و برای آزادی ، فریاد می زدیدم و شما عصبانی می شدید ، فریاد می زنیم. و چه كلام دلنشینی بود كه شما را به خشم می آورد: ای آزادی! به مهر تو پرورده ايم.
اتفاق عجیبی نیست. وقتی می شنوی كه نزدیك به 15 سایت مربوط به زنان برای چندمین بار به شكلی همزمان فیلتر شده اند. و این جمله باز تكرار می شود كه زن وقیح نیست ، سانسور وقیح است.
آری! جمهور وقیح نیست، مسیح وقیح نیست، بهنود وقيح نيست، نازلی وقیح نیست، میترا و صنم و ملاحسنی و كمانگیر و زيتون و چند هزار وبلاگ نویس دیگر وقیح نیستند. تو وقیحی! اما با تو نیستم سانسور ، تو مقصر نيستی ، با كسانی هستم كه آزادی را به نام تو نفله كرده اند!
آری این تو هستی كه از هر چیز زشت و بد قواره ی دیگری وقیح تری. تو كه آزادی را دشمنی و به استبداد دل بسته.
معلم شهیدمان چه زیبا گفته از تو بیزار است. از زنجیر بیزار است ، از استبداد بیزار است ، از باید بیزار است. او دلبسته ی آزادی بود.
تو فكر می كنی صدای ما بریده شده است. تو فكر می كنی كه ما را از این پنجره و پنجره های ديگر تبعيد كرده ای. نه باور كن خیال خامی در سر می پرورانی. ما هستیم تا وقتی كه فكر می كنیم ، حتی اگر سخنی نگوييم.
و هنوز هم مثل آن روزها كه برای دوستان در بندمان ، برای مدافعان حقوق انسانها و برای آزادی ، فریاد می زدیدم و شما عصبانی می شدید ، فریاد می زنیم. و چه كلام دلنشینی بود كه شما را به خشم می آورد: ای آزادی! به مهر تو پرورده ايم.
«دختر جوان زماني كه از زير خاک ها و سنگهای موجود بيرون آمده و نجات يافت خود را رويا 22 ساله معرفی كرده و مدعی شد پدرش وی را زنده به گور كرده است. رويا مدعی شد معتاد بوده و قرص ترامادول مصرف میكنم به همين علت پدرم مرا در منزل مورد ضرب و شتم قرار داد و وقتي بی رمق شدم به اين مكان منتقل و در زير سنگها مدفونم كرد.»
این خبر را در میان انبوه خبهای دیروز های لایت و یا به عبارتی پر رنگ تر کردم تا شاید بیشتر تاکیدی باشد بر نگاه انتقادی به حوادث اجتماعی جامعه امروز ایران.
در حالی که شاید در میان اخبار این روزها ، همچون سخنان خاتمی در نفی صدور انقلاب بوسیله ی فعالیت های نظامی و خرابکارانه در کشورهای دیگر و یا اعلام عملیات ترریستی بودن انفجار شیراز پس از بارها و بارها تکذیب این موضوع همزبان با حضور آیت الله خامنه ای در شیراز توسط وزیر کشور و ادعای احمدی نژاد در مورد حمایت و هدایت دولتش توسط امام غایب شیعیان جهان این خبر چندان با اهمیت نباشد اما شاید همه این اخبار ریشه در امری واحد دارند.
جامعه ای که از تضعیف مبانی اخلاقی و ارزش نهادن به اصالت انسان رنج می برد. در چنین جامعه پدر -بخوانید حکومت- به خود اجازه می دهد حق ولایتش را به هر نحوی که صحیح می داند بر فرزندش -جامعه- جاری کند.
گرچه یک تفاوت عمده در این میان وجود دارد. پدر گرچه از نظر مادی عامل خلق فرزند است اما حکومت ها در این مورد با جامعه رابطه ی کاملن معکوس دارند و تنها وقتی مشروعیت می یابد که از سوی اکثریت جامعه اجازه حکمرانی داشته باشد وحقوق اقلیت نیز حفظ گردد. پس به همان میزان نیز باید در برابر جامعه خشوع و خضوع بیشتر داشته باشد.
درد رویا اسارت در دام اعتیاد ترامادول نیست ، حتی زنده به گور شدن فیزیکی و تا آستانه مرگ رفتن. او درد می کشد زیرا بخشی از جامعه پذیرفته است که پدرش حق دارد «برای هدایت او» و یا به اسم اصلاحش ، هر تنبیهی را ، هر چند غیر انسانی برایش در نظر بگیرد.
و همین جامعه است که شاید همین حق و فراتر از آن را به حاکمیت و حکومتی می دهد که ردای کارگزاری شهروندان از تن خارج کرده و بر مسند ولایت و حاکمیت مطلق نشسته است.
در این شرایط این تنها رویا نیست که زنده به گور شده است ، این ارزش ها و حقوق انسانی یک نسل است که قربانی کج فهمی افرادیست که برای حل هر مسئله با پاک کن به سراغ صورت آن می روند.
این خبر را در میان انبوه خبهای دیروز های لایت و یا به عبارتی پر رنگ تر کردم تا شاید بیشتر تاکیدی باشد بر نگاه انتقادی به حوادث اجتماعی جامعه امروز ایران.
در حالی که شاید در میان اخبار این روزها ، همچون سخنان خاتمی در نفی صدور انقلاب بوسیله ی فعالیت های نظامی و خرابکارانه در کشورهای دیگر و یا اعلام عملیات ترریستی بودن انفجار شیراز پس از بارها و بارها تکذیب این موضوع همزبان با حضور آیت الله خامنه ای در شیراز توسط وزیر کشور و ادعای احمدی نژاد در مورد حمایت و هدایت دولتش توسط امام غایب شیعیان جهان این خبر چندان با اهمیت نباشد اما شاید همه این اخبار ریشه در امری واحد دارند.
جامعه ای که از تضعیف مبانی اخلاقی و ارزش نهادن به اصالت انسان رنج می برد. در چنین جامعه پدر -بخوانید حکومت- به خود اجازه می دهد حق ولایتش را به هر نحوی که صحیح می داند بر فرزندش -جامعه- جاری کند.
