مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت
خرابم می کند هر دم فریب چشم جادویت
تو گر خواهی که جاویدان جهان یکسر بیارایی
صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت
وگر رسم فنا خواهی که ازعالم براندازی
برافشان تا فرو ریزد هزاران جان ز هر مویت

من و باد صبا، مسکین دو سرگردان بی حاصل،
من از افسون چشمت مست و او از بوی گیسویت.
| مهدی محسنی |  |


TrackBack

Comments

بی خیال جاده خاکی !

انوش شاپوری || September 1, 2006 06:48 PM

کار جالبی - نگاتیو - کردی آقا . اختصاص یک آدرس به فتو بلاگ و طبق معمول تصاویری که میدونم حرف دارند . ارتباط شعر و عکس این پست رو متوجه نشدم . اگر چه به حال و هوای جنگ و سربازی میخورد و احتمالا شهادت ! .
درود

پوتین || September 1, 2006 07:51 PM

فقط یاد و یاد و یادگارهائی که امروز متاسفانه کسی براشون ارزشی قائل نیست!!!

مرجان || September 2, 2006 03:21 AM