گرچه یک تفاوت عمده در این میان وجود دارد. پدر گرچه از نظر مادی عامل خلق فرزند است اما حکومت ها در این مورد با جامعه رابطه ی کاملن معکوس دارند و تنها وقتی مشروعیت می یابد که از سوی اکثریت جامعه اجازه حکمرانی داشته باشد وحقوق اقلیت نیز حفظ گردد. پس به همان میزان نیز باید در برابر جامعه خشوع و خضوع بیشتر داشته باشد.
درد رویا اسارت در دام اعتیاد ترامادول نیست ، حتی زنده به گور شدن فیزیکی و تا آستانه مرگ رفتن. او درد می کشد زیرا بخشی از جامعه پذیرفته است که پدرش حق دارد «برای هدایت او» و یا به اسم اصلاحش ، هر تنبیهی را ، هر چند غیر انسانی برایش در نظر بگیرد.
و همین جامعه است که شاید همین حق و فراتر از آن را به حاکمیت و حکومتی می دهد که ردای کارگزاری شهروندان از تن خارج کرده و بر مسند ولایت و حاکمیت مطلق نشسته است.
در این شرایط این تنها رویا نیست که زنده به گور شده است ، این ارزش ها و حقوق انسانی یک نسل است که قربانی کج فهمی افرادیست که برای حل هر مسئله با پاک کن به سراغ صورت آن می روند.
برای بار چهارم وبلاگ جمهور فيلتر شد. با اينكه واقعن از اين وضعيت احساس خستگی و سر خوردگی می كنم اما تصميم دارم دومين جديد را ثبت كنم.
به محض بازگشت به اهواز در اولين فرصت ممكن آدرس جديد را در اينجا قرار می دهم. و همچنان تنها می توان اميد داشت كه روزگاری بدون سانسور و تحديد آزادی از راه برسد.
در همین مورد:
» وارطان سخن بگو [آفتابگردان عاشق]
» جمهور در بند [میرا]
به محض بازگشت به اهواز در اولين فرصت ممكن آدرس جديد را در اينجا قرار می دهم. و همچنان تنها می توان اميد داشت كه روزگاری بدون سانسور و تحديد آزادی از راه برسد.
در همین مورد:
» وارطان سخن بگو [آفتابگردان عاشق]
» جمهور در بند [میرا]
بخش مهمی از اخبار رسانه های جهان در هفته گذشته به برملا شدن راز حبس 24 ساله ی دختری اتریشی توسط پدرش اختصاص داشت. او که هم اکنون زن 40 ساله ای است ، در این مدت از پدرش صاحب شش فرزند شده است.
اما جدای از بعد اخلاقی و انسانی ماجرا این داستان در ایران از جنبه ی دیگری اهمیت یافت. رسانه های مختلف با ادعای یهودی بودن این پدر جنایتکار از تلاش دولت اتریش برای مخفی نگه داشتن این موضوع خبر دادند.
این نوع جهت گیری رسانه های ایران و همچنین شوک وارد شده به جامعه اروپایی از وقوع این جنایت ، حاوی نکات تامل برانگیزی است.
این موضوع به واقع بی اهمیت ترین بخش ماجراست که مذهب این مرد هوسباز چیست و اشاره به این موضوع بیشتر می تواند جنبه سیاسی و نژادپرستانه و در این مورد یهودی ستیزی داشته باشد.
در شرایطی که اگر فرد مذکور مسیحی بود احتمالن توجه کمتری به مذهب او می شد و در همین حال اگر مسلمان بود و یا اصلیتی آسیایی-افریقایی داشت در رسانه های غربی این جنبه ی ماجرا اهمیت می یافت.
اما مسئله مهم اهمیت آزادی رسانه و انتشار اخبار است. این آزادی اطلاعات موجب می گردد مسئله ای به این درجه اهمیت طرح و جامعه نسبت به وقوع آن حساس گردد واکنش مناسبی از خود بروز بدهد.
حکومت نیز مجبور خواهد شد برای کم کاری های احتمالی و زمینه های بروز چنین اتفاقاتی توضیحات لازم را ارائه نماید و در جهت عدم وقوع چنین حوادثی گام بردارد.
از سوی دیگر آیا تاکنون در ایران اتفاقات مشابه رخ نداده است؟ جنایاتی به مراتب بدتر از تجاوز و حبس خانگی این دختر اطریشی که در نبود رسانه های آزاد و توجه لازم در قبال ارزش و جایگاه انسان، به بوته فراموشی سپرده شده اند.
ماجرای دختری خراسانی که هفت شوهر افغان دارد و یا دختری 11 ساله که از سوی پدرش به شیخ قبیله هدیه شد و پس از دو سال بازگردانده شدن به خانه به دفعات مورد تجاوز پدر و برادران خود واقع شد و یا دو خواهری که توسط نامادری در اختیار مردی قرار گرفتند و پس از آن مجبور به فرار از خانه شدند تنها بخشی کوچک از حوادثی اینچنین در ایران است.
بهتر است بجای پرداختن به حواشی این ماجرا به این موضوع فکر کنیم که چرا جامعه و حکومت ما که مدعی معنویت گرایی و پایبندی به اصول اخلاقی است در قبال چنین جنایت هایی حساسیت لازم را نداشته و بدون ریشه یابی و با پاک نمودن صورت مسئله از برابر آنها می گذرد.
اما جدای از بعد اخلاقی و انسانی ماجرا این داستان در ایران از جنبه ی دیگری اهمیت یافت. رسانه های مختلف با ادعای یهودی بودن این پدر جنایتکار از تلاش دولت اتریش برای مخفی نگه داشتن این موضوع خبر دادند.
این نوع جهت گیری رسانه های ایران و همچنین شوک وارد شده به جامعه اروپایی از وقوع این جنایت ، حاوی نکات تامل برانگیزی است.
این موضوع به واقع بی اهمیت ترین بخش ماجراست که مذهب این مرد هوسباز چیست و اشاره به این موضوع بیشتر می تواند جنبه سیاسی و نژادپرستانه و در این مورد یهودی ستیزی داشته باشد.
در شرایطی که اگر فرد مذکور مسیحی بود احتمالن توجه کمتری به مذهب او می شد و در همین حال اگر مسلمان بود و یا اصلیتی آسیایی-افریقایی داشت در رسانه های غربی این جنبه ی ماجرا اهمیت می یافت.
اما مسئله مهم اهمیت آزادی رسانه و انتشار اخبار است. این آزادی اطلاعات موجب می گردد مسئله ای به این درجه اهمیت طرح و جامعه نسبت به وقوع آن حساس گردد واکنش مناسبی از خود بروز بدهد.
حکومت نیز مجبور خواهد شد برای کم کاری های احتمالی و زمینه های بروز چنین اتفاقاتی توضیحات لازم را ارائه نماید و در جهت عدم وقوع چنین حوادثی گام بردارد.
از سوی دیگر آیا تاکنون در ایران اتفاقات مشابه رخ نداده است؟ جنایاتی به مراتب بدتر از تجاوز و حبس خانگی این دختر اطریشی که در نبود رسانه های آزاد و توجه لازم در قبال ارزش و جایگاه انسان، به بوته فراموشی سپرده شده اند.
ماجرای دختری خراسانی که هفت شوهر افغان دارد و یا دختری 11 ساله که از سوی پدرش به شیخ قبیله هدیه شد و پس از دو سال بازگردانده شدن به خانه به دفعات مورد تجاوز پدر و برادران خود واقع شد و یا دو خواهری که توسط نامادری در اختیار مردی قرار گرفتند و پس از آن مجبور به فرار از خانه شدند تنها بخشی کوچک از حوادثی اینچنین در ایران است.
بهتر است بجای پرداختن به حواشی این ماجرا به این موضوع فکر کنیم که چرا جامعه و حکومت ما که مدعی معنویت گرایی و پایبندی به اصول اخلاقی است در قبال چنین جنایت هایی حساسیت لازم را نداشته و بدون ریشه یابی و با پاک نمودن صورت مسئله از برابر آنها می گذرد.
افشین قطبی پس از دو پیروزی پیاپی تیمش و توقف سپاهان در دو بازی اخیرش گفت: «نتایج این هفته بهگونهای رقم خورد که مطمئن شدم، خدا هم پرسپولیس را دوست دارد».
بنظر میرسد افشین قبطی نیز تحت تاثیر اخلاق حاکم بر فضای جاری جامعه ایران قرار گرفته است و سخنانی را بر زبان می آورد که شاید از او به عنوان مربی با کلاس و دانش جهانی عجیب باشد.
البته گاهی مبنای سخنان اینچنین بیشتر تزریق روحیه به تیم و ایجاد انگیزه و توان مضاعف در بازیکنان برای ادامه قدرتمندتر مسیر باشد.
اما باید توجه داشت که شاید همین اظهار نظرها می تواند در جامعه ای که بشدت با سنت های خرافی و اندیشه های التقاطی از دین و مذهب روبروست مضر باشد.
در این شرایط باید پرسید اگر پرسپولیس در سه بازی آینده خود موفق نبود و به قهرمانی دست نیافت آیا می توان مدعی شد که خدا این تیم را دوست ندارد؟ آیا سپاهان که در شرایطی سختی قرار گرفته ، مغضوب خداوند شده و یا در بوته امتحان و ابتلای الهی گرفتار آمده است؟
فوتبال مجموعه ای از دانش ، امکانات ، مدیریت و شانس است. ارتباط دادن این ورزش و هر ورزش دیگری -جدای بحث روحی- با مسائل ماورای طبیعه به هیچ عنوان درست نیست.
در زمان مربیگری ایویچ ، تیم فوتبال ایران نتایج خوبی نگرفت و جلال طالبی جانشین او در جام جهانی شد و تیم عملکرد مثبتی از خود نشان داد. در آن زمان یکی از روحانیون برجسته مدعی شد یک عرق خور کافر را برداشتند و یک بچه مسلمان نماز خوان آمد و تیم موفق شد.
با این اوصاف حتمن تیم برزیل و مربیانش از همه معتقدتر و در نزد خداوند از جایگاه بالاتری برخوردارند. که البه این گونه استدلال ها از منطق درستی برخوردار نیست.
خداوند الرحمن و الراحمین است و در آن شکی نیست اما این رحمت و عشق جاری در تمامی اجزای خلقت است. اینگونه اظهارات ان هم زا سوی اشخاص تاثیرگذاری چون افشین قطبی بهتر است با دقت بیشتری بیان گردد تا باورهای غلط جامعه را تقویت نشود.
مرتبط:
» آیا افشین قطبی را نیز قربانی می کنیم؟ [+]
بنظر میرسد افشین قبطی نیز تحت تاثیر اخلاق حاکم بر فضای جاری جامعه ایران قرار گرفته است و سخنانی را بر زبان می آورد که شاید از او به عنوان مربی با کلاس و دانش جهانی عجیب باشد.
البته گاهی مبنای سخنان اینچنین بیشتر تزریق روحیه به تیم و ایجاد انگیزه و توان مضاعف در بازیکنان برای ادامه قدرتمندتر مسیر باشد.
اما باید توجه داشت که شاید همین اظهار نظرها می تواند در جامعه ای که بشدت با سنت های خرافی و اندیشه های التقاطی از دین و مذهب روبروست مضر باشد.
در این شرایط باید پرسید اگر پرسپولیس در سه بازی آینده خود موفق نبود و به قهرمانی دست نیافت آیا می توان مدعی شد که خدا این تیم را دوست ندارد؟ آیا سپاهان که در شرایطی سختی قرار گرفته ، مغضوب خداوند شده و یا در بوته امتحان و ابتلای الهی گرفتار آمده است؟
فوتبال مجموعه ای از دانش ، امکانات ، مدیریت و شانس است. ارتباط دادن این ورزش و هر ورزش دیگری -جدای بحث روحی- با مسائل ماورای طبیعه به هیچ عنوان درست نیست.
در زمان مربیگری ایویچ ، تیم فوتبال ایران نتایج خوبی نگرفت و جلال طالبی جانشین او در جام جهانی شد و تیم عملکرد مثبتی از خود نشان داد. در آن زمان یکی از روحانیون برجسته مدعی شد یک عرق خور کافر را برداشتند و یک بچه مسلمان نماز خوان آمد و تیم موفق شد.
با این اوصاف حتمن تیم برزیل و مربیانش از همه معتقدتر و در نزد خداوند از جایگاه بالاتری برخوردارند. که البه این گونه استدلال ها از منطق درستی برخوردار نیست.
خداوند الرحمن و الراحمین است و در آن شکی نیست اما این رحمت و عشق جاری در تمامی اجزای خلقت است. اینگونه اظهارات ان هم زا سوی اشخاص تاثیرگذاری چون افشین قطبی بهتر است با دقت بیشتری بیان گردد تا باورهای غلط جامعه را تقویت نشود.
مرتبط:
» آیا افشین قطبی را نیز قربانی می کنیم؟ [+]
بی سابقه ترین آلودگی هوا بخاطر طوفان گرد و غبار در چند دهه -و به قولی نیم قرن- اخیر خوزستان را فرا گرفته است. این گرد و غبار از کشورهای همسایه وارد ایران می گردد و بخش هایی از کشور را در بر می گیرد.
اما در این مدت بیشترین آلودگی و ضرر متوجه استان خوزستان شده است. به شکلی که در چند ماه اخیر بیش از چهل بار طوفان شن اتفاق افتاده و در برخی موارد هوا تا 20 برابر حد استاندارد، آلوده به ذرات معلق بوده است.
جالب آنکه در اثر فقر فرهنگی و عدم اطلاع رسانی حتی درمواقعی که مدارس این استان تعطیل می گردد بسیاری از دانش آموزان -مخصوصن در مقاطع ابتدایی- مناطق فقیر نشین بجای ماندن در خانه ، در خیابان ها سرگردان می شوند و از این هوای آلوده استشمام می کنند.
BubbleShare: Share photos - Powered by BubbleShare
گرچه مبدا اکثر این طوفانها کشورهای همسایه و خصوصن عراق می باشد اما برخی تمهیدات می تواند از آثار زیانبار این طوفانهای آلوده بکاهد. در حال حاضر ظاهرن بهترین راه حل اجرای طرح کمربند سبز است که با وجود تامین اعتبار نزدیک به دوسال است متوقف شده است.
کمربند سبز و یا همان پارکهای جنگلی تا 50 درصد از آلودگی کم خواهد نمود که البته اقدام جامعی نبوده و و برای مهار کامل طوفان نیاز به کمک کشورهای عراق ، کویت و عربستان است.
در این میان برخی منابع آگاه دلایل امنیتی را علت عدم اجرای طرح کمربند سبز می دانند. به باور این منابع به علت ضریب پایین امنیت در خوزستان و تعداد بالای قتل زنان و دختران مخصوصن در محل پارک های جنگلی ، ساخت پارک های جدید به صلاح نمی باشد.
در این باره آمار غیر رسمی از کشف ماهانه تعداد زیادی جسد در پارک های جنگلی -مثل پارک گمبوعه- حکایت دارد که اکثریت آنها متعلق به زنان و دخترانی است که مورد تجاوز واقع شده اند.
حتی اگر این موضوع صحت داشته باشد ، این شیوه عملکرد تنها پاک نمودن صورت مسئله است. باید دید چه دلایلی می تواند موجب بروز اینگونه ناهنجاری های اجتماعی شود و زمینه های اینگونه بزه کاری ها در کجاست.
در صورا ملاک قرار دادن این شیوه برخورد با مسائل ، باید اکثر جاده های کشور را مسدود و بازدید از مناطق جنگی و حضور کاروان های راهیان نور را نیز ممنوع نمود. و برای فتل های ناموسی که 40 درصد آمار کل قتل ها در خوزستان است طرحی مشابه اجرا کرد.
چگونه می توان تصمیم گرفت که به علت بی کفایتی در تامین امنیت شهروندان، آنها را به مرگی تدریجی گرفتار نمود. به هر حال بنظر می رسد باید عزم همه شهروندان خوزستان و مخصوصن نخبگان و فرهیختگان بومی ، برای تغییر شرایط موجود جزم شود تا ثروتمندترین استان ایران از نظر اقتصادی ، آثار تاریخی و قدمت و تمدن دیرین از فقر و عقب ماندگی و توسعه نیافتگی نجات پیدا یابد.
اما در این مدت بیشترین آلودگی و ضرر متوجه استان خوزستان شده است. به شکلی که در چند ماه اخیر بیش از چهل بار طوفان شن اتفاق افتاده و در برخی موارد هوا تا 20 برابر حد استاندارد، آلوده به ذرات معلق بوده است.
جالب آنکه در اثر فقر فرهنگی و عدم اطلاع رسانی حتی درمواقعی که مدارس این استان تعطیل می گردد بسیاری از دانش آموزان -مخصوصن در مقاطع ابتدایی- مناطق فقیر نشین بجای ماندن در خانه ، در خیابان ها سرگردان می شوند و از این هوای آلوده استشمام می کنند.
گرچه مبدا اکثر این طوفانها کشورهای همسایه و خصوصن عراق می باشد اما برخی تمهیدات می تواند از آثار زیانبار این طوفانهای آلوده بکاهد. در حال حاضر ظاهرن بهترین راه حل اجرای طرح کمربند سبز است که با وجود تامین اعتبار نزدیک به دوسال است متوقف شده است.
کمربند سبز و یا همان پارکهای جنگلی تا 50 درصد از آلودگی کم خواهد نمود که البته اقدام جامعی نبوده و و برای مهار کامل طوفان نیاز به کمک کشورهای عراق ، کویت و عربستان است.
در این میان برخی منابع آگاه دلایل امنیتی را علت عدم اجرای طرح کمربند سبز می دانند. به باور این منابع به علت ضریب پایین امنیت در خوزستان و تعداد بالای قتل زنان و دختران مخصوصن در محل پارک های جنگلی ، ساخت پارک های جدید به صلاح نمی باشد.
در این باره آمار غیر رسمی از کشف ماهانه تعداد زیادی جسد در پارک های جنگلی -مثل پارک گمبوعه- حکایت دارد که اکثریت آنها متعلق به زنان و دخترانی است که مورد تجاوز واقع شده اند.
حتی اگر این موضوع صحت داشته باشد ، این شیوه عملکرد تنها پاک نمودن صورت مسئله است. باید دید چه دلایلی می تواند موجب بروز اینگونه ناهنجاری های اجتماعی شود و زمینه های اینگونه بزه کاری ها در کجاست.
در صورا ملاک قرار دادن این شیوه برخورد با مسائل ، باید اکثر جاده های کشور را مسدود و بازدید از مناطق جنگی و حضور کاروان های راهیان نور را نیز ممنوع نمود. و برای فتل های ناموسی که 40 درصد آمار کل قتل ها در خوزستان است طرحی مشابه اجرا کرد.
چگونه می توان تصمیم گرفت که به علت بی کفایتی در تامین امنیت شهروندان، آنها را به مرگی تدریجی گرفتار نمود. به هر حال بنظر می رسد باید عزم همه شهروندان خوزستان و مخصوصن نخبگان و فرهیختگان بومی ، برای تغییر شرایط موجود جزم شود تا ثروتمندترین استان ایران از نظر اقتصادی ، آثار تاریخی و قدمت و تمدن دیرین از فقر و عقب ماندگی و توسعه نیافتگی نجات پیدا یابد.
امروز تجمع مردمی در اعتراض به جعل نام خلیج همیشه فارس در مقابل سفارت امارات در تهران برگزار شد. تجمعی که با شعارهای میهن پرستانه و پان ایرانیستی همراه بود.
در همین حال خبرگزاری فارس در گزارشی با دانشجویی خواندن این تجمع به انتشار بیانیه پایانی این تجمع اقدام کرده است. در این بیانیه می خوانیم: «متأسفانه بايد گفت تنها نامی كه در جهان با انگيزههای سياسی و به وسيله دلارهای نفتی و با سياستهای صهيونيستی درمعرض جعل و تحريف قرار گرفته نام جاودان «خليج فارس» می باشد كه اين پديده در دنيا بی سابقه است».
مشخص نیست که نویسندگان این بیانیه با چه انگیزه ای این چنین واقعیت را قلب می نمایند و آدرس غلط می دهند که فارس تیتر می زند «جعل نام خليج فارس با دلارهای نفتی صهيونيستی».
BubbleShare: Share photos - Powered by BubbleShare
جعل عنوان خلیج همیشه فارس ، با دلارهای نفتی عربی است و این واقعیتی است که باید بپذیریم. ایران همیشه و در طول تاریخ مورد طمع و حسادت همسایه شمالی روسیه و همسایه های عرب خود بوده است. آدرس غلط دادن و به دروغ این حرکت را صهیونیستی قلمداد نمودن هیچ سودی در دفاع از منافع و تمامیت ارضی و معنوی ایران نخواهد داشت.
شرکت کنندگان پلاکاردهایی با شعارهای ملی گرایانه به دست داشتند:
«قراردادهای ترکمن چای و گلستان باید لغو گردد»، «فلات ایران زیر یک پرچم»، «نگاه فرزندان ایران زمین به بحرین است»، «هر ایرانی یک بابک خرمدین»، «ارتش ایران کجاست؟»، «ملت ایران دیدار ما و شما، ابوظبی با دولت پان ایرانیستی»، «دریای مازندران 50=50»، «امارات دارد خودکشی می کند»، «بحرین را به مادر میهن بازمی گردانیم» و یک شعار بسیار جالب انگلیسی:
«Can You Say "P" No?!! Try: Persian Gulf»
» عکسها از محمد تاجیک و خبرگزاری فارس
در همین حال خبرگزاری فارس در گزارشی با دانشجویی خواندن این تجمع به انتشار بیانیه پایانی این تجمع اقدام کرده است. در این بیانیه می خوانیم: «متأسفانه بايد گفت تنها نامی كه در جهان با انگيزههای سياسی و به وسيله دلارهای نفتی و با سياستهای صهيونيستی درمعرض جعل و تحريف قرار گرفته نام جاودان «خليج فارس» می باشد كه اين پديده در دنيا بی سابقه است».
مشخص نیست که نویسندگان این بیانیه با چه انگیزه ای این چنین واقعیت را قلب می نمایند و آدرس غلط می دهند که فارس تیتر می زند «جعل نام خليج فارس با دلارهای نفتی صهيونيستی».
جعل عنوان خلیج همیشه فارس ، با دلارهای نفتی عربی است و این واقعیتی است که باید بپذیریم. ایران همیشه و در طول تاریخ مورد طمع و حسادت همسایه شمالی روسیه و همسایه های عرب خود بوده است. آدرس غلط دادن و به دروغ این حرکت را صهیونیستی قلمداد نمودن هیچ سودی در دفاع از منافع و تمامیت ارضی و معنوی ایران نخواهد داشت.
شرکت کنندگان پلاکاردهایی با شعارهای ملی گرایانه به دست داشتند:
«قراردادهای ترکمن چای و گلستان باید لغو گردد»، «فلات ایران زیر یک پرچم»، «نگاه فرزندان ایران زمین به بحرین است»، «هر ایرانی یک بابک خرمدین»، «ارتش ایران کجاست؟»، «ملت ایران دیدار ما و شما، ابوظبی با دولت پان ایرانیستی»، «دریای مازندران 50=50»، «امارات دارد خودکشی می کند»، «بحرین را به مادر میهن بازمی گردانیم» و یک شعار بسیار جالب انگلیسی:
«Can You Say "P" No?!! Try: Persian Gulf»
» عکسها از محمد تاجیک و خبرگزاری فارس
نتیجه نظر سنجی در مورد اینکه آیا مقاله مسیح علی نژاد با عنوان «آواز دلفین ها» را توهین به مردم و احمدی نژاد می دانید در مدت 34 ساعت با شرکت 463 نفر بدین شرح است:
به نظر 349 نفر یعنی 75.38 درصد این مقاله به هیچ عنوان توهین آمیز نبوده است ، در همین حال 72 نقر یعنی 15.55 درصد این مقاله را توهین به احمدی نژاد ارزیابی کرده اند. 15 نفر یعنی 3.24 درصد گزینه نمی دانم ، 14 نفر -3.02 درصد- توهین به مردم و 13 نفر -2.81 درصد- این مقاله را کاملن توهین آمیز تشخیص داده اند.
به نظر 349 نفر یعنی 75.38 درصد این مقاله به هیچ عنوان توهین آمیز نبوده است ، در همین حال 72 نقر یعنی 15.55 درصد این مقاله را توهین به احمدی نژاد ارزیابی کرده اند. 15 نفر یعنی 3.24 درصد گزینه نمی دانم ، 14 نفر -3.02 درصد- توهین به مردم و 13 نفر -2.81 درصد- این مقاله را کاملن توهین آمیز تشخیص داده اند.
اگر مقاله مسیح علی نژاد با عنوان «آواز دلفین ها» را خوانده اید ، در نظر سنجی زیر شرکت کنید و مشخص کنید که آیا این مقاله توهین به مردم و یا احمدی نژاد بوده است؟
این نظر سنجی می تواند مشخص نماید که جامعه آماری کاربران اینترنت در این مورد چه فکر می کنند.
این نظر سنجی می تواند مشخص نماید که جامعه آماری کاربران اینترنت در این مورد چه فکر می کنند.
صدا و سیما ، خبرگزاری ها و رسانه های اقتدارگرایان مقاله مسیح را پیراهن عثمان کرده اند برای ماله کشی به همه ناتوانی ها و سو مدیریت های دولت احمدی نژاد و مجلس هفتم در آستانهی انتخابات مرحله دوم.
البته پر واضح است وقتی که در این دولت مصطفی پورمحمدی نیز تحمل نمی شود و جای خود را به محمدرضا رحیمی می دهد که سال گذشته در مراسمی با حضور محمود احمدی نژاد گفته بود:
«در سوريه نيز در شهر تاريخی بصری كه ممكن است خيلیها اسم آن را نشنيده باشند، یکی از مسلمانان به من گفت: معتقدم كه اگر بنا بود بعد از پيامبر فرد ديگری به عنوان پيامبر انتخاب میشد آن فرد احمدی نژاد هست».
البته پر واضح است وقتی که در این دولت مصطفی پورمحمدی نیز تحمل نمی شود و جای خود را به محمدرضا رحیمی می دهد که سال گذشته در مراسمی با حضور محمود احمدی نژاد گفته بود:
«در سوريه نيز در شهر تاريخی بصری كه ممكن است خيلیها اسم آن را نشنيده باشند، یکی از مسلمانان به من گفت: معتقدم كه اگر بنا بود بعد از پيامبر فرد ديگری به عنوان پيامبر انتخاب میشد آن فرد احمدی نژاد هست».
انتظار بی جایی است شاید که در این شرایط که بازار تملق و این خوش خدمتی ها داغ است و روزی هاله ی نور رییس دولت را در بر می گیرد و بار دیگر معجزه ی هزاره سوم می شود و حتی پا را از این فراتر می گذارند و برای او جایگاه پیامبری قائل می شود، آواز دلفین ها به گوش برسد.
اما به راستی چه اهمیتی دارد مسیح عزیز؟ مهم اینست که وجدانت آرام باشد که آنچه باید و می توانستی و در توان داشته ای به زبان آورده ای که سفارش کرده اند: «قولوا حق الله عليكم» و یا «أن أفضل الجهاد ، كلمة حق عند سلطان جائر» .
» لینک مطلب در بالاترین
اما به راستی چه اهمیتی دارد مسیح عزیز؟ مهم اینست که وجدانت آرام باشد که آنچه باید و می توانستی و در توان داشته ای به زبان آورده ای که سفارش کرده اند: «قولوا حق الله عليكم» و یا «أن أفضل الجهاد ، كلمة حق عند سلطان جائر» .
» لینک مطلب در بالاترین
شاید کمترعلاقمند به سیاست ، اجتماع و یا ادبیات را بتوان یافت که داستان مزرعه حیوانات جورج اورول را نخوانده و یا نشنیده باشد. داستانی که به واقع می تواند به عنوان شایلون اکثر انقلاب های قرن گذشته قلمداد گردد.
اما به ظاهر بی ارتباط به آن تمثیل مسیح علی نژاد در مقاله ای در روزنامه ای اعتماد ملی زیر عنوان «آواز دلفین ها» می نویسد: «حكايت غریبی است رقص و آواز دلفينهای جزيره [کیش]. پس از تحمل ساعتها گرسنگی و بیغذایی، دست مرد جوان كه از سبد آذوقه بيرون میآيد، دلفينها معصومانه اما هنرمندانه سر و بال میجنبانند و سپس به لقمه كوچكی قانع میشوند و تن به خيسی استخر زيبای پارک میدهند.»
علی نژاد در ادامه با مشابهت سازی این ماجرا با سفرهای استانی محمود احمدی نژاد و سیل نامه های درخواست کمک مردم و کمک های چند هزار تومانی به درخواست کنندگان اضافه می کند:
«دستهایی كه در آسمان استانها میچرخد تا موج نامهها و شكوههای ملتی را پارو كند تداعیگر چيست؟ جمعيتی كه مشفقانه و مشتاقانه به گرد دومين شخص كشور در سفرهای استانی حلقه میزنند تداعیگر كدامين نياز و احتياج هستند؟».
جنجال بر سر این مقاله اما با عذر خواهی کروبی دبیر کل اعتماد ملی شکل دیگری به خود گرفت. سیل مصاحبه - ها و خبرپراکنی های رسانه های نزدیک به دولت آغاز شد تا شاید این بار پروژه اخراج مسیح از مجلس را تکمیل کنند.
پروژه ای که به باور بسیاری ناتمام ماند و افشا کننده میزان حقوق و دستمزد نمایندگان مجلس هفتم به خوبی تنبیه نشده است.
از رسانه ها و روزنامه ها و فعالین وابسته به جناح اقتدارگرا انتظاری نیست اما کروبی و برخی دیگر از هم حزبی هایش با رفتارشان دارند مسیح را قربانی می کنند. قربانی رضایت مندی اصولگرایانی که اتفاقن به هیچ اصولی پایبند نیستند.
در این میان باید از این آقایان پرسید آن زمان که احمدی نژاد منتقدان خود را «بزغاله» نامید آیا کسی از مردم عذر خواهی کرد. او نه به تمثیل و مشابه سازی و بازی زبانی که به صراحت این نام را بر مخالفان و منتقدان خود نهاد.
با این اوصاف باید دید در حالی که دولت نا توان در تحقق شعارهای خود ، وضعیت اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی را وخیم تر نموده ، آیا این مقاله مسیح را بهانه ای می کنند برای انحراف افکار عمومی از اصل ماجرا؟
پی نوشت:
» بنظر می رسد وبلاگ مسیح علی نژاد فیلتر شده ، درست است؟
» لینک مطلب در بالاترین
اما به ظاهر بی ارتباط به آن تمثیل مسیح علی نژاد در مقاله ای در روزنامه ای اعتماد ملی زیر عنوان «آواز دلفین ها» می نویسد: «حكايت غریبی است رقص و آواز دلفينهای جزيره [کیش]. پس از تحمل ساعتها گرسنگی و بیغذایی، دست مرد جوان كه از سبد آذوقه بيرون میآيد، دلفينها معصومانه اما هنرمندانه سر و بال میجنبانند و سپس به لقمه كوچكی قانع میشوند و تن به خيسی استخر زيبای پارک میدهند.»
علی نژاد در ادامه با مشابهت سازی این ماجرا با سفرهای استانی محمود احمدی نژاد و سیل نامه های درخواست کمک مردم و کمک های چند هزار تومانی به درخواست کنندگان اضافه می کند:
«دستهایی كه در آسمان استانها میچرخد تا موج نامهها و شكوههای ملتی را پارو كند تداعیگر چيست؟ جمعيتی كه مشفقانه و مشتاقانه به گرد دومين شخص كشور در سفرهای استانی حلقه میزنند تداعیگر كدامين نياز و احتياج هستند؟».
جنجال بر سر این مقاله اما با عذر خواهی کروبی دبیر کل اعتماد ملی شکل دیگری به خود گرفت. سیل مصاحبه - ها و خبرپراکنی های رسانه های نزدیک به دولت آغاز شد تا شاید این بار پروژه اخراج مسیح از مجلس را تکمیل کنند.
پروژه ای که به باور بسیاری ناتمام ماند و افشا کننده میزان حقوق و دستمزد نمایندگان مجلس هفتم به خوبی تنبیه نشده است.
از رسانه ها و روزنامه ها و فعالین وابسته به جناح اقتدارگرا انتظاری نیست اما کروبی و برخی دیگر از هم حزبی هایش با رفتارشان دارند مسیح را قربانی می کنند. قربانی رضایت مندی اصولگرایانی که اتفاقن به هیچ اصولی پایبند نیستند.
در این میان باید از این آقایان پرسید آن زمان که احمدی نژاد منتقدان خود را «بزغاله» نامید آیا کسی از مردم عذر خواهی کرد. او نه به تمثیل و مشابه سازی و بازی زبانی که به صراحت این نام را بر مخالفان و منتقدان خود نهاد.
با این اوصاف باید دید در حالی که دولت نا توان در تحقق شعارهای خود ، وضعیت اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی را وخیم تر نموده ، آیا این مقاله مسیح را بهانه ای می کنند برای انحراف افکار عمومی از اصل ماجرا؟
پی نوشت:
» بنظر می رسد وبلاگ مسیح علی نژاد فیلتر شده ، درست است؟
» لینک مطلب در بالاترین
در جوامع توسعه نیافته الگوهای رفتاری منحصر به فردی را می توان مشاهده کرد که در تسلسل آزمون و خطا به شکلی متناوب در عرصه اجتماعی ظهور پیدا می کنند. گاهی این رفتارها در زمینه ها و بسترهای کامل متفاوت و ناهمگون با موضوعات غیر مرتبط الگو برداری می گردند. به نحوی که می توان با مقایسه آنها ماهیت مشترکشان را درک کرد.
برای آنچه که این روزها برای تیم فوتبال پرسپولیس و خصوصن مربی آن افشین قطبی اتفاق افتاده می توان نمونه هایی در عرصه های سیاسی و اجتماعی نیز مشاهده نمود.
در دوم خرداد 1376 بر اثر شرایط بسته و نارضایتی های اجتماعی گسترده، مردی بر صندلی ریاست جمهوری ایران تکیه زد که پیش از این برای عوام نامی شناخته شد و در قامت یک رییس جمهور نبود. خاتمی جانشین کسی شد که در ظاهر مشخصه های برجسته تری را نسبت به او دارا بود.
هاشمی ، پدرخوانده و بزرگ قوم انقلاب جایش را به خاتمی داد که روزگاری در دولتش سکاندار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود گرچه در نهایت بر اثر فشارها ناچار به استعفا شد.
افشین قطبی پس از 30 سال دوری از ایران برای اولین بار اجازه یافت به کشورش باز گردد و سکان هدایت یکی از غول های فوتبال ایران را بر عهده بگیرد. قطبی نیز به واقع جایگاهی را در اختیار داشت که سلطان قرمزهای پایتخت پیش از این بر آن فرمانروایی می کرد. علی پروین ، او که به نوعی شابهت های بسیاری با هاشمی رفسنجانی دارد.
خاتمی خوب حرف می زد و از شرایط تازه ای سخن می گفت. او ادبیات سیاسی ایران را متحول ساخت و ذائقه مردم را تغییر داد. اتفاقی که با ورود افشین قطبی به فوتبال ایران نیز تکرار شد.
خاتمی بیش از دیگر سیاستمداران این سرزمین آنچه را که باور داشت به زبان می آورد ، وقایع را آنگونه که بود بیان می نمود و به گاه ناتوانی درعرصه عمل نیز معترف بود به کاستی هایش و چقدر عجیب است که می توان بجای خاتمی در جمله بالا نام قطبی را قرار داد و زیاده بیراه نرفت.
شاید در نگاهی دقیق تر بتوان بیش از این مقدار شابهت یافت. اما راهی که برای قطبی در پیش است و برای خاتمی طی شده نیز ظاهرا به یک مقصد ختم می شود یا حداقل تا این زمان اینگونه به نظر می رسد.
خاتمی محبوب و دوست داشتی 4 ساله اول ، دیگر کلامش سحر پیشین را نداشت. سنگ اندازان که درهراس از به خطر افتادن جایگاه شان از هیچ کوششی دریغ نکردند. روزی جامعه را به آشوب کشیدند و برای اثبات اینکه خاتمی نیز کاری از پیش نخواهد برد ، به هر عملی دست زدند.
حالا در این شرایط این روزگار افشین قطبی است. کسی که مدعی است با رضایت او قطبی بر این مقام تکیه زده به همراهی فرزندان شرور سرخپوشان در پی بی اعتباری قطبی است. ادبیات پاستوریزه آقای جنتلمن جای خیلی ها را تنگ کرده پس باید بار دیگر دست به کار شد و از همان نسخه قدیمی استفاده کرد.
و در این میان جامعه چه موضعی انتخاب می کند؟ جامعه همیشه دو اصل را در نظر می گیرد: گرچه برای مظلوم دل می سوزاند اما مناسباتش را با قدرت تنظیم می کند. با کسی که شانس برنده شدن دارد.
از سوی دیگر هیچگاه در پی دلیل اصلی ناکامی ها نیست. ساده ترین راه ، بهترین راه است. کسی را متهم می کند که اثبات خطاهایش پیچیدگی کمتری دارد. برای همین هم در بیشتر مواقع این معلول است که محکوم می شود نه عامل.
برای دو گانه قطبی، خاتمی می توان راس های دیگری نیز یافت. تاریخ ایران پر است از این نمونه ها، انسانهایی که قربانی خودشان شدند ، قربانی متفاوت بودنشان.
برای آنچه که این روزها برای تیم فوتبال پرسپولیس و خصوصن مربی آن افشین قطبی اتفاق افتاده می توان نمونه هایی در عرصه های سیاسی و اجتماعی نیز مشاهده نمود.
در دوم خرداد 1376 بر اثر شرایط بسته و نارضایتی های اجتماعی گسترده، مردی بر صندلی ریاست جمهوری ایران تکیه زد که پیش از این برای عوام نامی شناخته شد و در قامت یک رییس جمهور نبود. خاتمی جانشین کسی شد که در ظاهر مشخصه های برجسته تری را نسبت به او دارا بود.
هاشمی ، پدرخوانده و بزرگ قوم انقلاب جایش را به خاتمی داد که روزگاری در دولتش سکاندار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود گرچه در نهایت بر اثر فشارها ناچار به استعفا شد.
افشین قطبی پس از 30 سال دوری از ایران برای اولین بار اجازه یافت به کشورش باز گردد و سکان هدایت یکی از غول های فوتبال ایران را بر عهده بگیرد. قطبی نیز به واقع جایگاهی را در اختیار داشت که سلطان قرمزهای پایتخت پیش از این بر آن فرمانروایی می کرد. علی پروین ، او که به نوعی شابهت های بسیاری با هاشمی رفسنجانی دارد.
خاتمی خوب حرف می زد و از شرایط تازه ای سخن می گفت. او ادبیات سیاسی ایران را متحول ساخت و ذائقه مردم را تغییر داد. اتفاقی که با ورود افشین قطبی به فوتبال ایران نیز تکرار شد.
خاتمی بیش از دیگر سیاستمداران این سرزمین آنچه را که باور داشت به زبان می آورد ، وقایع را آنگونه که بود بیان می نمود و به گاه ناتوانی درعرصه عمل نیز معترف بود به کاستی هایش و چقدر عجیب است که می توان بجای خاتمی در جمله بالا نام قطبی را قرار داد و زیاده بیراه نرفت.
شاید در نگاهی دقیق تر بتوان بیش از این مقدار شابهت یافت. اما راهی که برای قطبی در پیش است و برای خاتمی طی شده نیز ظاهرا به یک مقصد ختم می شود یا حداقل تا این زمان اینگونه به نظر می رسد.
خاتمی محبوب و دوست داشتی 4 ساله اول ، دیگر کلامش سحر پیشین را نداشت. سنگ اندازان که درهراس از به خطر افتادن جایگاه شان از هیچ کوششی دریغ نکردند. روزی جامعه را به آشوب کشیدند و برای اثبات اینکه خاتمی نیز کاری از پیش نخواهد برد ، به هر عملی دست زدند.
حالا در این شرایط این روزگار افشین قطبی است. کسی که مدعی است با رضایت او قطبی بر این مقام تکیه زده به همراهی فرزندان شرور سرخپوشان در پی بی اعتباری قطبی است. ادبیات پاستوریزه آقای جنتلمن جای خیلی ها را تنگ کرده پس باید بار دیگر دست به کار شد و از همان نسخه قدیمی استفاده کرد.
و در این میان جامعه چه موضعی انتخاب می کند؟ جامعه همیشه دو اصل را در نظر می گیرد: گرچه برای مظلوم دل می سوزاند اما مناسباتش را با قدرت تنظیم می کند. با کسی که شانس برنده شدن دارد.
از سوی دیگر هیچگاه در پی دلیل اصلی ناکامی ها نیست. ساده ترین راه ، بهترین راه است. کسی را متهم می کند که اثبات خطاهایش پیچیدگی کمتری دارد. برای همین هم در بیشتر مواقع این معلول است که محکوم می شود نه عامل.
برای دو گانه قطبی، خاتمی می توان راس های دیگری نیز یافت. تاریخ ایران پر است از این نمونه ها، انسانهایی که قربانی خودشان شدند ، قربانی متفاوت بودنشان.
|
26 فروردین 87 | مهدی محسنی |